شنبه ۱۴ تير ۱۳۹۹ - ۴ ژوئیه ۲۰۲۰

تامارا گاُسی

متأسفانه، راهپیمایی و مارش یک عصای جادویی نداشت که با یک تکان بتواند بیماریهای مردسالاری را در جامعه علاج کند: "نابرابری و تبعیض در محیط کار یک شبه قابل پاک شدن نیست. ما هنوز شاهد اخراج از محیط کار هستیم که بر اساس آمار رسمی 59% آن نصیب زنان می شود." 

در صبح هشتم مارس 2018 در یک نمایش قدرت غیرمعمول، CCOO در ائتلاف با اتحادیه عمومی کارگران UGT و سازمانهای فمینیستی و سایر تشکلهای جامعه مدنی از همه کارگران زن در سراسر اسپانیا دعوت کردند که برای اعتراض به نابرابری نرخ دستمزد برای کار برابر بین زنان و مردان همزمان در سراسر کشور برای دو ساعت محل کار را ترک کنند. نزدیک به شش میلیون زن در این اعتصاب و اجتماعات مربوطه در سراسر اسپانیا شرکت جستند.

قانون اساسی تونس مانع از اعمال تبعیض علیه زنان است و خشونت خانوادگی جنسیتی نسبت به زنان را ممنوع ساخته است. متمم های پیشنهادی جدیداً حقوق برابر در ارث برای زنان را نیز به رسمیت شناخته است. تونس بیشترین تعداد نمایندگان زن در پارلمان را در بین تمام کشورهای همجوار دارد. 

زنی که تنها نان آور خانه است، و با حقوق حداقلی یک شغل غیررسمی دارد و از هیچ مزایا و منافعی هم برخوردار نیست، در واقع زندگی نمی کند بلکه فقط روزگار را سر می کند. آنها فقط به بقای عمر می اندیشند، آن هم در شرایط تبعیض جنسیتی و محدودیت های جامعه مردسالار که به آنها اجازه نمی دهد حتی به رقابت برابر با مردان در جامعه بپردازند. با این وجود ما برای فائق آمدن بر این شرایط مبارزه می کنیم تا اتحادیه و سندیکایی توانمند داشته باشیم.

در سال 2013 کنفدراسیون اتحادیه های کارگران ژاپن JTUC با ارائۀ برنامه درازمدت جامعی برای توسعه برابری جنسیتی، همراه با سایر عوامل دیگر در افزایش جایگاه زنان در رهبری و تصمیمگیریهای کلان تا سال 2020 نقش بازی کرده و تا حدودی بر مشکلات ناشی از زن ستیزی در محیط کار – مثل تبعیض علیه زنان به دلیل مرخصی دوران حاملگی یا حق بازگشت به کار پس از وضع حمل، فائق آمده است.

در سال 2015 CUT اولین فدراسیون ملی اتحادیه های صنفی بود که برابری جنسیتی را در سطوح تصمیمگیری در چارچوبهای محلی و ملی به رسمیت شناخت. خونیتا مارتینز باتیستا، دبیر ملی زنان کارگر در CUT برزیل، می گوید: "این موفقیت حاصل افتخارانگیز مبارزه ای است که دهه های اخیر در جریان ساختن بوده است.

بر طبق آخرین آمارها ی موجود زنان ممکن است تا 50% کل کارگران جهان را تشکیل دهند و تعدادشان بر اساس آمار برابری جنسیتی ITUC در سال 2017 در میان اعضای اتحادیه ها در جهان تا 42% برآورد می شود، اما همچنان نمایندگی شان در مناصب تصمیم گیری و رهبری در تشکل های کارگری بسیار کم و حدوداً 28% نسبت به مردان است.