سياسی | Page 2 | به پيش
دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷ - ۲۰ اوت ۲۰۱۸

سياسی

این اجلاس بصورت مشخص به مسائل امنیتی خاورمیانه، مساله اسرائیل و فلسطین، وضعیت تشنج و جنگ در یمن، امنیت شمال آفریقا، مساله اورشلیم و مساله کره شمالی پرداخته و در مورد همه آنها از استفاده از متدهای مذاکره، احترام متقابل، عدم دخالت های نظامی  و غیره حمایت کرده و هر نوع تروریسم، تامین مالی تروریست ها و استفاده از شیوه های تجاوزگرانه و نقض کننده حقوق بشری را محکوم می‌کند.

اکنون مسئلە معیشت آن چنان حاد شدە کە بخشی از اقشار متوسط وابستە بە طبقە متوسط را هم بە میدان مبارزە کشاندە است و از لحاظ طبقاتی ترکیبی را بوجود آوردە کە بە اسانی قابل حذف از صحنە نیست. اینها تا پاسخ مطالباتشان را نگیرند آرام نخواهند گرفت.

به نظر می‌رسد که بریدن از سیاست خارجی گذشته نزدیک، مسلم است. وزیر امور خارجه املو، هکتور واسکونسلوس (پسر هوزه واسکونسلوس، یکی از چهره‌های نمادین انقلاب مکزیک) قول داده است که به "اصول تاریخی سیاست خارجی" مکزیک وفادار بماند

آنچه که در عمل بصورت سیاست محوری جاری دولت‌های ایران و آمریکا شاهد آن هستیم، خطر شدت‌یابی تحریم‌های اقتصادی و گسترش شدت تقابل و رسیدن آن به مرحله خطرناک تقابل امنیتی نظامی میان دولت‌های ایران و آمریکا می‌باشد. لازم به توضیح نیست که هر دوی این حکومت‌ها به دلایلی استراتژیک، منافع خویش را در به راه انداختن چنین تقابل نظامی می‌بینند

یا دولت روحانی (و مشاورین نئولیبرال بنیادگرای آن) علیرغم ظاهر متحد کل رژیم مایل به صبر نیستند و می‌خواهند برجام دو را عملی کنند و سیاست‌های اتخاذ شده را آگاهانه به منظور دامن زدن «محدود» به بی‌ثباتی اقتصادی و به این ترتیب فشار بر جریان دیگر برای پذیرش برجام دو در پیش گرفته‌اند، و یا اینکه در مورد آنان بر حسب معنای عینی عمل آنان می‌توان گفت: یکی بر سر شاخ و بن می‌برید

اگر فرماندهان بسیج تصور می‌کنند کە با میلیتاریزە کردن واحدهای تولیدی و کشتار معترضان گرسنە می‌توانند اعتصابات و مبارزات حق‌طلبانە کارگران را کە ریشە در وضعیت نان و معیشت‌شان دارد از میدان بدر برند سخت در خطا هستند. دخالت آنها پیامدهای بە مراتب بدتری دارد و تنها وضع‌شان را از اینکە هست بدتر و پیچیدە‌تر می‌کند.

ما گاها هنوز همچنان الگوهائی را که به درستی تجربه ارزشمند تمدنی بشری میباشند، کپی کرده و بدون اینکه به خود اجازه دهیم آنها را مشمول تکامل تاریخی دانسته، زیر ذره بین گرفته و مورد نقد دیالکتیکی قرار دهیم، به تکرار و بازتولید آنها میپردازیم

می بايد خاورميانه به مجموعه ای از کشورها و دولتهای ضعيف تبديل شود که -حتی اگر رهبرانش هوا و هوسی کردند - آنها نتوانند به سادگی از کنترل نظم جديد به در آيند. برای درک بهتر اين مقوله، يادمان باشد که تا همين اواخر، سوريه و عراق دو کشوری بودند که هر کدام نيروی نظامی جدی ای داشتند و از درجه ای از استقلال برخوردار بودند. حالا اينها به کشورهائی تبديل شده اند که در هر صورت بايد از ديگران تمکين کنند .

میز گردی را که پیش رو دارید حاصل گفتگویی است که در هفته نامه آتیه به کوشش یاشار دارالشفا برگزار شده است. از آنجا که این هفته نامه به شکل محدودی توزیع می شود و گیشه های مطبوعات شاهد حضور آن نیست و تنها برای تعدادی نهادها و مراکز دولتی و احتمالا تشکل های رسمی کارگری و کارفرمایی فرستاده میشود! ضروری دانستیم که این گفتگو را در این صفحه باز نشر دهیم.

یکی از بحرانهای بسیار خطرناک جامعه، که حاکمیت بنفع خود از آن سود میبرد، پدیده لمپنیسم است که تاثیرات ویرانگری برجامعه و برخی جوانان برجای میگذارد، این خیل عظیم اراذل واوباش که پیامد ونتیجه عملکرد مخرب جمهوری اسلامیست، در برآمد خیزشهای مردمی نقش سرکوبگرانه ای خواهند داشت