يكشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۹ - ۹ اوت ۲۰۲۰

جُنگ کارگری

این روند در واقع تاثیرات برجسته ای در منطقه مکونگ آسیا دارد که قول اشتغال کامل و تأمین اجتماعی برای همه دیگر معنای خود را از دست داده است. از این منظر است که باید مسئله اجتماعی در منطقه مکونگ را دید. سیاست های تأمین اجتماعی در مکونگ براساس چهل سال توجه به دوگانه اقتصاد رسمی و غیررسمی - اقتصاد رسمی به عنوان فضایی برای تضمین ثبات ساختاری و اشتغال غیر رسمی به عنوان پایه اقتصاد پروکاریا و نامطمئن و بازار کنترل نشده و بی در و پیکر.

ملیونها انسان گرسنە و رها شدە بە حال خود را کە قربانیان سیاستهای اقتصادی- اجتماعی و ماجراجویی های زیانبار، پرهزینە و بی سرانجام حکومت هستند نمی توان با حرفهای تکراری و بی پشتوانە از اعتراض و خیزش باز داشت. مردم نان و آزادی می خواهند و حکومت نشان دادە است کە نە قادر بە تامین نان مردم و نە تمایلی برای پذیرفتن حق آزادی مردم دارد.

از میان اعتراضات این هفتە، پرستاران موفق شدند مسئولین دولتی را وادار بە پذیرش بخشهایی از مطالبات خود کنند و بازنشستگان شرکت واحد نیز مدیرعامل این شرکت را وادار بە پرداخت باقی ماندە حق سنوات شان نمودند. اعتراضات و اعتصابات دیگر هم در صورت تداوم می توانند نتایج مشابەای بە دنبال داشتە باشند. کما اینکە در هفتە های گذشتە کارگران شرکت های پیمانکار در صنعت نفت توانستند با ادامە پیگیرانە مبارزات شان مدیران شرکت نفت را وادار بە عقب نشینی و پذیرش بخشی از مطالبات شان نمایند. این موفقیعت ها با وجود اینکە نسبت بە سطح مطالبات، اندک هستند، ولی برای پیشروی در جهت احیای حقوق کارگران و مزدبگیران اهمیت سرنوشت ساز دارند. آنچە را کە با مبارزە و اعتراض و اعتصاب خیابانی می توان بە دست آورد با هیچ شکل دیگری نمی توان کسب کرد.

مطالب این شماره نشریه جُنگ کارگری:

* از سرقت برای لقمه‌ای نان تا جراحی زیبایی حیوانات یادداشت - مراد رضایی

* ودیعە مسکن چارە گرانی مسکن نیست، دستمزدها را افزایش دهید! - صادق کار

*
مهاجرین، سازماندهی و هژمونی گزینشی در منطقه آزاد اقتصادی جنوب شرق آسیا- مکونگ بخش 2 - فصلی از کتاب مساله اجتماعی در قرن بیست و یکم – نگاهی به جهان(1): انتشارات دانشگاه کالیفرنیا 2019 - دنیس آرنولد - ترجمه گودرز

*
سازماندهی "دیمی کاران"(1): نگاهی از "جنوب" - بخش چهارم - مارک آنر

*
مبارزە حتمی نتیجە دارد! – صادق

*
گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە - جُنگ کارگری

 

کنار هم گذاشتن این دو خبر، موجب می‌شود تا به همان تصویر ابتدای مطلب برگردیم. تصویری اغراق‌آمیز از تضاد میان دو قطب جامعه. اما تاریخ نشان می‌دهد آن تصویر ماندنی نیست. اساساً سرمایه‌داری طرز صورت‌بندی خود را عوض کرد، چرا که در صورت‌بندی پیشین قادر به تداوم حیات نبود. حد فاصل این دو خبر، اخبار رشد کمی و کیفی اعتراضات کارگری است که به زودی وضعیت را تغییر خواهد داد. هرچند حکومت مستقر از نظر اقتصادی و اجتماعی مرتجع و اهل عقب‌گرد است، شیوه‌های مبارزاتی رو به آینده دارند و نظم ارتجاعی موجود چندان به تداوم طولانی وضعیت نخواهد شد.

 

وقتی دولت بجای ساختن مسکن اجتماعی و کمک بە تعاونی های مسکن از انبوە سازان تاجر و دلال پیشە کە اکثرا از ایل و تبار خودشان هستند حمایت می کند و تعاونی های مسکن را عملا با ندادن امکانات نابود نمودە. وقتی امکانات کشور بطور غیرعادلانە در اختیار کلان شهرها قرار می گیرند، زمانی کە دستمزدها را زیر خط فقر میبرنند و میلیونها بیکار خلق می کنند و توزیع درآمدها بە شدت ناعادلانە است، پیداست کە چنین بحران های هم بوجود بیایند.

 

مناطق آزاد بیشتر اما به فقر ساختاری از طریق اشتغال موقت و فصلی می انجامند که در سطوح زیرین اقتصاد روستایی قرار دارند. بسیار نازلتر از راه حل شبیه به رژیم هژمونی گزینشی یا هر پروژه هژمونیک دیگر مملو از تنشهائی است که از ورای مرزها به سمت داخل فوران می کند.

 

 

این تصویر را با نقش حوالۀ پول توسط کارگران [برای خانواده شان] باید تکمیل کرد. در سال 2018 کارگران مهاجر در سراسر جهان بالغ بر 482 میلیارد دلار برای خانواده شان در کشورهای کم درآمد و میان درآمد حواله کردند. میزان حواله ها به السالوادور 10 برابر تمام صادرات پوشاک این کشور بود.

تهیە طرح طبقە بندی برای کارگران نفت، جزئی از اصلاحات کوچکی است کە در اثر فشار اعتراضات کارگران پذیرفتە شدە و مدیران شرکت نفت برای تن ندادن بە مطالبە مهمتر کارگران کە لغو کار پیمانی است در نظر گرفتەاند. با این همە این عقب نشینی ها نشان می دهند کە اعتراضات نتیجە می دهند و راە احقاق حقوق ادامە اعتراضات بیشتر و سازمان یافتە تر است. کارگران اگر اعتراض نکنند روز بە روز وضع شان بدتر خواهد شد. این واقعیتی است کە خود آنها اینک بهتر از هر کسی آن را هم تشخیص می دهند و هم دارند بر مبنای آن عمل می کنند.

 

ادامە اعتصاب کارگران هفت تپە، اعتصاب کارگران بوتان، اعتصاب کارگران هپکو، اعتصاب کارگران فولاد در خرمشهر، تجمع دوبارە کارگران شهرداری در کوت عبدالله ، اعتراض کارگران شهرداری تبریز بە شرکتهای پیمانکاری، گسترش نگران کنندە کوبید ١٩ در میان کادر درمانی کشور، اعتراض نمادین رانندگان شرکت واحد بە پرداخت نشدن دستمزد، اعتراض رانندگان شرکت مخابرات کردستان، ادامە بلاتکلفی مزدی کارگران و بازنشستگان تامین اجتماعی، مهمترین رویدادهای کارگری گزارش شدە هفتە بودند.