يكشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۹ - ۹ اوت ۲۰۲۰

جُنگ کارگری

سال 2014 که فرارسید کارگرانی که وسیله دولت فدرال مصاحبه می شدند اکثرا گفتند ترجیح میدهند حداقل دستمزدها بالا نرود اگر تضمینی برای وجود کار نباشد. احتمال تعطیل کامل استارکیست و مرغ دریایی همه کارگران را از ادامه امکان زندگی حداقلی نیز نگران کرده بود. واقعیت احتمال تعطیلی کارگاه ها و یا کاهش ساعات کار، و از همه مهمتر انتقال کارگاه ها به خارج از ساموای آمریکا، جایی که کارگران ارزان باشند، باعث شد که کارگران قرارداد موجود را امضا کنند - سناریوی همیشگی تهدید اقتصادی که سرمایه داری در تمام تاریخ از آن استفاده کرده است.

جنبش نوین کارگری در سطح جهانی باید تصدیق کند که کارگران مهاجر جزئی لاینفک از طبقۀ کارگر اند و این که آنها در بسیاری از موارد نقشی محوری در بنای جنبشهای کارگری داشته اند. امروزه روز هوشمندترین اتحادیه ها دیگر با کارگران مهاجر همچون یک تهدید برای کارگران بومی رفتار نمی کنند، بلکه آنان را فرصتی برای تقویت جنبش کارگران تلقی می کنند. اتحادیه ها با تلقی از کارگران مهاجر به عنوان "موضوع واحد" نقش دموکراتیک خویش را در پیوند دادن کارگران مهاجر با اتحادیه ها و مبارزه با نیروهای تفرقه افکن و نژادپرست عمق بخشیده اند.

پرستاران حقوقی دارند کە مانند بقیە زحمتکشان از آنها دریغ داشتە می شود و هر گاە اعتراض می کنند سرکوب و تهدید و اخراج می شوند. بجای این حرفها و دادن صفاتی مثل شهید و غیرە حقوق شان را بە آنها بدهید و امکانات حفاظتی مناسب در اختیارشان قرار دهید تا سلامت بمانند و بتوانند با بیماری مهلک کرونا مبارزە شان را ادامە دهند. موقعی کە جامعە حالا حالاها بە پرستار نیاز دارد چرا آنها را بطور رسمی استخدام نمی کنید و بخشی از حق زحمت آنها را بە دلالهای بازار کار می دهید؟

بی توجهی مسئولین دولتی و نمایندە خامنەای بە وضعیت دشوار و بحرانی کارگرانی کە ٤ ماە است مزدی نگرفتەاند و خانوادە های شان گرسنە و در استیصال معیشتی روزگار رنج آوری را دارند، نشان می دهد کە گرسنگی و بیکاری کارگران دغدغە آنها نیست و تنها خود کارگران هستند کە بایستی حساب شان را با این جماعت شکم سیر و بی درد و بی رحم یکسرە کنند.

مطالب این شماره نشریه جُنگ کارگری:

* امید اسدبیگی؛ یک ابتذال شاخص در تاریخ - یادداشت - مراد رضایی

* رئیسی شایستە تقبیح است، نە تقدیر! - صادق کار

* حداقل بازده – دستمزد حداقلی استعماری در صنایع شیلات ساموا - بخش دهم - بخشی از کتاب "تعادل جزرومد - صنایع دریایی در اقیانوس آرام، ساموای آمریکا" - جواَن پوبلت – دانشگاه هاوایی زمستان 2020

* سازماندهی "دیمی کاران"(1): نگاهی از "جنوب"

یک جنبش جهانی کار ممکن است اگر اتحادیه های کارگری قادر به دیدن گنجینۀ بزرگی باشند که کارگران غیررسمی از آن برخوردارند. پرسش مرکزی در این سلسله مقالات این است: چگونه؟ - رونالدو مونک


* مقابلە با کرونا باید در محل های کار با جدیت دنبال شود! - صادق

*
گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە - جُنگ کارگری

روی ایرادات فردی اسدبیگی و طبری و قاضی پرونده نمی‌توان صحبت کرد. چرا که موضوع سیاست «اخلاق» نیست. ساختار اقتصادی فشل موجود است که به بچه‌ای همچون اسدبیگی اجازه می‌دهد حتی از ضد خودترین موضوع سیاسی روز، به نفع خود برداشت کند. هدف باید تغییر این ساختار باشد.

٤٢ کارگر بیگناە بخاطر پرداخت نکردن دستمزد و مطالبات صنفی دیگر ناچار بە اعتراض می شوند، آنها را بازداشت و زندانی می کنند و پس از کلی فشار و آزار و اذیت آنها و خانوادە های شان کە نگران نان آوران خود در زندان هستند، کلی حکم علیە شان صادر می کنند و آن را در بوق و کرنا جار می زنند تا همە بدانند، سپس یک هفتە بعد رئیس بدنام و بد سابقە و عضو "هئیت مرگ" کە بە پاداش اعمال و سابقە جنایتکارانەاش بر مسند ریاست قوە قضائیە دست یافتە، احکام تعدادی از کارگران را باطل می کند. این بازی البتە چندان هم تازگی ندارد و ...

بطور متوسط با صد نفر در خط تولید می توان سیصد تا ششصد قوطی تون در هر دقیقه تولید کرد. این خط می تواند در مجموع 540 هزار قوطی یا شش کانتینر در روز برای صدور آماده کند. در سال 2005 که اوج صادرات از جزایر ساموا بود 446 میلیون دلار در آمد از صادرات ماهی تون حاصل شده بود، رقمی معادل 98 درصد کل تولیدات صادراتی از ساموای آمریکا. در حالی که از سال 2007 با افزایش حداقل دستمزد ها در ساموا سهم تولید ماهی صادراتی ساموا در جهان کاهش یافته است، اما وابستگی اقتصاد ساموا به تولیدات محصولات دریایی ادامه دارد.

بازیابی یک جنبش جهانی کارگری شاداب و پرتحرک با کوشش بیهوده برای برگشت به زمان گذشته و به قراردادهای استاندارد کار رخ نخواهد داد. تنها از طریق سازماندهی – جذب، تربیت و تحرک بخشی به – اعضای جدید است که جنبش کار می تواند خود را به عنوان یک جنبش اجتماعی بازیابد.

در گزارشی کە در ١٣ تیر در خبرگزاری (ایلنا) منتشر شد. موسسات درمانی بە کارگرانی کە برای تست کرونا بە آنها مراجعە کردەاند گفتەاند، برای تست دفترچە بیمە را نمی پذیرند و خود آنها باید تمام هزینە های تست را بپردازند. بە نوشتە گزارشگر، در صورتی از کارگران پولی از این بابت گرفتە نمی شود کە آنها را با آمبولانس بە بیمارستان بیاورند. در گزارش دیگری کە در همین خصوص در همین خبرگزاری منتشر شد، هزینە تست کرونا ٧٠٠ هزار تومان اعلام شدە بود. یعنی کارگر اگر برای تست بە بیمارستان مراجعە کند بایستی معادل ١٠ روز دستمزد خودش را بابت آن پرداخت نماید