شنبه ۱۴ تير ۱۳۹۹ - ۴ ژوئیه ۲۰۲۰

گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید!(1) "- بخش یازدهم

فهم نقشه راه – تقویت دموکراسی در ساختار درونی اتحادیه

۲۴ آبان ۱۳۹۸

اگر شما به خیابان بروید و از یک کارگر خدمات خانگی بپرسید "عهدنامه 189 چیست؟"، او به شما نگاه خواهد کرد و فرض می کند شما دیوانه شده اید. اما اگر بپرسید چه چیز زندگی تو را بهتر خواهد کرد؟ او خواهد گفت: "ساعات کار مناسب و دستمزد مناسب و کافی" و بعد خواهد فهمید که عهدنامه 189 در بیان و بر روی کاغذ هیچ نفعی ندارد. ما به اجرای واقعی ان نیاز داریم!"

انتشار نقشه راه و سرعت بخشیدن به تغییر از طریق جنبش های چندمقطعی و ائتلاف های راهبردی

توانمندی و سازماندهی زنان کارگر در مشاغل غیر رسمی

با نسبتی بیشتر از معمول، زنان در کارهای غیررسمی (کار در بخش خدماتی رستوران، هتل، کشاورزی و سایر کارهای کم دستمزد خانگی) [اشتغال دارند]، و توانمندسازی این زنان کارگر نه تنها ضروری که اساساً در پیشبرد جنبش اتحادیه ای برای رسیدن به برابری جنسیتی و کار عادلانه غیرقابل اغماض است.

نمونه های بیشماری از سازماندهی اتحادیه ای زنان در مشاغل غیررسمی دیده می شود که به موفقیت هم رسیده است، به ویژه در بازار اقتصادی جهانی جنوب که در آن کار غیررسمی بیشتر معمول است و به نرم تبدیل شده است. در جمهوری دموکراتیک کنگو به طور مثال کنفدراسیون اتحادیه های صنفی کنگو CSC مشغول سازماندهی زنان در بازار بوده و به آنها انواع امکانات برای سرمایه گذاری خرد و تعاونیهای بیمه، بهداشت و درمان عرضه می کند. در کنیا سازمان مرکزی اتحادیه های صنفی کنیا COTU-K دائما در افزایش مداخله در بازار کار غیررسمی و مشغولیت با کارگران این قشر و نمایندگی خواسته های آنان از طریق گفتمان اجتماعی درگیر بوده است. به طور مثال کارگران در قشر غیررسمی بازار اکنون می توانند به صندوق ملی بیمه بیمارستانی با پرداخت مبلغ 5 دلار امریکایی بپیوندند.

COYU-K همچنین توانست به توافقی برای افزایش 18% در حداقل دستمزد ها در سال 2017 دست یابد. با این توافق اطمینان حاصل شد که بیشتر کارگران غیررسمی کنیا در بالای سطح فقر در آمار متوسط بین الملی قرار دارند. متوسط درآمد کارگران در شهر های پرجمعیت کنیا مانند نایروبی، مومباسا و کیسومو حداقل 130 دلار امریکا در ماه است، در حالی که این نرخ در گذشته حدوداً 30 دلار در ماه بوده است.

اگر از کارکنان خدماتی و محلی صحبت کنیم، فدراسیون بین المللی کارکنان خدماتی IDWF در مأموریت خویش سعی فراوان کرده است که از حقوق کارکنان خدمات محلی و خانواده ای دفاع کرده و آن را پیش ببرد. این فدراسیون از زمانی که در سال 2013 از شکل شبکه به صورت یک فدراسیون درامد، از 67 اتحادیه که بیش از 600هزار نفر کارگر را در 54 کشور نمایندگی می کنند، تبدیل شده است. بیشتر این کارگران در اتحادیه ها متشکل شده اند، اگرچه برخی نیز وسیله سازمانها، تعاونی ها و شبکه های دیگر تخصصی و صنفی نمایندگی می شوند.

از موفقیت های این فدراسیون می توان از اشتغال به فعالیتهایی مانند قانون جدید 2017 که به کارگران خدمات داخلی و خانگی در قطر، نخستین دستیابی به حقوق کارگری را ارائه کرد، و پذیرش و تصویب عهدنامه 189 سازمان جهانی کارگران ILO در باره کار مناسب برای کارگران خدمات محلی در پرو به عنوان 26مین کشور جهان نام برد. IDWF دومین کنگره خود را در نوامبر 2018 در کیپ تاون افریقای جنوبی برگزار کرد. شعار اصلی کنگره "متحد و توانمند-برابری حقوق، احترام و عدالت برای کارگران خدمات داخلی و خانگی" بود.

به روایت میرتل ویتبوی دبیر کلفدراسیون که با ما سخن می گفت: "در سال 2013 وقتی که C189 به اجرا گذاشته شد، کلید پیشبرد حقوق کارگران خانگی محلی در محیط آموزشی و احساسی وابسته آن بود که "توجه کنید، اگر شما به خیابان بروید و از یک کارگر خدمات خانگی بپرسید "عهدنامه 189 چیست؟"، او به شما نگاه خواهد کرد و فرض می کند شما دیوانه شده اید. اما اگر بپرسید چه چیز زندگی تو را بهتر خواهد کرد؟ او خواهد گفت: "ساعات کار مناسب و دستمزد مناسب و کافی" و بعد خواهد فهمید که عهدنامه 189 در بیان و بر روی کاغذ هیچ نفعی ندارد. ما به اجرای واقعی ان نیاز داریم!"

*(1) گزارش کمیته زنان کنفدراسیون جهانی اتحادیه های صنفی

ITUC- https://www.equaltimes.org/IMG/pdf/women_in_leadership_en_final.pdf

افزودن دیدگاه جدید