دوشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۰ - ۲ اوت ۲۰۲۱

تداوم اعتصاب و مقاومت متحدانە کارگران نفت پیروزی آنها را رقم خواهد زد!

۱۸ تير ۱۴۰۰

کارفرمایان کە در هفتە اول و دوم این اعتصاب تاریخی تلاش می کردند با توسل بە تهدید و اخراج، ندادن دستمزد ها و قرار دادن نام کارگران مبارز در لیست سیاە بە اعتصاب آنان پایان دهند، با مشاهد شکست تلاشهای خود و طولانی شدن اعتصاب، تاکتیک خود را تغییر دادند. در تعدادی از شرکتها کارفرمایان تاکتیک عقب نشینی در مقابل خواستە های اعتصابیون را در پیش گرفتند و با مراجعە بە کارگران برای گفتگو با آنها اعلام آمادگی کردند...

تداوم مبارزە، اتحاد و مقاومت متحدانە اعتصاب سراسری کارگران شرکتهای پیمانکاری در سومین هفتە خود حاکی از آن است کە کارگران در اثر حفظ اتحاد و همبستگی و ایسادگی روی خواستە های بر حق خود توانستەاند بر تلاشهای اعتصاب شکنانە کارفرمایان، دولت و عوامل آنها فائق آیند و دست بالا را در اعتصاب داشتە باشند.

کارفرمایان کە در هفتە اول و دوم این اعتصاب تاریخی تلاش می کردند با توسل بە تهدید و اخراج، ندادن دستمزد ها و قرار دادن نام کارگران مبارز در لیست سیاە بە اعتصاب آنان پایان دهند، با مشاهد شکست تلاشهای خود و طولانی شدن اعتصاب، تاکتیک خود را تغییر دادند. در تعدادی از شرکتها کارفرمایان تاکتیک عقب نشینی در مقابل خواستە های اعتصابیون را در پیش گرفتند و با مراجعە بە کارگران برای گفتگو با آنها اعلام آمادگی کردند و بە آنها گفتند برای پذیرش بخشی از مطالبات آنها آمادگی دارند. قصد آنها این بود کە با این تاکتیک بین کارگران شکاف ایجاد کنند و کمر اعتصاب را بە خیال خودشان بشکنند. این تاکتیک خوشبختانە در اثر هوشیاری کارگران نیز بی اثر ماند.

دولت هم کە از ابتدا تظاهر بە بی طرفی در این اعتصاب می کرد، با فرستادن مدیرکل ادارە کار استان بوشهر بە میدان عملا مجبور بە تغییر تاکتیک اولیە خود شد.

کشاورزی مدیر کل ادارە کار، سعی کرد با دادن "مژدە" تشکیل انجمن های صنفی بە کارگران و فراهم نمودن امکان مذاکرە بین کارگران و کارفرمایان و قول تنبیە و مجازات کارفرمایان متخلف، بە زعم خود در کار اعتصاب اخلال ایجاد کند. با این حال این هم حاکی از عقب نشینی دولت از مواضع گذشتەاش و پیروزی دیگری برای اعتصابیون بود و نشان داد کە کارگران متحد می توانند با مبارزە و مقاومت روی خواستە هایشان ضد کارگری ترین رژیم ها را هم وادار بە تغییر رویە و حتی سیاست هایشان کنند.

عوامل دیگری نیز در این عقب نشینی های ملموس موثر بودند. پیوستن شمار قابل توجهی از کارگران بە اعتصاب، حمایت قابل توجە مردم، نهادهای مدنی و سندیکایی، روشنفکران و نیروهای سیاسی اپزوسیون، اتحادیە های کارگری بین المللی، زیانهای اقتصادی دولت و کارفرمایان و پیامدهای سیاسی- اجتماعی اعتصاب برای هر دو و شرایط بحرانی کشور عواملی هستند کە هر یک بە نوبە و سهم خود نقش داشتە و دارند. کامیابی نهایی این اعتصاب و کاهش تهدیدات آتی کە همچنان وجود دارد، منوط بە گسترش این حمایتها، تقویت رهبری اعتصاب و حفظ اتحاد و مقاومت اعتصابیون است.

روشن است کە طرف کارگران در این اعتصاب دولت و کارفرمایان هستند وخوشبختانە رهبری اعتصاب آنقدر هوشیار و مسلط بە مسایل است کە اجازە نخواهد داد سمت مبارزە بە سوی دیگری منحرف شود.

کارگران از طریق اعتصاب می توانند بە بخشی از حقوق و مطالبات شان برسند، ولی تجربە نشان دادە کە حفظ و ارتقاء دست آوردهای مبارزاتی کارگران بدون داشتن تشکل کارگری مستقل و نیرومند برای مدتی طولانی ممکن نیست. تجربە همە اتحادیە ها و سندیکا هایی کە در این چند هفتە با ارسال پیام های حمایت و همبستگی از این اعتصاب پشتیبانی کردەاند نیز موید این واقعیت است.

عوامل حکومت می کوشند با تشکیل شوراهای اسلامی و تشکلهای صنفی فرمایشی جای خالی تشکلهای مستقل کارگری را پر کنند و مانع تشکیل اتحادیە های مستقل و موثر کارگری شوند. بهمین جهت تلاش برای تشکیل تشکلهای مستقل اهمیت اساسی دارد.

رهبری اعتصاب با هدایت هوشمندانە و اتخاذ مواضع بە موقع و درست در حفظ اتحاد و مقاومت کارگران اعتصابی، وخنثی کردن اقدامات اعتصاب شکنان نقش تعیین کنندەای بە عهدە داشتە است. آنها در ٦ بیانیە کە تا کنون منتشر کردەاند شرط و شروط خودشان در مورد، مذاکرە ومسائل مربوط بە اعتصاب را اعلام کردەاند، هیچ کدام از خواستەی کارگران نە نا معقول اند و نە عملی کردن آنها برای دولت و کارفرمایان دشوار است.

خواستهای اعتصابیون بە قراری کە در بیانیە شمارە ٦ آنها آمدەاند عبارت اند:

– افزایش دستمزدها بر اساس ارقام پیشنهادی ما برای رده های مختلف تخصصی و اینکه هیچ کارگری نباید کمتر از ۱۲ میلیون مزد بگیرد، دائمی شدن قراردادهای کاری و داشتن امنیت شغلی، پرداخت بموقع دستمزدها در هر ماه، ایمن شدن محیط های کار و تجهیز مراکز کاری و کمپ ها به دستگاههای تهویه هوا، بهبود اساسی وضعیت کمپ ها و اماکن عمومی دیگر همچون دستشویی ها و حمام ها و اختصاص غذا خوردی مناسب برای کارگران در تمام کمپ ها، ایجاد امکانات درمانی در محیط های کار و برخورداری کارگران از بیمه درمان رایگان، خطوط پایه ای توافقات سراسری ما کارگران در مذاکراتمان خواهد بود. خواست اساسی ما برچیده شدن بساط پیمانکاران و لغو قوانین برده وار مناطق ویژه اقتصادی است و تحمیل این مطالبات به معنای زیر فشار قرار دادن پیمانکاران و ایجاد زمینه برای برچیده شدن بساط آنهاست. ما با پافشاری بر خواستهایمان میتوانیم عرصه را بر پیمانکاران تنگ کنیم و اعلام میکنیم که همین امروز دولت باید ناظر اجرای همه توافقاتی باشد که در مذاکرات با کارفرمایان صورت میگیرد". .

بهر روی دولت و کارفرمایان بواسطە زیانهای کە بواسطە این اعتصاب و طولانی شدن آن بە آنان وارد می شود طبعا تلاش خواهند کرد بە طریقی بە این اعتصاب زودتر پایان دهند و هیج راهی بهتر از این نیست کە این کار را از طریق پذیرفتن مطالبات مشروع کارگران و مذاکرە با آنها انجام دهند.

افزودن دیدگاه جدید