سه شنبه ۰۱ تير ۱۴۰۰ - ۲۲ ژوئن ۲۰۲۱

در بزرگداشت اسماعیل خوئی، شاعر نامدار و سرشناس کشورمان

۰۵ خرداد ۱۴۰۰

اسماعیل خوئی، بیش از همه، به عنوان شاعر شعر اعتراض در برابر اختناق و سرکوب، ستایشگر ستیز علیه ظلم و تباهی شناخته شده‌است. او همواره برای ایجاد جهانی انسانی و عادلانه و برای پاسداشت حرمت انسان مبارزه کرده‌است. برخی از اشعار او زمزمه‌ی رهروان آزادی و برابری در زندان‌ها و سیاهچال‌های هر دو رژیم بود، برخی دیگر، ورد زبان عاشقان زندگی در دنیای پاک آرزوها. زبان شعر اسماعیل خوئی سرشار از تصاویر دلنشین و بهره‌مند از گنجینه‌ی ادبیات کهن کشورمان است. او جزو پرخواننده‌ترین شاعران دوران خود بود و به طریق اولی، به عنوان یکی از سرآمدان شعر معاصر ایران در تاریخ ادبیات کشور ما خواهد ماند.

در بزرگداشت اسماعیل خوئی،

شاعر نامدار و سرشناس کشورمان

 

«آن‌چه من می‌بینم

ماندن دریاست.

رستن و از نو رستن باغ است.

کشش شب است به سوی روز.

گذرا بودن موج و گل و شبنم نیست .

گرچه ما می‌گذریم

راه می‌ماند .

غم نیست.»

 

اسماعیل خوئی، شاعر نامدار و نویسنده‌ی سرشناس کشورمان روز ۴ خرداد ۱۴۰۰(برابر با ۲۵ مه ۲۰۲۱) در لندن درگذشت. او یکی از شاعران بزرگ و پرکار ایران بود، که حدود چهار دهه از زندگی‌اش را در غربت تبعید به سر برد و درحسرت چاپ اشعارش در وطن خویش، دیده از جهان فروبست.

اسماعیل خوئی متولد ۱۳۱۷ خورشیدی بود. تحصیلات ابتدائی و دبیرستان را در زادگاه خود مشهد گذراند. بعد از دیپلم به دانشسرای عالی رفت. به عنوان شاگرد اول رشته‌ی خود، بورس تحصیلی در انگلستان گرفت. در سال ۱۳۴۴ با دریافت دکترای فلسفه از دانشگاه لندن به ایران بازگشت و به تدریس در دانشسرای تربیت معلم تهران مشغول شد. او دوستی و آشنائی نزدیک با تعدادی از بنیانگذاران سازمان چریک‌های فدائی خلق ایران از جمله امیرپرویز پویان و مسعود احمدزاده داشت. همواره مدافع راه و آرمان آنان بود. در بنیانگذاری کانون نویسندگان ایران مشارکت داشت و از اعضای فعال آن بود. او پس از اعدام دوست نزدیک خود، سعید سلطان‌پور در سال ۱۳۶۰، به زندگی مخفی روی آورد و در سال ۱۳۶۳ ناگزیر به خروج از کشور و اقامت در لندن گشت.

اسماعیل خوئی، بیش از همه، به عنوان شاعر شعر اعتراض در برابر اختناق و سرکوب، ستایشگر ستیز علیه ظلم و تباهی شناخته شده‌است. او همواره برای ایجاد جهانی انسانی و عادلانه و برای پاسداشت حرمت انسان مبارزه کرده‌است. برخی از اشعار او زمزمه‌ی رهروان آزادی و برابری در زندان‌ها و سیاهچال‌های هر دو رژیم بود، برخی دیگر، ورد زبان عاشقان زندگی در دنیای پاک آرزوها. زبان شعر اسماعیل خوئی سرشار از تصاویر دلنشین و بهره‌مند از گنجینه‌ی ادبیات کهن کشورمان است. او جزو پرخواننده‌ترین شاعران دوران خود بود و به طریق اولی، به عنوان یکی از سرآمدان شعر معاصر ایران در تاریخ ادبیات کشور ما خواهد ماند. تاکنون حدود سی دفتر شعر از اسماعیل خوئی منتشر شده‌است. از او مصاحبه‌ها، نوشته‌ها و ترجمه‌های متعددی به یادگار مانده‌است.

اسماعیل خوئی جزو شاعرانی است که جمهوری اسلامی از نشر اشعارشان در ایران جلوگیری نموده‌است.

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) درگذشت اسماعیل خوئی، شاعر نامدار کشورمان را، به شاعران و نویسندگان ایران، به مبارزان راه آزادی و عدالت، به مردم آزاده‌ی ایران و به‌خصوص به خانواده و فرزندان او تسلیت می‌گوید. ما خود را در اندوه از دست رفتن شاعر بزرگ کشورمان شریک می دانیم و یاد عزیزش را گرامی می‌داریم.

نام و یاد اسماعیل خوئی همواره در تاریخ ادبیات کشور ما پایدار خواهد ماند.

دفتر شورای مرکزی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

۵ خرداد ۱۴۰۰ - ۲۶ مه ۲۰۲۱

دیدگاه‌ها

با سلام / میخواستم نظرشما را به مستندتجربی فیلم :
غلامحسین ساعدی و یک جام دگر جلب کنم. که یکی از بهترین در نوع خودش است که اگر با دقت و حوصله نگاه شود . تا فرق مستند هنری با فیلم مستند بیوگرافی معمولی فهمیده شود . امید وارم منتقد اگاهی به معرفی این صدای مستقل بپردازد.
---------------------------------------------------------------------
غلامحسین ساعدی و یک جام دگر
https://www.youtube.com/watch?v=7dOcRHpjSow&t=0s
0

افزودن دیدگاه جدید