يكشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۳۱ می ۲۰۲۰

گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید! (1) - بخش هشتم

فهم نقشه راه – تقویت دموکراسی در ساختار درونی اتحادیه

۰۳ آبان ۱۳۹۸

در صبح هشتم مارس 2018 در یک نمایش قدرت غیرمعمول، CCOO در ائتلاف با اتحادیه عمومی کارگران UGT و سازمانهای فمینیستی و سایر تشکلهای جامعه مدنی از همه کارگران زن در سراسر اسپانیا دعوت کردند که برای اعتراض به نابرابری نرخ دستمزد برای کار برابر بین زنان و مردان همزمان در سراسر کشور برای دو ساعت محل کار را ترک کنند. نزدیک به شش میلیون زن در این اعتصاب و اجتماعات مربوطه در سراسر اسپانیا شرکت جستند.

انتشار نقشه راه و سرعت بخشیدن به تغییر از طریق جنبش های چندمقطعی و ائتلاف های راهبردی

تجربه اسپانیا

"چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار" یکی از شعارهای ثابت اتحادیه هاست، و از این رو جای تعجب نیست که ائتلاف سازی همیشه مایه اقتدار جنبش اتحادیه ای بوده است. نه تنها این کنش باعث تعمیق اتحاد و همبستگی درونی اتحادیه ها شده است بلکه توانسته به ائتلاف با گروه های اجتماعی و جامعه مدنی همگام نیز منجر گردد که به افزایش توان و بازدهی حداکثری کنش های جنبش و لابیگری در مراکز قدرت می انجامد، چرا که یک صدای واحد تاثیر بیشتری دارد.

در این ایام ما مثال های متعددی را دیده ایم که توان بالای ائتلافهای چند مقطعی را مابین اتحادیه ها و جامعه مدنی، به ویژه در مسئله برابر حقوقی زنان نشان می دهد. النا براسکو مارتین دبیر زنان و برابری در مرکز ملی اسپانیا می نویسد: "کمیسیون کارگران CCOO" یک اتحادیه کارگری است که همواره بخشی از جنبش فمینیستی بوده است. ما فکر نمی کنیم که ضلع های متفاوتی وجود دارند، ما هم یونیونیست هستیم و هم فمینیست." ما هیچ مشکلی برای پیوند دادن این دو جنبش نداریم. هر دو کنشگری یک هدف دارند – که جامعه را تغییر دهند و تبعیضات و نابرابری و خشونت ریشه دار در مردسالاری را از میان بردارند."

در صبح هشتم مارس 2018 در یک نمایش قدرت غیرمعمول، CCOO در ائتلاف با اتحادیه عمومی کارگران UGT و سازمانهای فمینیستی و سایر تشکلهای جامعه مدنی از همه کارگران زن در سراسر اسپانیا دعوت کردند که برای اعتراض به نابرابری نرخ دستمزد برای کار برابر بین زنان و مردان همزمان در سراسر کشور برای دو ساعت محل کار را ترک کنند. نزدیک به شش میلیون زن در این اعتصاب و اجتماعات مربوطه در سراسر اسپانیا شرکت جستند. ساعاتی بعد صدها هزار نفر از زنان کارمند در خیابانهای 200 شهر به راهپیمایی و اجتماع اعتراضی دست زدند. النا براسکو مارتین می نویسد: "این یک اعتراض نفسگیر و تماشایی بود، یک روز تاریخی و یک اعتصاب ماندگار در تاریخ. برای اولین بار زنان عملگرایان پروتاگونیست آن روز بودند و برای نخستین بار نشان دادند که یک هدف کلیدی برای نبرد در راه برابری را پیش می برند".

بلاسکو می نویسد که "تأثیرات آن عملیات بسیار بیشتر از یک روز و یک محل بود. برای اولین بار در تاریخ عباراتی مانند "فاصله دستمزد"، "فقر زنانه"، "نابرابری جنسیتی"، "تبعیض"، "کف چسبناک"، "سقف شیشه ای" به کلماتی تبدیل شدند که از این پس به طور اختصاصی به ما فمینیستهای دیوانه تعلق دارند." و " مهمتر این که به بخشی از فرهنگ لغات مشترک در جامعه تبدیل شدند."

موفقیت بزرگ و حیاتی دیگر این بسیج آن بود که نیروهای سیاسی را مجبور کرد بیطرفی را کنار بگذارند و در این باره موضع مشخص بگیرند. "شما یا با این حقوق موافقید یا با آن در تضاد هستید، دیگر زمینه ای برای میانه و اعتدال وجود ندارد. در نتیجه معلوم می شود چه کسی سکسیست است و چه کسی نیست."



****

(1)- گزارش کمیته زنان کنفدراسیون جهانی اتحادیه های صنفی
ITUC- https://www.equaltimes.org/IMG/pdf/women_in_leadership_en_final.pdf

افزودن دیدگاه جدید