سه شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۸ فوریه ۲۰۲۰

جُنگ کارگری

یکی از تغییرات ضد کارگری احمدی نژاد تغییراتی بود کە وی در ساختار مدیریتی تامین اجتماعی برای محدود کردن تاثیر نمایندگان کارگری با تبدیل شورا بە هئیت امنا بوجود آورد. او قبل تر نیز با افزایش شمار نمایندگان دولت در شورای عالی کار ترکیب این شورا را بە میل خود و با نیت بی اثر کردن حضور نمایندگان کارگران تغییر دادە بود.

در این شماره می خوانید:

-وسیله "ترمیم دستمزد" شورای عالی کار نیست!                              

-اتحادیه های کارگری و معضل اقدام استراتژیک                      

-نگرانی از محاکمە علنی فعالین کارگری برای چیست؟          

-جنبش کارگری و مبارزه برای دموکراسی در نیجریه

-گزارشی از نشست انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران

-برگ هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران – ٢٢

تصمیمات شورای عالی کار هموارە از آغاز تا کنون علیە کارگران و حق و حقوق شان بودەاند و تنها عاملی کە می تواند مانع از تصویب مصوبات ضد کارگری و یک طرفە این شورا شود گسترش بازهم بیشتر اعتصابات و اعتراضات کارگری، سازمانیابی مستقلانە جنبش کارگری و حمایت قاطع از رهبران کارگری زندانی و همە مبارزانی است کە این نظم غیر انسانی را در همە جا بە مبارزە می طلبند است.

تقریباً در سراسر اتحادیۀ اروپا، و جهان، اتحادیه های کارگری در موقعیت دفاعی قرار گرفته اند، از کاهش تعداد اعضا و کاهش "غلظت اتحادیه ای"، از افت مقام اجتماعی و در مؤثریت در نیل به اهداف پایه ای شان رنج می برند. بحث گسترده ای در بارۀ لزوم مدرن کردن، بازسازی و باززائی اتحادیه های کارگری در همه جا جاری است.

خواست کارگران و آزادیخواهان لغو این محاکمە فرمایشی و آزادی بی قید و شرط فعالان سندیکایی و مدنی و پرداخت خسارت بە آنها و محاکمە مالک کارخانە و عاملان شکنجە زندانیان بیگناە است.

در ارتباط با مسئله دولت، کنگره ملی کارگران NLC، بویژه در دهه های 1980 و 90 و دولت نظامیان، توانست کارگران را علیه استبداد طبقات قدرتمند سیاسی و اقتصادی متحد کند. کنگره در عین حال در بسیج افکار عمومی و اعتراض به اقدامات افراطی هیئت حاکمه در رابطه با مسائل کارگری و تأمین اجتماعی در سطوح ملی از قبیل آموزش و پرورش، بهداشت عمومی، انرژی و امنیت اجتماعی نیز موفق بود. در این جریان اما NLC با جبهه های مختلفی روبرو بود که موفقیت و شکست هایی را با خود به همراه آورد

حسین اکبری ضمن اشاره به تبعیت رسانه های رسمی از گرایش حکومت ها اعم از دیکتاتوری، لیبرال، دمکرات یا سوسیالیستی و غیره...، به دلیل طبقاتی بودن بافت جامعه گفت: در جامعه طبقاتی، رسانه ها هم ماهیت طبقاتی دارند و روزنامه نگاران مستقل و مدافع حقوق زحمتکشان همواره مورد اذیت و فشار و پیگرد بوده و هستند.

مهمترین طرح این دوران اجرای طرح "یارانە" بود کە بە تعبیر کارشناسان مستقل گامی بود در راستای حذف سوبسیدها و انطباق بیشتر اقتصاد ایران با معیارهای برآمدە از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی. این طرح با استقبال بانک جهانی و تشویق دولت ایران مواجە شد. نتیجە این سیاست و ادامە آن توسط روحانی همین است کە امروزە می بینیم و ارزش "یارانە نقدی" بە کمتر از بهای نیم کیلو گوشت سقوط کردە است!

در این شماره می خوانید:

-کارگران در انتخاباتی کە دشمنان شان را بە مجلس بفرستد شرکت نخواهند کرد!

-جنبش کارگری و مبارزه برای دموکراسی در نیجریه

-آنچه بیت‌کوین بر سر اقتصاد می‌آورد

-کارگران جزء بی پناە ترین شهروندان جمهوری اسلامی هستند!

-اتحادیه های کارگری و معضل اقدام استراتژیک - بخش اول

-برگ هایی از تاریج جنبش سندیکایی ایران – ٢١

 

 

دعوت خاتمی از مردم و گروەهای سیاسی – اجتماعی بە شرکت در انتخابات بە واقع اعلام شکست قطعی اصلاح طلبی در نظام حاکم و تسلیم شدن کامل این جریان و پذیرش همە آن چیزهایی است کە خاتمی و طرفدارانش مدعی مخالفت با آن بودند. بە عبارتی خاتمی از مردم دعوت می کند کە مانند وی این حکومت را با تمام مصائب اش به همین صورتی کە هست بپذیرند. چشم شان را بر فساد، سرکوب، ظلم و بی عدالتی و خشونت و تبعیض ببندند، چون حفظ نظام برایشان حتما از همە اینها مهمتر هستند.