شنبه ۰۴ اسفند ۱۳۹۷ - ۲۳ فوریه ۲۰۱۹

گروه کار کارگری حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

در این شماره می‌خوانید:

 

 

 

 

- سیاست دولت روحانی : افزایش سود سرمایه‌داران، کاهش دستمزد کارگران!

- کارگران زیرزمینی؛ فرصتی برای سرمایه‌داران به قیمت جان کارگران

- ما همه اسماعیل بخشی و سپیده قلیان هستیم!

- خصوصی‌سازی غارت سرمایه‌های ملی است!

- چرا هنوز این‌همه شغل وجود دارد؟

- جنبش کارگران ونزوئلا بر سر دو راهی – بخش 4

- ماهیت شوراهای اسلامی حتی با اصلاح قانون ناظر بر آن‌ها دگرگون نمی‌شود!

- برگ‌هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران – 3

 

می‌توان گفت که سرکوب گسترده و شدید سازمان گران و رهبران اعتصاب نفت که در شرایط نارضایتی گسترده در میان طبقه‌ی کارگر انجام گرفت، به محرکی برای انجام یک‌رشته اعتصاب دیگر بین سال‌های ١٣٠٨ – ١٣١١ تبدیل شد و این رفتار خلاف انتظار دیکتاتوری حاکم بود.

در این شماره می‌خوانید:

- صبر نفت هم به سر می‌رسد؛

- پیمانکاران رانتخوار، بلای جان کارگران؛

- جنبش کارگران ونزوئلا بر سر دو راهی – بخش 3

- تاریخ و آیندۀ اتوماسیون کار – بخش ششم

- شاخصه دستمزد کارگران؛ رژیم در باتلاق خودساخته غرق می‌شود

- حضور زنان کارگر در اعتراضات و اعتصابات کارگری

- برگ‌هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران

تشکیلات سازمانگر این اعتصاب ١١ روزه، که جمعاً ٢٠ هزار کارگر در آن شرکت داشتند «جمعیت کارگران نفت جنوب» بود. از سازمانگران اصلی آن، علی شرقی، رحیم همداد، یوسف افتخاری، علی امید، میر ایوب شکیبا، بودند. آن‌ها با تشکیل هسته‌های کارگری در آبادان و خرمشهر درواقع از پیش‌زمینه‌ی این اعتصاب را آن‌هم در شرایط کنترل شدید پلیسی در شهرهای خوزستان توسط کمپانی نفت جنوب و دولت، فراهم ساختند.

در این شماره می‌خوانید:                                                                                                                                                                                                            

- مملکت اگر گل‌وبلبل بود که انقلاب نمی‌شد!

- صف‌های طویل گوشت و مرغ؛ بازنمایی یک بحران چهل‌ساله

- چرا هنوز این‌همه شغل وجود دارد؟ بخش پنجم

- ادامه‌ی پروژه‌ی سرکوب، مقاومت جنبش کارگری و جامعه‌ی مدنی

- جنبش کارگران ونزوئلا بر سر دوراهی- بخش 2

- برگ‌هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران

طلیعه‌داران جنبش سندیکایی نخستین گام‌ها را با موفقیت برداشتند و توانستند شمار زیادی از کارگران و زحمت‌کشان را حول خواسته‌هایشان با سازمان‌دهی در اتحادیه‌های کارگری در تعدادی از شهرهای بزرگ و سپس با تشکیل اتحادیه سراسری به نام «شورای مرکزی اتحادیه‌های حرف‌های کارگران ایران» متحد و جنبشی را بنا نهند که منشأ خدمات و دستاوردهای بزرگی برای طبقه‌ی کارگر و جامعه گردید.

در این شماره می‌خوانید:                                                                                                                                        

 تشدید بگیروببندها مانع تداوم و گسترش اعتصابات نخواهد شد!

- حوادث کار یا قتل عمد کارگران؟

- جنبش کارگران ونزوئلا بر سر دوراهی (بخش اول)

- فاز دوم سرکوب؛ بهمنی که بر سر رژیم آوار می شود!

- اتحادیه‌های کارگری و بنای یک پیکربندی اعتراضی ویژه تونس – بخش 4

- افزایش دستمزد تنها با انجام اعتصابات وسیع میسر است!

 

در این شماره می خوانید:                                                                                                                                                      

- مبارزە کارگران علیە خصوصی سازی، مبارزەای طبقاتی است!

- توپ، تانک، مستند، دیگر اثر ندارد!

- *بزرگ‌ترین اعتصاب تاریخ جهان در هند: 200 میلیون کارگر به خیابان آمدند!

- "*اعترافات اجباری" و افکار عمومی

- چرا هنوز این همه شغل وجود دارد؟ (بخش چهارم)

- *اتحادیه های کارگری و بنای یک پیکربندی اعتراضی ویژه تونس - بخش سوم

*همبستگی کارگران، معلمان و دانشجویان؛ سرگیجه‌های نیروهای امنیتی رژیم

ادامە افشاگری افرادی کە در زندان‌ها شکنجە شدەاند و پس از افشای شکنجە توسط اسماعیل بخشی شتاب گرفت و موجب سراسیمگی شکنجە گران شد، لازم است به‌عنوان یکی از شیوە های اعتراض نسبت بە این بازداشت‌ها و علیە انکار شکنجە توسط عامران و عاملان آن ادمە پیدا کند و ماهیت اعتراف گیری زیر شکنجە هرچە بیشتر افشا و کارگردانان شوهای امنیتی تلویزیونی را رسواتر کند!

در این شماره می خوانید:                                                                                                                              

- غارت اموال عمومی زیر عنوان خصوصی‌سازی را متوقف کنید!

- رکود اقتصادی و وضعیت کارگران فصلی؛

- فقر در ایران زنانه شده است؛

- چرا هنوز این‌همه شغل وجود دارد؟ (بخش سوم)

- ضرورت مبارزه برای آزادی دو رهبر کارگران فولاد اهواز؛

- این‌بار هفت‌تپه تکرار کرد!