يكشنبه ۰۴ آبان ۱۳۹۹ - ۲۵ اکتبر ۲۰۲۰

آقای رئیس جمهور آیا میدانید «هلیلان» کجاست؟

۲۸ فروردين ۱۳۹۹

هلیلان نیز تنها شهر محروم ما نیست؛ این شهر در استانی قرار دارد که مملو از منابع سرشار نفت وگاز است و در زمره کهن ترین زاد گاه تمدن بشریست. اما جوانان آن برای تأمین هزینه های زندگی ودر جستجوی کارناچار راهی شهرهای بزرگ می شوند. 

خود کشی زینب دخترک ۱۱ساله اهل "هلیلان" برای اولین بار نام هلیلان را در رسانه های گروهی ودنیای مجازی مطرح کرد. زینب دختر ۱۱ ساله که پدرش فلج و قادر به کارکردن نیست، بهمراه خانواده پنج نفری دریک کلبه ۱۲متری زندگی میکرد، سر انجام براثر فقر ومحرومیت که حتی درحسرت عروسک و لباس نومیسوخت، خود را با لباسهای ژنده اش به آتش کشید تا بیش ازاین شاهد فقر، حقارت وفلاکت خود وخانواده اش نباشد.

"هلیلان " یکی از شهرهای استان ایلام است که در کنار رودخانه سیمره قراردارد و دارای 20 هزار نفر جمعیت است، و ساکنین آن به گویش «لکی» که امیزه ای از کردی و لری است گفتگو می کنند.

زندگی مردم در استان محروم وعقب مانده ایلام داستانی است پر از اشک چشم؛ این استان که در مرز عراق قراردارد، از محرومیت دیرین رنج می برد. در گذشته دهها هزار نفر از مردان ایلام درجستجوی کار و تکاپو برای زندگی بهتر به کشور عراق مهاجرت می کردند؛ درجنگ بی فرجام حاکمان ایران وعراق، استان ایلام پس از استان خوزستان بیشترین میزان آسیبها و ویرانی ها را تحمل کرد؛ هزاران انسان ساکن این استان کشته یا مجروح شده یا به اسارت نیروهای عراقی در آمدند وگروه کثیری از روستائیان که در ایجاد جنگ هیچگونه دخالتی نداشتند، سالها در اردوگاههای عراق دوران سخت اسارت را گذراندند.

پس از خاتمه جنگ و باز گشت تدریجی مردم به ویرانه هایشان، افزون برضایعات جنگ و بیکاری و ریزش هرروزه ریزگردها، خودکشی، به ویژه خودسوزی زنان، برمصائب و رنجهای مردم افزود، بطوری که از آغاز دهه ۷۰ تاکنون استان ایلام همچنان بیشترین میزان خودکشی ها رادارد. زنان درمانده و مستأصل ایلام با دردناکترین نوع خودکشی به زندگی خود خاتمه میدهند. البته در سالهای اخیر برای خودکشی بیشتر از قرص برنج استفاده می کنند؛ میانگین خودکشی در جهان ۱۲خودکشی در یکصد هزار نفر است، اما دراستان ایلام ۳٨ خودکشی برا ی یکصد هزار نفر است که نشانگر عمق فاجعه ای پایان ناپذیر در این استان است.

زینب، این کودک فقیر ومأیوس در سر زمین ما تنها نیست؛ صدها هزار کودک همسال او، از فقر ومحرومیت رنج می برند و هرروز درحسرت اسباب بازی وعروسک و یک سفره رنگین و دیگر امکاات صروزی، نه زندگی، بلکه فقط زیست می کنند.هلیلان نیز تنها شهر محروم ما نیست؛ این شهر در استانی قرار دارد که مملو از منابع سرشار نفت وگاز است و در زمره کهن ترین زاد گاه تمدن بشریست. اما جوانان آن برای تأمین هزینه های زندگی ودر جستجوی کارناچار راهی شهرهای بزرگ می شوند.

مسلماً آقای رئیس جمهور نام هلیلان را نشنیده است واگر هم شنیده باشد اقدامی درجهت بهبود شرایط زندگی مردم برنداشته است؛ چنانکه همسایه هلیلان یعنی «سرپل ذهاب »، پس از زلزله هنوز از امکانات کافی برخوردارنیست زیرابیشتر مردم این مناطق پیرو آئین یارسان هستند و امام وامامزاده ای در آنجا وجود ندارند؛ اقای روحانی در رقابتهای اتنخاباتی اظهار داشتند که "ما کارتون خواب داشتیم اما گور خواب نداشتیم"، اما تاکنون هیچگونه اقدامی درجهت اسکان این محنت زدگان که قربانی این نظام فقر گسترهستند برنداشته اند.

بدیهی است، با درنظر داشت این واقعیت که رژِیم برنامه ای برای فقرزدایی ندارد، درآینده شاهد قربانی شدن بیشترزینب ها و فقیر تر شدن هلیلان ها خواهیم بود.

 

افزودن دیدگاه جدید