امروز نمی‌خواهم از جنایات جمهوری اسلامی بنویسم، قصد ندارم کشتار وسیع و سبعانه ای که توسط اسلامگرایان حاکم در خیابان‌ها و زندان‌های کشور صورت می‌گیرد بگویم. می‌خواهم از طرفداران سامانه‌ای  که خطر آن‌ها دست کمی از رژیم سفاک اسلامی ندارد بازگو کنم. 

چند روزی است که فقط یکساعت در شب خواب به سراغم میاید. تمام شب را بیدارم و با دلهره سپری می‌کنم. در این سن ‌سال به‌هیچ وجه آدم افراطی نیستم، معتقدم با دشمنان هم می‌توان به مدارا نشست و گفتگو نمود. اما چه پیش آمده که مرا این چنین هراسان می‌نماید. 

۵۷ ها یادشان هست که وقتی محمد رضا شاه از ایران فرار کرد، عده‌ای جلو ماشین ها را می‌گرفتند و به سرنشینان توصیه و گاهی اجبار می‌کردند که« بگو مرگ بر شاه». شخصا شاهد برخورد خشنی با افراد سرنشین ماشین‌ها که حاضر به شعار مرگ بر شاه گفتن نبودند، نبوده‌ام. در روزهای ۱۸ و۱۹  دی ماه امسال هم گزارشاتی از ایران می‌رسد که سرنشینان ماشین‌ها چه از روی کنجکاوی‌، چه به صورت حمایت از تظاهرات با ماشین‌های خود با خانواده، درجوار تظاهرات رانندگی می‌کنند باز هم عده‌ای از سلطنت طلب‌ها جلو ماشین‌ها را می‌گیرند و به سرنشینان آن اجبار می‌کنند که بگویید« جاوید شاه». نم‌یدانم اگر اشخاصی پیدا شوند که از گفتن این شعار سرپیچی کنند با چه اتهامی روبرو خواهند شد اگر سرنشینان را به اجبار پیاده کنند و به‌عنوان بسیجی، مزدور چپی، تجزیه طلب و مجاهد به باد کتک بگیرند و ماشین‌های آن‌ها را آتش بزنند، حیرت زده نخواهم شد. 

پس از باز شدن موقت اینترنت با شادمانی و اضطراب موفق شدم با خانواده و نزدیکان تماس برقرار نمایم. هدفم احوالپرسی، خبر سلامت عزیزان بود.  حیرت زده شدم که بعضی از بستگان و نزدیکان خودم که به سامانه پادشاهی گرایش دارند، بلافاصله گوشی را برداشته و شرط گفتگو و احوالپرسی با خواهرم را گفتن« جاوید شاه» از جانب من معین نمودند! پس از اعتراض جدی من از این عمل نابخردانه سوال نمودند که آیا پس از آزادی ایران حاضرم برگردم، با پاسخ مثبت من مواجه شدند. جواب آن‌ها برای من بسیار حزن‌انگیز و ترسناک بود. به‌من گفتند در صورتی پاسپورت شما مهر ورود خواهد خورد که شعار «جاوید شاه» را در فرودگاه تکرار نمایم! این اباطیل یک گفتگو ساده خصوصی و خانوادگی نیست، یک شوخی مسخره از سادگی و لودگی عده‌ای از نزدیک‌ترین عزیزان خودم نیست، این جملات و تهدیدات در یک فضای مجازی با اکانت‌های فیک صورت نپذیرفته، همه واقعی هستند. مطمئن هستم مرا دوست دارند و برایم احترام قائل هستند. اما آن‌ها این جملات را از «بزرگان» کراواتی و غیر کراواتی فحاش و لات‌های انگل سفت سلطنت طلب آموخته‌اند. همه ما شاهدیم که در تظاهرات خارج کشور چه شعارهای نفرت برانگیزی از جانب این سامانه داده می‌شود. حق گفتگو تلفنی با عزیزانت را در ایران نداری، حق ورود به میهنت را نخواهی داشت، ایرانی محسوب نخواهی شد اگر «جاوید شاه» نگویی!! رهبران این‌ها تاکید می‌کنند«هر کجای دنیا باشید سراغتان خواهیم آمد» نه برای احوالپرسی بلکه برای انتقام! مسیح علی نژاد از نظر مواضع سیاسی هیچ تفاوتی با سلطنت طلبان ندارد، اما فقط جاوید شاه نمی‌گوید مورد بیشرمانه‌ترین فحاشی قرار می‌گیرد. «حامد اول بگو جاوید شاه» به نرگس سنگ پرتاب می‌کنند که چرا جاوید شاه نمی‌گوید. 

همیشه فکر می‌کردم که این افراد تنها در فضای مجازی و در تظاهرات خودشان این چنین بلبل زبانی می‌کنند اصلا باورم نمی‌شد که در بطن خانوادگی هم رخنه کرده‌اند. الان که« نه به‌دار است نه به‌یار» و هنوز قدرت را به‌دست نگرفته اند، این‌چنین می‌تازند  فردا که قدرت بگیرند آزادی بیان، حقوق بشر، دموکراسی و آزادی فعالیت احزاب توی سرشان بخورد، حق بیان، مراوده خانوادگی وحق زندگی ابتدایی …. را هم سلب خواهند نمود. فردا در صورتی به خانواده زندانیان سیاسی حق ملاقات خواهند داد که ابتدا« جاوید شاه» بگویند. نسل‌های آینده در صورتی حق و موجودیت بقا خواهند داشت که شعارهای آن‌ها را تکرار نمایند. هیچ‌وقت یادم نماید که حتی  در زندان‌های مخوف جمهوری اسلامی ما را مجبور نموده باشند که شعار «روح منی خمینی» بدهیم. در آینده باید شاهد این باشیم که مادران تولد فرزندان خود را با این شعارهای ارتجاعی به‌دنیا بیاورند. پدر بزرگ ایشان در اوایل قرن بیستم هم این چنین رفتاری نداشت که نوه اش در قرن بیست و یکم رفتار می‌نماید.  پدرش مورد قضاوت آن‌ها قرار می‌گیرد که چرا بیشتر نکشد و نسل چپ‌ها را منقرض ننمود. اگر این‌ها قدرت را کسب نمایند وعده کمبودهای انجام نگرفته پدر بزرگ و پدر را یک‌جا انجام خواهند داد. امروز که قدرتی ندارند این‌را اذعان می‌کنند. 

از رژیم خونخوار و سفاک اسلامی هم با ما بدتر رفتار خواهند کرد. 

اگر به آن‌ها بگویید «شاهزاده» آدم خوب است اما. کار تمام است همان واژه اما کاردستتان خواهد داد. آن‌ها می‌خواهند واژگان «اما» و «اگر» را از زبان ادبیات سیاسی بزدایند. میخوانیم و میشنویم که چه رفتار زشتی با خودی‌های این سامانه که نیم‌چه انتقادی دارند مرتکب می‌شوند. 

یادمان هست که با زندانیان تواب دهه ۶۰ چه کارهایی انجام دادند. تواب‌ها همه شرایط بازجو ها را می‌پذیرفتند اما حاضر نبودند اقرار کنند که در شرایط جنگی روی مین هم بروند. همین اغماض آن‌ها را مسئله دار کرد و جان چندین نفر از آن‌ها را گرفت. 

اگر فردا این‌ها به قدرت برسند تمام کارهای عقب مانده صد ساله گذشته اسلاف شاهی و ولایی را با پیشرفته ترین ابزار نسل‌کشی یک‌جا علیه هر نظر مخالفی به‌کار خواهند برد. 

می‌فهمم که این اعمال از جانب بعضی از طرفداران این سامانه از روی استیصالی  است که جمهوری اسلامی بوجود آورده‌است. اما سرمداران دیکتاتور این‌ها هیچ ترحمی در مقابل مخالفین نخواهند کرد. 

نسل‌های آینده خواهند گفت:

«رضا شاه روحت شاد»

«محمد رضا شاه روحت شاد»

«خمینی جلاد کم کشتی روحت شاد»

«خامنه ای خونخوار روحت شاد»

و ‌شاید بگویند:

«شاه اسماعیل درود بر شرفت!»

شاید با نوشتن این متن امشب بتوانم راحتر بخوابم.