پنجشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۸ - ۵ دسامبر ۲۰۱۹

هچلی کە سرکوبگران برای خود درست کردند!

۰۹ آذر ۱۳۹۸

کشتار داعش گونە بی چیزان و بە زندان بردن هزاران نفر از آنان نە تنها بە خیزش بی چیزان و ستمدیدگان علیە فقر و گرانی و بی عدالتی پایان نخواهد داد، بلکە بە ادامە آن در اشکال متنوع دامن خواهد زد و تا بە زیر کشیدن جنایتکاران و مستبدان حاکم از قدرت پیش خواهد رفت. این نە پایان خیزش، کە آغاز آن است!

پس از آغاز تظاهرات سراسری علیە گرانی بنزین کە بە سرعت بە یک خیزش مردمی علیە کل حاکمیت تبدیل شد و ارکان نظام را بە لرزە انداخت، مسئولین دولتی سراسیمە خبر از اختصاص تمام درآمدهای ناشی از افزایش قیمت بنزین بە ١٨ میلیون خانوار فقیر کشور یا بقول خودشان ٦٠ میلیون نفر جمعیت نیازمند بە کمک معیشتی دادند. آنها بارها گفتند و نوشتند کە حتا یک ریال از این درآمد بە جیب دولت نخواهد رفت و همە آن صرف بهبود معیشت مردم خواهد شد. در اوج اعتراضات سراسری آنها خبر از شروع واریز کمک معیشتی نقدی بە حساب مردم نمودند. اعلام فی البداهە این خبر و متعاقب آن اعلام واریز شدن کمک ها بە حساب مردم هر دو وسیلەای بودند برای انداختن شکاف در میان جمعیت معترض و آسانتر کردن سرکوب خونین خیزشی کە با عملیات کربلا چهار، جنگ جهان علیە حکومت و فتنە خارجی از طرف مسئولین خرد کلان نظام از خامنەای و روحانی گرفتە تا سرداران سپاە و امامان جمعە قیاس شد. همە مردم می دانستند کە مقصود از افزایش قیمت بنزین تامین بخشی از کسری بودجە دولت است و قرار نیست چیز دندان گیری از بابت این شوک درمانی بە ٦٠میلیون مردمی کە در اثر سیاستهای رژیم و غارت سرمایە های ملی نیازمند نان شب شان شدەاند، تعلق بگیرد. این گونە شوکها کە از طرف بانک جهانی و صندوق بین المللی توصیە و توسط حاکمان گوش بفرمان کشورهای امثال، ایران و عراق و غیرە بە اجرا گذاشتە می شوند هیچگاە در هیچ کجا نە تنها بە بهبود شرایط معیشتی و رفاهی اکثریت مردم کمک نکردە، بلکە بە فقر و فلاکت و فشارهای متعدد دیگر مردم عادی افزودە است. طنز قضیە در این است کە این طرح ها توسط کسانی با زور و کشتار بە اجرا گذاشتە می شوند، کە چهل سال است، فریاد ظاهری "استکبار ستیزی" و "مستضعف"پناهی شان گوش عالم و آدم را کر کردە است! این دوگانگی در حرف و عمل نشان دهندە فریبکار بودن این جماعت کذاب و خیانتکار بە مردمان است.

اینک با گذشت کمتر از دو هفتە از دادن این وعدە و آغاز اجرای آن هنوز بە درستی معلوم نیست کە چە تعداد از نیازمندان از این کمک بهرمند شدەاند. آمارها دست خودشان است و هر جور کە بخواهند آنرا در جهت اهداف شان تغییر می دهند. اما آنچە کە تا کنون روشن شدە است این است کە هنوز اصلی ترین گروەهای اجتماعی فقیر از آن بی بهرە ماندەاند و مسئولین دولتی با گذاشتن دەها شرط و شروط بر سر راە نیازمندان در حال طفرە رفتن از اجرای قول و قرارهایشان هستند.

رئیس کانون عالی انجمن های کارگری در مصاحبە مطبوعاتی اش در روز پنج شنبە همین هفتە گفتە است، قیمت کالاها ٣٠ تا ٤٠ درصد بعد از گرانی بنزین بالا رفتە ولی بە هیچ یک از کارگران ساختمانی کمک معیشتی دادە نشدە. یکی از مسئولین انجمن صنفی خبازان مریوان با اشارە بە دستمزدهای کارگران خباز کە حدود ١،٥ میلیون در ماە است، گفتە است، پولی از بابت "بستە کمکی معیشتی" کە قرار بودە بە صورت نقدی بە حساب ها واریز شود، بە حساب ‌هیچ یک از کارگران خباز واریز نشدە است. خبرگزاری ایلنا در گزارش دیگری خبر از تعلق نگرفتن این کمک بە بازنشستە حداقل بگیری کە بیمار سرطانی هم هست و خرج دارو و درمان اش را هم باید خودش بپردازد، دادە است. مسئولین وزارت کار گفتەاند، ٥،٥ میلیون شکایت از بابت تعلق نگرفتن کمک ها دریافت کردەاند. اینها تنها بخش کوچکی از اعتراضات و خبرهای مرتبط با آن هستند. بی گمان عدە زیاد دیگری هم وجود دارند کە صدای شان هنوز در نیامدە و یا اگر معترض هستند، منعکس نشدەاند. بر اساس معیارهای کە از طڕف وزارت تعاون، رفاە و کار منتشر شدە، می بایستی این کمک بە حساب این گروە ها کە جزء نیازمندترین گروە های جامعە هستند واریز می شد، اما در مورد اینکە چرا نشدە؟هنوز مسئولین دولتی جواب درستی بە معترضین ندادەاند. هم چنان کە اشارە شد این وعدە بطور ناگهانی و بصورت ترفندی در کنار کشتار برای مقابلە با خیزش مردمی مطرح شد. بە این اعتبار این خود یک عقب نشینی در مقابل مردمی است کە این خیزش را خلق کردند. بهمین جهت میدان اعتراضی تازەای بە وسعت ٦٠ میلیون نفر را بوجود آوردە کە می بایست از آن برای مقابلە با حکومت و گرانی ها استفادە کرد.

گذشتە از اینکە قصد دولت از دادن این وعدە دادن کمک بە نیازمندان بودە یا ترفندی موقتی برای کاستن از دامنە اعتراضات، دولت با این وعدە خودش را در هچلی انداختە کە خلاصی از آن بە راحتی میسر نیست!آنها در واقع اگربخواهند بە وعدە شآن عمل کنند با مشکل غامض کسر بودجە شآن چە کنند؟ و اگر بخواهند از زیر بار آن شانە خالی کنند، راە را برای دامن گرفتن اعتراضات معیشتی هموار می کنند! و اگر مجبور بە اجرای آن شوند ناچارند از وسعت مشمولین آن بکاهند کە در آنصورت هم باید سعی کنند با گران کردن قیمتها و کاستن از خدمات دولتی این کار را انجام دهند کە در آن صورت هم بە اعتراضات معیشتی دامن خواهد زد. نیاز بە گفتن نیست کە حتا اجرای تمام و کمال این وعدە، نە بە رهایی ٦٠ میلیون انسان از قید فقر و فلاکت رژیم ساختە منجر خواهد شد و نە از دامنە اعتراضات کم می کند. کما اینکە اجرای طرح یارانە های نقدی کە احمدی نژاد و خامنەای بە اجرا نهادند و با تشویق و تمجید مقامات بانک جهانی مواجە شد، نتیجەای جز فقر و فلاکت بیشتر کارگران و زحمتکشان نداشت. خلاصە اینکە کشتار داعش گونە بی چیزان و بە زندان بردن هزاران نفر از آنان نە تنها بە خیزش بی چیزان و ستمدیدگان علیە فقر و گرانی و بی عدالتی پایان نخواهد داد، بلکە بە ادامە آن در اشکال متنوع دامن خواهد زد و تا بە زیر کشیدن جنایتکاران و مستبدان حاکم از قدرت پیش خواهد رفت. این نە پایان خیزش، کە آغاز آن است!

دیدگاه‌ها

برای اعتراض به عدم پرداخت کمک معیشتی احساس دو گانه ای وجود دارد؛
از یک سو اعتراض به معنی زیرپانهادن عزت نفس و دراز کردن دست نیاز به سوی حاکمان رذلی است که سعی دارند با تزریق قطره چکانی، مردم را پیوسته نیازمند و وابسته به خود نگهدارندو گروه هایی از فقرا را به عنوان سرباز احتیاط برای روز مبادا حفظ نمایند. در روزهای منتهی به انتخابات 1388 کمیته امداد کذایی با حضور شبانه در روستاها و محله های فقیر نشین به توزیع اعانه پرداخت و به صورت مستقیم و غیر مستقیم رای به احمدی نژاد را وظیفه شرعی اعانه بگیران اعلام و تبلیغ کرد.
ازسوی دیگر اعتراض به معنی قرار گرفتن در صف معترضین و تنگ تر شدن عرصه بر دروغگویان است. البته دو عامل دیگر نیز وحود دارد که بعضی از مردم عطای کمک معیشتی را به لقایش بخشیده اند؛ نخست مبلغ ناچیز آن درمقابل هزینه های کمر شکن زندگی و به مصداق ضرب المثلی که می گوید"ازگدا چه یک نان بگیری و چه یک نان بدهی در وضعیتش تفاوتی ایجاد نمی شود" و گدا باقی می ماند. عامل دوم شروطی است که گذاشته و بر اساس آن تهدید کرده اند که حساب های بانکی و دارایی های معترضین را زیر ذره بین خواهند برد. این عامل سبب شده که اقشاری از مردم علیرغم اینکه ممکن است مجموع دارایی هایشان از حدنصاب های اعلام شده بالاتر نباشد، میل و رغبتی به اعتراض ندارند، صرفا به این دلیل که دوست ندارند عوامل حکومتی در زوایای زندگیشان سرک بکشند.
در چنین شرایطی کاش توصیه واحدی وجود داشت تا همگان همسو با یکدیگر رویه واحدی را اتخاذ می کردند و این حربه را که"تعداد معترضین محدود است"را از مجریان می گرفتند و یک عرصه جدید کارزار مبارزاتی تدارک می دیدند.
0

افزودن دیدگاه جدید