تشکلهای مستقل کارگری، همان هایی کە پیوستە از اعتراضات و جنبش های مردمی حمایت کردە و برای حمایت خود هزینە دادەاند، از سنیکاهای واحد و هفت تپە گرفتە تا انجمن های صنفی فرهنگیان با شروع جنبش انقلابی کنونی بە اشکال مختلف هم چنان کە انتظار می رفت رسما و علنا حمایت و پیوستگی خود بە جنبش را اعلام کردند و مرز خود با رضا پهلوی و طرفداران سلطنت مطلقە و آنهایی کە قصد مصادرە کودتایی جنبش مردم با کمک کشورهای خارجی را دارند ترسیم کردند و بر استقلال طبقە کارگر از جریانات فرصت طلب و ارتجاعی کە تلاش دارند رژیم بد سابقە و دیکتاتوری سلطنتی را جایگزین رژیم استبدادی فقاهتی نمایند، ترسیم کردند.

سندیکای واحد در بیانیە دوم خود کە در دفاع از جنبش انقلابی منتشر کرد نوشت:

 " ما بارها گفته‌ایم و باز هم تکرار می‌کنیم: راه رهایی کارگران و زحمتکشان نه از مسیر رهبرتراشی از بالای سر مردم، نه با تکیه بر قدرت‌های خارجی و نه از طریق جناح‌های درون حاکمیت، بلکه از مسیر اتحاد، همبستگی و ایجاد تشکیلات مستقل در محیط‌های کار و زندگی و در سطح سراسری می‌گذرد. ما نباید اجازه دهیم بار دیگر قربانی بازی‌های قدرت و منافع طبقات حاکم شویم.

سندیکا همچنین هرگونه تبلیغ، توجیه یا حمایت از دخالت نظامی دولت‌های خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، را قویاً محکوم می‌کند. چنین مداخلاتی نه‌تنها به نابودی جامعه مدنی و کشتار مردم می‌انجامد، بلکه بهانه‌ای دیگر برای تداوم خشونت و سرکوب از سوی حاکمیت فراهم می‌آورد"

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنزگیان ایران نیزدر بیانیە خود نوشت:با صدایی رسا اعلام می‌کند:

این اعتراضات، اعتراض مردم است، نه ابزار رقابت جناح‌ها و اشخاص. مردم خود سخنگوی خود هستند، هر تلاشی برای منحرف‌کردن، مهندسی‌کردن یا مصادره‌ی این اعتراضات، خیانت به مردم و ضربه به امکان رهایی است"

و در بند پنجم  بیانیە ٨ تشکل کارگری و مدنی می خوانیم:

" ما به هیچگونه رهبری نیاز نداریم و بار دیگر تأکید می‌کنیم خواست ما پایان دادن به یک قرن استثمار و استبداد و ساختن جامعه‌ای است که در آن یک اقلیت غارتگر از فراز سر مردم برای سرنوشت‌شان تصمیم نگیرد"

رضا شهابی یکی از رهبران مبارز سندیکای کارگران واحد هم در بخشی از مقالە خود کە بهمین مناسبت منتشر کرد نوشت:

" ضمن اعلام همبستگی با مبارزات مردمی علیه فقر، بیکاری، تبعیض و سرکوب، صراحتاً مخالفت خود را با هرگونه بازگشت به گذشته‌ای اعلام می‌کنیم که نابرابری، فساد و بی‌عدالتی بر آن حاکم بود. ما بر این باوریم که رهایی واقعی تنها از مسیر رهبری و مشارکت آگاهانه و سازمان‌یافته طبقه کارگر و مردم ستم دیده امکان‌پذیر است، نه از طریق بازتولید اشکال کهنه و استبدادی قدرت"

تشکلهای مستقل دیگر نیز در این مورد نظرات مشابەای اعلام کردەاند. در چنین حال و هوایی است کە رضا پهلوی از کارگران نفت و صنایع درخواست اعتصاب عمومی می کند.

 اعتصاب عمومی در موقع خود البتە انجام خواهد گرفت اما نە بە فرمان وارث دیکتاتوریی کە مانند رژیم اسلامی در هنگامی سلطنت رضا شاە و محمد رضا بە هر طریقی کە توانستند جنبش کارگری را با بە قتل رساندن رهبران جنبش سندیکایی و کارگری و ممنوع کردن حق تشکل و اعتصاب، از حقوق اولیە شان محروم کردند و بە هیچ یک از وعدەهایی وعدەهایی کە محمد رضا شاە در منشور انقلاب سفید کذایی خود بە کارگران داد عمل نکردند.

 از اظهارات و نوشتە های طرفداران فاشیست مسلک سلطنت مطلقە کە خیلی هایشان از اعضای سابق انجمن های سرکوبگر اسلامی در سالهای بعد از انقلاب بودند، معلوم می شود نظامی کە آنان در پی استقرار آن هستند حتی از رژیم شاە، محافظە کار تر و سرکوبگتر است و ستیز بیشتری با عدالت و حقوق کارگر دارد. بنا بر این رهبران مبارز، با تجربە و آگاە کارگران کە منافع و مصالح جنبش کارگری را بهتر از هر جریانی تشخیص می دهند، خودشان  در موقع مناسب تدارک لازم برای دعوت بە اعتصاب عمومی را خواهند دید و اجازە بهرە برداری و سئو استفادە از مخالفت و نارضایتی کارگران از رژیم را بە جریانات فرصت طلب و ضد کارگری نخواهند داد.برگزار سالیانە چند هزار اعتصاب و اعتراضات کارگران و مزد و حقوق بگیران سالیانە توام با زندان و اخراج رهبران میدانی جنبش سندیکایی قرار نیست صرف تقویت جریانی شود کە ضدیت اش با دمکراسی و حقوق کارگران اگر بیشتر از رژیم اسلامی نباشد، کمتر از آن نیست.  .

.