يكشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۹ - ۹ اوت ۲۰۲۰

جُنگ کارگری

یکی از دلایل ملک، کالا و ناموس انگاری زن، عدم به رسمیت شناختن هویت مستقل برای زنان است. در نگاه سنتی و مردسالار، زن نه یک فرد تماماً مستقل که حاشیه‌ای در متن زندگی مردان است که در خوشبینانه‌ترین حالت «مرد از دامن‌اش به معراج می‌رود.».

پس از آن که روزنامه محلی اخبار ساموا مقاله ای در باره افزایش حداقل دستمزد ها منتشر کرد، در شبکه های اجتماعی مناظره داغی بین مردم در گرفت. ایدۀ استاندارد های غربی بر ساکنین ساموا و منطقه پاسیفیک باعث بحث های هیجان انگیزی در میان مردم شد و نظرات متضادی را به سطح جامعه آورد. در ماه مه 2015، بیش از پنجاه مطلب در باره این موضوع در روزنامه ها درج شده بود. اکثریت مردم براین باور بودند که کمپانی های تولید کنسرو ماهی تون مردم را عملا استثمار می کنند و دستمزد ها عادلانه نیست.

حرکت مدام به سوی ساعات کار کمتر و اوقات فراغت بیشتر، دست کم در حال حاضر متوقف شده است .همان گونه که پنج روز کار در هفته در امریکا 10 سال زودتر از اروپا معمول شد، سیر برگشت هم ابتدا در امریکا مشاهده شد. امروزه یک زوج امریکائی ساعات بسیار بیشتری را نسبت به یک زوج اروپائی به کار اشتغال دارد، و فقط از نیمی از ساعات مرخصی آن زوج اروپائی برخوردار است. با این حال تعداد ساعاتی که یک اروپائی کار می کند نیز درحال افزایش است. در هلند این روند را خاصه در مشارکت بسیار بیشتر زنان در بازار کار می توان مشاهده کرد.

کارگران هم برای اینکە بتوانند از حقوق شان در مقابل تعرض دولت و کارفرمایان دفاع و بە مطالبات شان برسند و مورد سئواستفادە قرار نگیرند باید خودشان را وسیعتر از کارفرمایان متشکل و منسجم کنند. هیچ راە موثر دیگری بە غیر از این برای خلاصی از فقر و گرسنگی و بی حقوقی برای کارگران و مزدبگیران و دیگر زحمتکشان وجود ندارد. سرنوشت کارگران نا متشکل نمی تواند بهتر از این کە در ایران کنونی است باشد. وضع ما در زمانی کە متشکل بودیم بسیار بهتر از امروز مان بود و اگر تعلل کنیم و زودتر متشکل نشویم وضع فردای مان بدتر از امروز مان خواهد شد!

"اعضای شورای عالی نظام پرستاری" در نامە سرگشادە شان بە روحانی پس از اشارە بە کمبود پرستار،...و اشارە بە کمبود دارو و وسایل حفاظتی پیشگیرانە، بە خواستە صنفی پرستاران پرداختە شدە. استخدام پرستاران، ساماندهی نظام پرداخت در کوتاه مدت و میان مدت و صفر کردن معوقات کارانه‌ها و اضافه‌کاری ها، ممنوع کردن اضافە کاری غیر قانونی، اجرای قانون بازنشستگی پیش از موعود در کارهای سخت و زیانبار برای پرستاران، لغو قراردادهای ٨٩ روزە و منوط کردن پرداخت دستمزدهای پرستاران بە امضای قراردادهای موقت، مهمترین مطالبات مطرح شدە در نامە مذکور هستند

مطالب این شماره نشریه جُنگ کارگری:

*
ایران در مسیر رشد اقتصادی یا رشد فلاکت؟ - مراد رضایی

* کارگران و پناهندگان افغانستانی را قربانی اختلافات تان با دولت افغانستان نکنید! - صادق کار

* حداقل بازده –دستمزد حداقلی استعماری در صنایع شیلات ساموا - بخش هفتم

بخشی از کتاب "تعادل جزرومد - صنایع دریایی در اقیانوس آرام، ساموای آمریکا"

جواَن پوبلت دانشگاه هاوایی زمستان 2020 ترجمه گودرز

* طرح کلی تاریخ کار - بخش شانزدهم - یان لوکاسن، انستیتو بین المللی تاریخ اجتماعی

* خودکشی، سهم کارگران هویزە از ثروت ملی! – صادق

* گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە - جُنگ کارگری

اقتصاد ایران، در میان تلاش برای تعدیل ساختاری و البته ناتوانی دولت در این عمل، معلق است. رشد اقتصادی 2.1 درصدی سال آینده نیز تاثیری بر روندهای اقتصادی مخرب نخواهد گذاشت. راه حل و آینده در دست و از آن مردم جان‌به‌لب‌رسیده‌ای است که خوف آغاز مجدد اعتراضات‌شان، در کلام و رفتار حاکمان مشهود است.

در واقع حکومت ایران هیچگاە بە کنوانسیون های مربوط بە حقوق پناهندگان پایبند نماندە و آن را در مورد پناهندگان افغانستانی رعایت نکردە است. محروم نمودن بسیاری از کودکان مهاجران از تحصیل،... محروم نگاە داشتن اکثر کارگران پناهندە از بیمە و قانون کار و یارانە تنها بخشی از اجحافاتی است کە علیە مهاجران اعمال می شود و حالا نیز قربانی کردن آنها بر سر اختلافات بین دو حکومت بر آنها افزودە شدەاند. کارگران، پناهندگان و مهاجران زحمتکش افغانستانی نباید قربانی اختلافات حکومتها در ایران و افغانستان شوند، دست از آزار و اذیت و کشتار آنها بردارید و حقوق انسانی شان را رعایت کنید!

رهبران کنونی صنایع تولید کنسرو تون دائما از صدمات افزایش مجدد کف دستمزدها به عنوان دلیل اصلی برای لزوم خروج این صنعت از ساموا سخن می گویند. در ماه مه 2015 هر دو کمپانی فعال در ساموا یعنی استارکیست و سه کشتی به همراه اتاق بازرگانی ساموا مخالفت خود را با افزایش دستمزد ها اعلام کردند. مدیرعامل سه کشتی گفت: "ما تابحال سرمایه گذاری های بزرگی در صنعت در ساموا کرده ایم و افزایش دستمزد ها برای ما غیرقابل تحمل است.

مدل اروپائی مدتها به عنوان یک مدل نمونه، در برخی نقاط دیگر دنیا تعقیب می شد، مقدمتاً در چارچوبی استعماری، و البته نه فقط به این علت. سپس سازمان بین المللی کار به انتقاد بیشتر و بیشتری از سیاستهای استعماری کار برخاست. در نتیجه توجهات از مبارزه علیه کار ناآزاد به حمایت از حقوق کار، قراردادهای جمعی، ایمنی و امنیت کار بیمۀ خطرات شغلی کشیده شد. در مستعمرات، بخش عمومی اولین بخشی بود که از نتایج این تغییرات برخوردار شد. این واقعیت که عدۀ بسیاری از کارمندان بخش دولتی در مستعمرات، اهالی کشور استعمارگر بودند، در این امر تأثیر بسزائی داشت.