چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۹ - ۳ مارس ۲۰۲۱

دفتر شورای مرکزی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

رفیق محسن رشیدی یکی از صمیمی‌ترین همراهان ما، انسانی فروتن، پر تکاپو، منضبط و استوار بود. حضور او با چهره‌ای صمیمی و احساسی عمیق و انسانی فراموش ناشدنی است. انسانی شریف بود که همه‌ی وجودش را در راه زندگی بهتر برای مردمان کشور خود گذاشت. در هر کجا بود، حضورش گرمابخش بود و تاثیری ماندگار در محیط خود داشت.

رفیق حمزه فراهتی به مهربانی، فداکاری، فروتنی و ازخودگذشتگی شهره بود. همگان او را انسانی می‌شناختند که سختی‌ها و بدبیاری‌ها را با تحملی شگرف پشت سرگذاشت وسیاوش وار پاکی و پاکباختگی خود را با گذشتن از آتش به همگان نشان داد. حمزه فراهتی از آنانی بود که هرگز نخواست نام درآورد و آوازه کند، اما در نیکی‌هایش بسی پرآوازه شد. حمزه دلی حساس و هنرمندانه داشت که برای سعادت مردم می‌تپید.

بعد از انتشار مصاحبه‌ی روزنامه «مستقل» با فرخ نگهدار، پرسش‌هایی در مورد رابطه‌ی وی با حزب چپ ایران (فدائیان خلق) از جانب برخی از دوستداران حزب مطرح شده‌است.

با تاسف و تاثر فراوان از درگذشت خانم مریم مریخ همسر رفیق گرامی اسماعیل صفر زاده مطلع شدیم.

خانم مریم مریخ مربی شطرنج و از زندانیان سیاسی دهه...

او از جمله پدران دردمندی بود که کوشید فرزندانی مسئول پرورش دهد، اما جمهوری اسلامی او را آسوده نگذاشت. در جریان اعتراضات سال ۸۸ پسرش شهرام عزیز توسط نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی به شکل وحشیانه ای به قتل رسید. پس از آن خانواده در زیر فشار دائم قرار داشت و به هر بهانه ای یکی از اعضای خانواده بازداشت می‌شد.

به این وسیله به اطلاع دوستداران و علاقمندان حزب چپ ایران (فدائیان خلق) می رسانیم که همه پرسی موضوع قرار کنگرۀ نخست حزب، در تاریخ ۱ آبان ۱۳۹۹ ، برابر ۲۲ اکتبر ۲۰۲۰، برگزار شد.

او عضو سازمان فدائیان خلق ایران - اکثریت بود و تا آخرین لحظات زندگی‌ به برقراری سوسیالیسم، رهایی کارگران و زحمتکشان از یوغ سرمایه‌داری و ایجاد جامعه ای عاری از ستم و استثمار باور داشت و بر آرمان‌های انسانی خود پای می‌فشرد.

حشمت خانم سجادیان شهره به «مامان حشمت»، در میان دوستدارانش، علیرغم زخمی که عمری در درون خود داشت، همواره انسانی مهربان، شاد و خوشرو بود. در دیدار با او هرگز تصور نمی شد که پشت این روحیه‌ی شاداب، زخم اعدام فرزند، رضا زرشگه و داماد، فریدون اعظمی و اعضای پرشمار دیگر خانواده‌ی بزرگش هم‌چون خوره‌ی تلخی لانه کرده‌است.

طیفور بطحائی متولد سال ۱۳۲۷ در سنندج بود. تحصیلاتش را در همان شهر گذراند. بعد از یک دوره‌ی سپاهی دانش در روستایی در حوالی گنبد کاووس، در رشته‌ی فیلمبرداری «مدرسه عالی سینما و تلویزیون تهران» پذیرفته شد. بعد از پایان تحصیلات در تلویزیون شیراز مشغول به کار و در همان جا هم با کرامت دانشیان آشنا شد. این آشنائی سرآغاز فصل جدیدی در زندگی طیفور بطحائی بود.