سه شنبه ۱۶ آذر ۱۴۰۰ - ۷ دسامبر ۲۰۲۱

انجمن جمهوری خواهان ایران - پاریس

حکام اسلامی نیک می دانند که تنها بابحران مشروعیت و بحران عدم کارائی مواجه نیستند، بلکه از هر لحاظ فاقد اعتبارند. بدون تردید برگزاری انتخابات آزاد و برگزاری رفراندوم دموکراتیک به منظور استقرار نظامی ملی و دموکراتیک، ازمقدم‌ترین خواست‌های ما وتمامی جریانات ترقیخواه میهن ماست. اماتوقع برگزاری انتخابات آزاد و یا رفراندوم آزاد و دموکراتیک ازچنین رژِیمی، بااین ساختارحقوقی وحقیقی اش، توهمی بیش نیست.

اوضاع در ایران ما از هرلحاظ اسفبار و درمسیر انفجاری قراردارد. کیست که نداند علت اصلی بروز این وضعیت را نه در عوامل خارجی و مسائلی نظیر تحریم ها، بلکه در داخل کشور و در حاکمیت نظامی قرون وسطائی، دینی و مبتنی بر تبعیض باید جستجو کرد. نظامی که با استفاده ابزاری ازدین مردم، غارت ثروت ها و منابع طبیعی و دسترنج و حاصل کارمردمان، برباد دادن ثروت های مردمان در سیاست های ماجراجویانه و احمقانه درسطح منطقه، درسوریه و عراق و یمن و لبنان و حمایت ازتروریسم و بنیادگرائی، باری تازه به بحران های منطقه اضافه کرده است.

 نگذاریم تجربه دردناک کشتارهای گذشته رژیم بخصوص کشتارهای دهه شصت و شهریور67 تکرارشود. به هر صورتی که می توانیم برای نجات محکومین به اعدام، برای نجات جان زندانیان سیاسی بخصوص آنان که در اعتصاب غذا بسر می برند، و برای عقب راندن مقامات جنایتکار رژیم از ارتکاب جنایاتی جدید تلاش ورزیم.

انجمن جمهوری خواهان ایران-پاریس ضمن تسلیت به خانواده قربانیان سقوط هواپیمای اوکراینی، ضمن پاس داشتن خاطره جان باختگان خیزش آبان ماه امسال ودی ماه 96 وجنبش سال88 ودیگرقربانیان این نظام قرون وسطائی درتمامی چهل سال سیطره اش،به سهم خویش ودرمحدوده امکاناتش در جهت رساترکردن فریادحق طلبانه مردم رنجدیده ایران وبازتاب دادن مطالبات آنان می کوشد.

حقیقت این است که نظام قرون وسطائی وسراسرفاسد دینی حاکم که درپاسخگوئی به ابتدائی ترین نیازهای جامعه هشتادمیلیونی ایران درمانده است و درسطح ملی،منطقه ای و جهانی درانزوای کامل بسر می برد هراسان ازامواج عظیم و روبه گسترش نارضایتی، این‌بار نیز همچون تمامی عمر ننگینش چاره کار را درتکیه برسرکوب و بازداشت آزادیخواهان جستجو کرده است.

او شخصیتی چند وجهی داشت. روابط وسیع و گسترده ای با طیف متنوع کنشگران جامعه سیاسی و مدنی، اعم از ایرانی و خارجی، برقرارکرده بود. مبارزی بود نوآور و دائم درجنب و جوش. سکون را برنمی تابید. مرتب درکنکاش بود. تحولات جنبش را تا آخرین مراحل زندگی اش به دقت تعقیب می کرد. درجستجوی پاسخ‌های عملی برای مسایل جنبش بود و با دوستان و رفقایش حتی به هنگام پیشرفت بیمای رایزنی می کرد و توصیه هایش را در کمال تواضع درمیان می گذاشت.