هشتم تیر، یادآور جان ‌باختن حمید اشرف و جمعی از برجسته‌ ترین رهبران جنبش فدایی است. آنان در جریان یورش نیروهای سرکوبگر رژیم دیکتاتوری شاه به محل برگزاری نشست رهبران این جنبش، تا واپسین لحظه با شجاعتی کم‌ نظیر مقاومت کردند، جنگیدند و جان خود را فدای آرمان ‌هایشان کردند.

در این یورش، حمید اشرف، محمدرضا یثربی، محمدحسین حق‌نواز، طاهره خرم، غلامعلی خراط‌پور، علی‌اکبر وزیری، یوسف قانع خشک‌بیجاری، فاطمه حسینی، غلامرضا لایق مهربانی، محمدمهدی فوقانی و عسگر حسینی ابرده، از فداییان خلق، جان خود را از دست دادند.

اگرچه مرگ قهرمانانه رهبران وقت جنبش فدایی ضربه‌ ای سنگین بر پیکر این جنبش وارد کرد، اما برخلاف انتظار رژیم دیکتاتوری شاه، مبارزات فداییان علیه استبداد سلطنتی، تبعیض و بی‌عدالتی متوقف نشد. راه آنان به همت دیگر رفقا ادامه یافت و مبارزه برای آزادی و عدالت تداوم پیدا کرد.

حمید اشرف برای بسیاری از آزادی‌خواهان ایران، نماد پایداری، جسارت و وفاداری به آرمان‌هایی بود که در آن دوران، هزینه دفاع از این ارزش‌ها، با زندان، شکنجه و اعدام مواجه می‌شد. او و یارانش نمایندگان نسلی بودند که در برابر بی ‌عدالتی و سرکوب سکوت نکردند و بهای سنگین آن را نیز پرداختند.

امروز، با فاصله‌ای بیش از نیم قرن از آن روزها، می‌‌وان درباره راه ‌ها و شیوه‌های مبارزه آن نسل به بحث و داوری نشست و از اشتباهات آنان درس گرفت، اما آن‌چه از آنان آموختنی است، صداقت، فداکاری و آرمان ‌خواهی آنهاست که آسایش و امنیت شخصی را فدای آرزوهای بزرگ انسانی کردند. آنان در جستجوی جهانی بودند که در آن آزادی، برابری و عدالت اجتماعی برقرار باشد.

حزب چپ ایران هشت تیر را فرصتی می‌داند برای ادای احترام به حمید اشرف و همه فدائیانی که در تاریک‌ترین سال‌های استبداد، مشعل امید و مقاومت را روشن نگاه داشتند. یاد آنان بخشی از حافظه مبارزاتی مردم ایران است که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود و یادآور این حقیقت است که هیچ استبدادی جاودانه نیست و شعله آرمان آن‌ها برای دستیابی به جامعه ای آزاد و انسانی هرگز خاموش نخواهد شد.

هیئت سیاسی- اجرائی حزب چپ ایران
شنبه ۶ تیر ۱۴۰۵- ۲۷ ژوئن ۲۰۲۶