شنبه ۱۴ تير ۱۳۹۹ - ۴ ژوئیه ۲۰۲۰

نیاز ایران، همبستگی، آزادی، عدالت اجتماعی و دموکراسی است!

به مناسبت دومین سالگرد تاسیس حزب چپ ایران(فدائیان خلق)

۱۳ فروردين ۱۳۹۹

حزب ما در دو سالی که از تاسیس آن می‌گذرد با اعلام موضع و ارائه پیشنهاد در قبال رویدادهای سیاسی درون کشوری، منطقه‌ای و جهانی، کوشیده است سیمای سیاسی و برنامه‌ای خود را در معرض دید و داوری جنبش قرار دهد و به سهم خود بر روندهای سیاسی کشور تاثیر بگذارد.

به مناسبت دومین سالگرد تاسیس حزب چپ ایران(فدائیان خلق)

نیاز ایران، همبستگی، آزادی، عدالت اجتماعی و دموکراسی است!

یازدهم فروردین ماه امسال، حزب چپ ایران (فدائیان خلق) با پشت سرگذاشتن دو سال کوشش در راه تثبیت و برآمد فکری، برنامه‌ای و سیاسی خود، گام در سومین سال فعالیت مینهد. در چنین روزی از سال ١٣۹٧، کنگره موسس حزب ما آغاز به کار کرد و توانست طی سه روز تلاش سرشار از شور و امید، حزب چپ ایران(فدائیان خلق) بنیانگذارد و تاسیس تشکل نوینی از چپ را در سپهر سیاسی ایران اعلام کند.

دو سالی که حزب پشت سر دارد به زحمت و ابتکارات اعضاء و پشتیبانان آن گذشته است. طی این مدت، حزب ما با پیوستن رفقایی تقویت شده و دریغا که چند عضو و پشتیبان فعال خود را از دست داده است. در این سالروز، ما تاسیس تشکل چپ دموکراتیک و سوسیالیستی را که برآمده از دل و تجربه جنبش فدایی خلق است همراه با همه فعالانی که این حزب را قوام داده، اموراتش را پیش برده و در سطح جنبش معرفی کرده‌اند شادباش گفته و جای از دست رفتگان را خالی می‌بینیم.

حزب ما که خود را بخشی از جنبش تاریخی چپ ایران میداند، در این سالروز وظیفه دارد، نام همه فدائیان خلق جانباخته در تاریخ پنجاه ساله آن و همه مبارزانی را که در درازای سده گذشته برای آرمان‌های آزادی و عدالت اجتماعی در ایران از جان شیرین خویش بگذشتند ‌یا با دیدن زجرهای بسیار متحمل انواع محرومیت‌ها شدند بزرگ بدارد و به خاطره تک تک آنان درود بفرستد.

درونمایه وحدت سه جریان، تحولات نظری و برنامه ای مشترکی بود که وحدت کنندگان چه بر بستر تجارب جنبش جهانی چپ اعم از دستاوردها و خطاها و چه بر متن پیامدهای انقلاب ٥٧ ایران، طی کرده بودند. این حرکت در انتهای راه خود، به وحدت آن بخش از فدائیانی منجر شد که به لحاظ نظری، برنامه‌ای، سیاسی و سیاست‌ورزی، ساختار حزبی و نوع مناسبات درون حزبی، در خود ظرفیت لازم و انگیزه کافی برای یکی‌شدن را داشتند.

پیام محوری کنگره موسس حزب به جامعه ایران این بود که ضرورت تاخیر ناپذیر جامعه جوشان و تشنه تحولات کشور به برخورداری از وجود چپی با برآمد متحد را می‌فهمد و قصد پاسخ به آن را دارد. مطابق این پیام، ما آن نوع از چپ هستیم که با انزواطلبی بیگانه است و می خواهد با عمل‌ در مقیاس کلان، بر روندها تاثیر گذار باشد. چپی که پیگیر در باور و عمل به سوسیالیسم بر متن دموکراسی است و بر هم‌پیوندی آزادی و عدالت اجتماعی پا می‌فشارد. چپی برنامه‌محور و سیاست‌ورز.

این پیام کنگره مؤسس در منشوری بازتاب یافت که از پشتیبانی قاطع موسسان حزب برخوردار بود. در آن پیام شرط تحقق دموکراسی و آزادی‌ها در ایران و تحقق عدالت اجتماعی و تحقق ارزش های سوسیالیستی، گذر ایران از جمهوری اسلامی به جمهوری سکولار دمکرات اعلام شد. در کنار این منشور، اساسنامه حزب نوبنیاد نیز از تصویب کنگره گذشت که خود معرف نگاه دموکراتیک به مناسبات درون حزبی بود.

حزب ما در یکساله نخست، ضمن تمرکز بر فعالیت سیاسی جاری و معرفی‌ خود به جنبش و نیز تلاش در راستای شکل‌دهی ارگان‌های تشکیلاتی‌، متوجه تدوين راستاهای عمومی برنامه و سیاست های حزب بود. این اسناد در تیر ماه سال ۹٨ پس از تصویب به جنبش اعلام شده‌اند.

ما اما خود را در برابر جنبش متعهد می دانیم که نارسائی هائی را که کمابیش جنبش چپ و دموکراتیک ایران با آن روبروست نپوشانیم. ما در کنگره موسس، تنها ضرورت وحدت چپ را آن‌هم فقط قسماً پاسخ گفتیم، مسائل حل نشده بسیاری را هم پیش رو داریم.

حزب در این روند تکاملی، گام‌هایی رو به جلو برداشته‌ و می‌کوشد کار عضله‌بندی این وحدت را ‌پیش ببرد. اما پوشیده نیست که ما با چالش‌های جدیدی هم روبرو هستیم. قابل اتکاء ترین نقطه امید اما آن اراده ای است در ما که برای پاسداری از دستاورد وحدت و تحکیم آن بر هر مشکلی غلبه دارد. ما را باور و سودای "وحدت آهنین" نیست؛ بر تنوع نظر و پلورالیسم هستیم اما در چهره وحدت در عمل و پایبندی به آن.

ما آگاهیم که چشم انتظاران بسیاری هستند در حال نگریستن به کردار ما و آزمودن و پائیدن کم و کیف کاری که حزب ما پیش می‌برد. اینان منتظر حزب‌اند، همان‌گونه که حزب منتظر آن‌هاست. تنها حرف ما به این رفقا اعم از دیرینه یاران و جوانان در حال بالیدن بر بستر رشد عدالت خواهی در ایران و جهان، اینست که ما را – و در واقع خودتان را – در همراهی و همکاری تنگاتنگ بنگرید، بیازمائید و بپائید.

روی سخن ما در این زمینه به ویژه با رفقای فدایی تبار مقیم درون‌مرز است. انتظار از رفقا این‌است که این حزب را ادامه منطقی جنبش تاریخی‌مان بدانند‌ و حزبی بشناسند پایبند به آرمان‌های انسانی اولیه و کماکان پایدار آن جنبش و نیز کوشنده‌ای که تجارب و درس‌های برگرفته از ٥٠ سال تاریخ را‌ در فعالیت امروز خود بازتاب می‌دهد. این خانه نو - حزب چپ ایران(فدائیان خلق)- متعلق به هر مبارز چپ ایرانی است و از جمله و در درجه نخست، فداییانی که بر آرمان سوسیالیستی وفادارند.

حزب ما در دو سالی که از تاسیس آن می‌گذرد با اعلام موضع و ارائه پیشنهاد در قبال رویدادهای سیاسی درون کشوری، منطقه‌ای و جهانی، کوشیده است سیمای سیاسی و برنامه‌ای خود را در معرض دید و داوری جنبش قرار دهد و به سهم خود بر روندهای سیاسی کشور تاثیر بگذارد.

سیاست راهبردی و راهکارهای ما، متوجه تامین نیرو برای گذار از جمهوری اسلامی است و در همان حال تدارک آن چنان گذاری که هم طی آن و هم در فردای تحقق دموکراسی سکولار، نیروی عدالتخواه پاسدار آزادی و دموکراسی و نفی هر نوع تبعیض، بتواند نقش شایسته‌ای در طی مسیر و پسا آن ایفاء کند. ما هدف برنامه‌ای خود در رابطه با نوع ساختار قدرت را جمهوری سکولار دموکرات قرار داده‌ایم و در سیاست‌های اتحاد خود، بر متحد شدن جمهوریخواهان سکولار دموکرات پا می فشاریم.

برای حزب ما مبارزه در راه اتحاد گسترده چپ، هم اهمیت امروزین دارد و هم پسا جمهوری اسلامی. ما علت وجودی خود را در نیاز ایران و جهان به همبستگی، آزادی و عدالت اجتماعی و دموکراسی می دانیم. برای این هدف و تحقق عملی آنست که می‌کوشیم از هیچ ابتکاری برای تولید ثقل جمهوریخواهی سکولار دموکرات پایبند به امر گذار از این حکومت در میان اپوزیسیون باز نمانیم. همچنین برای عبور از این نظام مشوق فضای گفتگو میان اپوزیسیون هستیم.

هیئت سیاسی – اجرایی حزب چپ ایران(فدائیان خلق) ضمن تبریک به همه اعضای حزب بخاطر پا گذاشتن حزبمان در سومین سال حیاتش، به نام همه اعضای حزب دستان خود را برای اتحاد چپ به سوی هر دلسوز توده زحمت، هر مدافع حقوق تبعیض دیدگان کشور و هر آنی که قلبش برای آرمان سوسیالیستی می‌تپد دراز کرده و از هر واکنش مثبتی در این زمینه به گرمی استقبال می کند.

برقرار باد آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی در ایران و جهانی امن، برخوردار از صلح و محیط زیستی سالم!

 

هیئت سیاسی – اجرایی حزب چپ ایران(فدائیان خلق)

  ۱۱ فروردین ١٣۹۹ برابر با ٣٠ مارس ٢٠٢٠

 

 

 

دیدگاه‌ها

به نظرمن حزب چپ نفس تازه ای بود که به مبارزات کارگری ایران دمیده شد.چنان شادابی درساختارش ونظراتش میتوان مشاهده کردکه امیدهای فراوانی رادرسینه جوانه میزند.چهل سال یک جورویک مدل حرف زدن چپ ایران بدون اینکه گشایش صورت گیردهرچندنظام به شدت بسته که حتی نظرات خودش راتحمل نمی کند عامل مهمی هست ولی ساخت ومدیریت ونظرات همگی دربهترین سطح هستند وبماندکه پایه گذاران حزب سابقه پاکترین فرزندان این آب وخاک راپشتوانه دارند.به نظرمن تاهمینجا هم تابناک درخشیده .امیدکه باهمین حزب به سوسیالیزم برسیم که بااین برنامه حزب توقع نابجایی نیست .
0

من ازهمان ابتدای تاسیس حزب نه تنها موضع گیری ها وتحلیل های حزب رادنبال کردم بلکه بقیه احزاب وسازمانهای چپ را ودیدم درعرض این دوسال چگونه حزب چپ درگشایش بسیاری ازمقاطع که پیچیدگی های عجیبی داشت زودترودرست ترازبقیه هم تحلیل کردوهم راه حل گذاشت .وحتی گستردگی نظراتش هم دربین جمهوری خواهان وکسانیکه خواهان عدالت دراین سرزمین بودندراه یافت .طراوتی ذاتی حزب هست که باپیشینه فدایی جایگاهی محکم وقابل اتکا برای هرچپ وهرآزادیخواه درست کرده است .ودراندک بازشدن درهای کشوربروی آزادی به سرعت جای خودرابازخواهد یافت.به امیدآن روز
0

افزودن دیدگاه جدید