‬پییر هاسکی

هنگامی که مصالحه در دستور قرار گیرد، و این لحظه، مانند تمامی جنگ ها، در این جنگ نیز فرا خواهد رسید، پرسش بالا در باره قتل عام و مذاکره، مطرح خواهد شد. مصالحه در این جنگ،  مانند تمامی آشتی ها در جنگ های دیگر، شامل امتیاز دادن ها و چشم پوشی کردن ها نیز خواهد بود. آیا با وجود بی رحمی های وحشتناک و تکان دهنده جنگ، زلنسکی، قادر خواهد شد، سازش کند  و به مردم اوکراین پیمان آشتی را بقبولاند؟

پوتین در سخنانش،  اعلام کرد که روسیه از طریق اوکراین، با غرب، مقابله می کند، که هدف ایده آل و خطاکار اصلی است از مشکلات مرتبط با مجازات ها تا  جریان یافتن پناهنده ها. او از خودش حتی پرسش طرح می کند : «مسئول میلیون ها مرگ از گرسنگی در فقیرترین کشورها بعلت قحطی مواد خوردنی کی خواهد بود»؟ البته غرب و نه آن که جنگ را برانگیخته است.

بدون افتادن بدام تئوری توطئه، که گویا تمام اختلافات جهان برای تضعیف غربیان برانگیخته می شوند، یک فضای بین المللی به‌شدت خطرناک شکل گرفته است. امریکائیان، این بار نسبت به شلیک موشک های سپاه پاسداران واکنش نشان ندادند، در حالی که قبلا در این‌گونه موارد، پاسخ می دادند، آن ها شرایط بین المللی خطرناک را در نظر گرفتند. بدون تردید، موشک باران سپاه، آخرین اقدام تحریک کننده نخواهد بود. 

می توان درک کرد که ولادیمیر پوتین، در بکار بردن تمامی امکانات برای رسیدن به اهدافش، تردید نخواهد کرد،  و با به کار بردن ارتش روسیه می دانیم این اراده یعنی چی.  "بدتر در راه است"، و  پوتین می خواهد همه اوکراین را بگیرد،  این ها، نتیجه گیری امانوئل ماکرون بودند از مذاکره دیروز. خبر بدی برای اوکراینی ها و خبر بدی برای همه جهان.

سازمان ملل متحد کمک های بشردوستانه را به ویژه برای بیمارستان های افغانستان ارائه می کند که پس از سقوط دولت سابق افغانستان، بدون منابع باقی مانده اند. دولت سابق با ٨۰ درصد کمک های بین المللی زندگی می کرد، بدیهی است که این حمایت بودجه متوقف شده است و میلیاردها دلار پول افغانستان در غیاب ضمانت های طالبان هنوز در بانک های خارجی سرگردان است.

یکی از ناظران تیزبین مناظره های مربوط به مهاجرین، دانشمند علوم سیاسی بلغاری، ایوان کراستف، چند روز پیش در "فایننشال تایمز" خاطرنشان کرد که "اروپا در کمک به کسانی که خواهان دموکراسی در داخل کشور خود هستند، ناتوان و از رسیدن مهاجرانی که رویای اروپا را در سر می پرورانند، به دروازه های خود، هراسناک است».

نزدیک ده سال پس از بهار عربی، قدرت های با مشروعیت مورد تردید، همچنان از واگذار کردن قدرت به مردمی که با صدای بلند خواست خود را بیان می کنند، سرباز می زنند.

واشنگتن می‌خواهد ایران را به خطا بکشاند و بنظر می‌رسد که این نیرنگ دارد به بار می‌نشیند. قرار دادن نام پاسداران انقلاب، این تکیه‌گاه رژیم، در لیست سازمان‌های تروریستی، توسط دونالد ترامپ در ماه گذشته، نفوذ این‌ها را در تهران تقویت کرده است به زیان میانه‌روها که از گشایش با جهان جانب‌داری می‌کنند.