پنجشنبه ۰۱ اسفند ۱۳۹۸ - ۲۰ فوریه ۲۰۲۰

گزارش ویژه: "ما را بحساب آورید!(1) "- بخش هیجدهم

پذیرش نقشه راه - نقش پیشگام زنان در ساخت و ساز صلح و دموکراسی

۰۵ بهمن ۱۳۹۸

در ونزوئلا که از سال 2015 تحت فشار شدید اقتصادی قرار داشته، آنا فرانچسکا سوتو لیدر ملی زنان در ASI ونزوئلا می گوید:"این زنان هستند که بیشترین صدمه را از این شرایط دیده اند. "هر کارگری که براساس ساعت کار حقوق می گیرد باید 5 صبح از خانه خارج شود تا بتواند وسیله ای پیدا کند تا به سر کار برود - در شرایط امروز کشور ما دیگر سیستم نقل و انتقال عمومی رایگان نداریم که قبلا کارگران را به کارگاه می برد. حالا باید خیلی زود از خانه خارج شویم تا شاید با وسایل خطرناک حمل و نقل به سرکار برسیم. زنان یک روز کامل را از دست می دهند تا در صف خرید مایحتاج زندگی و ارزاق و خوراک روزانه برای خانواده بایستند."

اگر زنان متحد شوند ما پیروز خواهیم شد.

در برزیل زنان عضو اتحادیه ها در جبهه اول نبرد حیاتی با راستگرائی افراطی و مستبد قرار گرفته اند. استبدادی که پس از سوسیال دموکراسی رئیس جمهور سابق لویز ایناسیو لولا دسیلوا و خانم دیلما روسف و در حکومت حزب کارگران سرنگون شد. لولا به اتهام جعلی سوء استفاده مالی به دوازده سال زندان محکوم شد و نماینده دست راستی جائیر بولسونارو با فاصله زیاد برنده انتخابات اکتبر 2018 شد. مارتینز می گوید وقت آن است که زنان آستین هارا بالا بزنند و وارد میدان نبرد شوند - همانطور که همیشه چنین بوده است. "زنان تا وقتی که متحد باشند می توانند آن عمله نازی (بولسونارو) را شکستی سخت بدهند. اگر ما در عمل متحد باشیم ما می توانیم دست به عمل بزنیم."

اما خیلی وقت ها زنان باید بخاطر برپا ایستادن هزینه نهایی را بپردازند: در برزیل، در ماه مارس 2019 ماریل فرانکو نماینده انجمن شهر ریودوژانیرو وسیله عوامل ناشناخته وابسته به راست در راه رفتن از یک گردهمایی توان بخشی به زنان سیاه پوست جوان به خانه اش ترور شد و به قتل رسید. در مارس 2016 برتا کاچرس نماینده بومیان هندوراس و فعال و مدافع محیط زیست در جریان دفاع از یک سرزمین مقدس بومیان در مقابل ساخت یک سدسازی و ژنراتور برق کشته شد. گرچه زنان صدایی پرتوان دارند و شنوندگان زیادی را جلب می کنند اما در عمل نمی توانند صدایشان را بلند کنند و بلافاصله یا خفه می شوند و یا به قتل می رسند، بازداشت و یا شکنجه می شوند. زنان نه تنها در حکومت نظامی، مانند دیلما روسف، که در سالهای حکومت استبدادی ژنرال ها در 1970-72 زندانی شد و شکنجه دید، بلکه عموماً هدف خشونت عمده جسمانی قرار می گیرند، از آن گونه که هیچ گاه مردان تجربه نکرده اند، و صرفا بخاطر آن که زن هستند، تحت این ستم مظاعف قرار می گیرند."

در ونزوئلا که از سال 2015 تحت فشار شدید اقتصادی قرار داشته، آنا فرانچسکا سوتو لیدر ملی زنان در ASI ونزوئلا می گوید:"این زنان هستند که بیشترین صدمه را از این شرایط دیده اند. "هر کارگری که براساس ساعت کار حقوق می گیرد باید 5 صبح از خانه خارج شود تا بتواند وسیله ای پیدا کند تا به سر کار برود - در شرایط امروز کشور ما دیگر سیستم نقل و انتقال عمومی رایگان نداریم که قبلا کارگران را به کارگاه می برد. حالا باید خیلی زود از خانه خارج شویم تا شاید با وسایل خطرناک حمل و نقل به سرکار برسیم. زنان یک روز کامل را از دست می دهند تا در صف خرید مایحتاج زندگی و ارزاق و خوراک روزانه برای خانواده بایستند."

با این وجود سوتو باور دارد که صلح امکان پذیر است اگر تمایلی برای گفتمان و اتحاد باشد: "اگر ما هویت و فرهنگ صلح را به همبستگی ملی بیافزائیم و با برادری و رفاقت همراه کنیم می توانیم به اهداف بزرگی دست یابیم. با هم خواهیم توانست این پارادایم موجود را بشکنیم، من مطمئنم که زنان قادر هستند هر مانعی را سرانجام پشت سر بگذارند."

(1)- گزارش کمیته زنان کنفدراسیون جهانی اتحادیه های صنفی  ITUC-

https://www.equaltimes.org/IMG/pdf/women_in_leadership_en_final.pdf

افزودن دیدگاه جدید