شنبه ۰۶ آذر ۱۴۰۰ - ۲۷ نوامبر ۲۰۲۱

الف. جمشیدی

حساب کردن روی رقیب دزد و قلمداد کردن آن در مقام رفیق قافله، به بهانه ی ترفند دامن زدن و تشدید تضادهای ممکن، ابلهانه ترین عافیت نگری و کشاندن مسیر از چاله به چاه می باشد. سپردن قافله بدست دزد زیرک تر و نزدیک تر است. همیشه، یک مرزبندی روشن و بویژه سطح بندی بدون ابهام برای نمایاندن دوست و دشمن برای توده مردم، اساس کاربرد این ترفند است. ارزیابی سهم حزب در وسعت دادن و شدت بخشیدن تاثیر مثبت آن، باید هزینه – فایده گردد و.... بازی در آغوش و آویزانی، تنها روش استفاده از این ترفند سیاسی کاری نیست.