دوشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۹ اوت ۲۰۱۹

جُنگ کارگری

البته حضور معنادار نهادهای اقتصادی نظام در این بازار دیده نمی‌شود. اما برای کسی که فضای اقتصاد و کسب و کار ایران را بشناسد روشن است که کارگزاران بزرگ قطعاً با مشارکت نهادهایی همچون سپاه مجوز گرفته‌اند و فعالیت می‌کنند.

برگزاری تجمعات همزمان معلمان در چند شهر بزرگ کشور در اوایل هفتە جاری نشان داد کە مبارزە مزدبگیران و بازنشستگان برای بهبود شرایط معیشتی و شغلی شان، حق تشکل و آزادی رهبران تشکلهای صنفی معلمان بە رغم همە تهدیدات و بگیر و ببندها با قوت ادامە دارد و این سرکوبها خللی در ارادە آنان برای رسیدن بە مطالبات بر حق شان وارد نکردە است.

رژیم بابانگیدا سعی کرد با قول ترمیم و لغو قوانین ضد کارگری انتظارات و توجه کارگران را بالا ببرد که با اعلام دولت بوهاری ادامه یافت که شامل قول افزایش دستمزد ها، آزادی کارگران، و بهبود شرایط کار و زندگی آنان می شد. اما این قول های توخالی بزودی روشن شد که محتوایی ندارد و در سطح حرف باقی ماند

یکی از تغییرات ضد کارگری احمدی نژاد تغییراتی بود کە وی در ساختار مدیریتی تامین اجتماعی برای محدود کردن تاثیر نمایندگان کارگری با تبدیل شورا بە هئیت امنا بوجود آورد. او قبل تر نیز با افزایش شمار نمایندگان دولت در شورای عالی کار ترکیب این شورا را بە میل خود و با نیت بی اثر کردن حضور نمایندگان کارگران تغییر دادە بود.

در این شماره می خوانید:

-وسیله "ترمیم دستمزد" شورای عالی کار نیست!                              

-اتحادیه های کارگری و معضل اقدام استراتژیک                      

-نگرانی از محاکمە علنی فعالین کارگری برای چیست؟          

-جنبش کارگری و مبارزه برای دموکراسی در نیجریه

-گزارشی از نشست انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران

-برگ هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران – ٢٢

تصمیمات شورای عالی کار هموارە از آغاز تا کنون علیە کارگران و حق و حقوق شان بودەاند و تنها عاملی کە می تواند مانع از تصویب مصوبات ضد کارگری و یک طرفە این شورا شود گسترش بازهم بیشتر اعتصابات و اعتراضات کارگری، سازمانیابی مستقلانە جنبش کارگری و حمایت قاطع از رهبران کارگری زندانی و همە مبارزانی است کە این نظم غیر انسانی را در همە جا بە مبارزە می طلبند است.

تقریباً در سراسر اتحادیۀ اروپا، و جهان، اتحادیه های کارگری در موقعیت دفاعی قرار گرفته اند، از کاهش تعداد اعضا و کاهش "غلظت اتحادیه ای"، از افت مقام اجتماعی و در مؤثریت در نیل به اهداف پایه ای شان رنج می برند. بحث گسترده ای در بارۀ لزوم مدرن کردن، بازسازی و باززائی اتحادیه های کارگری در همه جا جاری است.

خواست کارگران و آزادیخواهان لغو این محاکمە فرمایشی و آزادی بی قید و شرط فعالان سندیکایی و مدنی و پرداخت خسارت بە آنها و محاکمە مالک کارخانە و عاملان شکنجە زندانیان بیگناە است.

در ارتباط با مسئله دولت، کنگره ملی کارگران NLC، بویژه در دهه های 1980 و 90 و دولت نظامیان، توانست کارگران را علیه استبداد طبقات قدرتمند سیاسی و اقتصادی متحد کند. کنگره در عین حال در بسیج افکار عمومی و اعتراض به اقدامات افراطی هیئت حاکمه در رابطه با مسائل کارگری و تأمین اجتماعی در سطوح ملی از قبیل آموزش و پرورش، بهداشت عمومی، انرژی و امنیت اجتماعی نیز موفق بود. در این جریان اما NLC با جبهه های مختلفی روبرو بود که موفقیت و شکست هایی را با خود به همراه آورد

حسین اکبری ضمن اشاره به تبعیت رسانه های رسمی از گرایش حکومت ها اعم از دیکتاتوری، لیبرال، دمکرات یا سوسیالیستی و غیره...، به دلیل طبقاتی بودن بافت جامعه گفت: در جامعه طبقاتی، رسانه ها هم ماهیت طبقاتی دارند و روزنامه نگاران مستقل و مدافع حقوق زحمتکشان همواره مورد اذیت و فشار و پیگرد بوده و هستند.