پنجشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۸ - ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹

جُنگ کارگری

بايد حداکثر کوشش خود را برای بازگشت صلح و آرامش به خاورميانه انجام دهيم. مبارزه برای صلح در خاورميانه نه تنها وظيفه ای ملی بلکه تلاشی جهانی استما از جایگاه یک نیروی چپ مدافع دمکراسی، آزادی و عدالت اجتماعی و مخالف خشونت، می توانیم با کمک هم صلح را برقرار کنیم و جهانی بهتر و انسانی تر را بسازیم.

زنی که تنها نان آور خانه است، و با حقوق حداقلی یک شغل غیررسمی دارد و از هیچ مزایا و منافعی هم برخوردار نیست، در واقع زندگی نمی کند بلکه فقط روزگار را سر می کند. آنها فقط به بقای عمر می اندیشند، آن هم در شرایط تبعیض جنسیتی و محدودیت های جامعه مردسالار که به آنها اجازه نمی دهد حتی به رقابت برابر با مردان در جامعه بپردازند. با این وجود ما برای فائق آمدن بر این شرایط مبارزه می کنیم تا اتحادیه و سندیکایی توانمند داشته باشیم.

کارگرانی را کە همە نوع زور و تهدید را از سر گذراندە و فریاد "زیر بار ستم نمی کنیم زندگی" شان حصار کارخانە ها را درنوردیدە و بواسطە ابزارهای اطلاع رسانی مدرن در همە جا طنین افکن شدە را، نمی شود برای مدتی طولانی با اینگونە روشها از میدان مبارزە حق طلبانە شان بدر کرد.

- در این شماره میخوانید:

-رئیسی نمی تواند با مانورهای فریبندە، کارگران را از مبارزە باز دارد!

-اتحادیه های کارگری و معضل اقدام استراتژیک - بخش پایانی

-سود و زیان سرمایه‌دار، هر دو عامل تشدید فلاکت کارگران!

-همکاری و هماهنگی برای دفاع از حقوق نقض شده فعالین محیط زیست زندانی در ایران

-گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید!(1) - بخش پنجم

- گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفته

 

از هفت روز پیش اعتصابی برای آزادی کارگران زندانی هفت تپە شروع شدە است. در ظرف چند دهە اخیر این طولانی ترین اعتصابی است کە برای آزادی کارگران یک کارخانە و با کیفتی کە دیدە شدە انجام می گیرد. یکی از کارگران در آغاز این اعتصاب بە درستی گفت کە آنها در عین حال کە روی خواستهای قبلی شان تاکید دارند و پیگیر آنها هستند، ولی این اعتصاب آنها برای آزادی رهبران زندانی شان است کە آن را شروع کردەاند!

تاچر، نخست وزیر بریتانیا، عادت داشت بگوید "بدیلی وجود ندارد". اما راه های بدیل برای پیوند اقتصاد و جامعه، و کار و زندگی وجود دارند. بر اتحادیه های کارگری است که در خط مقدم برای یافتن این راه های بدیل باشند. اتحادیه های کارگری نیازمند بصیرت و حتی اتوپیای جدید اند تا همچنان بتوانند همچون عاملان تاریخ و نه موضوع تاریخ عمل کنند.

کارل مارکس، در دستنوشته‌های فلسفی و اقتصادی 1844 و هنگامی که در مورد دستمزد کار توضیح می‌دهد می‌نویسد«هنگامی که سرمایه‌دار سود می‌برد کارگر لزوماً سودی نمی‌برد، اما هر گاه سرمایه‌دار ضرر می‌کند کارگر لزوماً ضرر می‌کند. مثلاً اگر سرمایه‌دار قیمت بازار را به کمک فرآورده‌هایی جدید یا ترفندی بازرگانی، یا به کمک انحصار یا ایجاد وضعیتی مطلوب در مالکیت خود، بالاتر از سطح قیمت طبیعی نگاه می‌دارد، کارگر سودی نمی‌برد.»

وجود یک‌ نهاد مستقل ملی علنی برای دفاع از حقوق زندانیان کە بتواند در فضای کنونی مؤثر واقع شود، برای یاری‌رساندن به زندانیان سیاسی، مدنی و اجتماعی و مبارزە‌ی همە جانبە علیە نقض حقوق بشر اهمیت اساسی دارد. در عرصه دفاع از حقوق زندانیان نیاز به آرم، پرچم، شعار حزبی و گروهی نیست. دفاع از حقوق زندانیان مرز نمی شناسد و با دست گرفتن عکس های زندانیان در بند، شعارهای حقوق بشری متحد خواهان آزادیشان شویم.

در سال 2013 کنفدراسیون اتحادیه های کارگران ژاپن JTUC با ارائۀ برنامه درازمدت جامعی برای توسعه برابری جنسیتی، همراه با سایر عوامل دیگر در افزایش جایگاه زنان در رهبری و تصمیمگیریهای کلان تا سال 2020 نقش بازی کرده و تا حدودی بر مشکلات ناشی از زن ستیزی در محیط کار – مثل تبعیض علیه زنان به دلیل مرخصی دوران حاملگی یا حق بازگشت به کار پس از وضع حمل، فائق آمده است.

" صادقی با بیان این مطلب که خانه کارگر برای پا گرفتن این تشکل در مقابل جریان‌های ضد نظام و ضد انقلاب ایستاده، گفت: ما از چریک‌های اکثریت و اقلیت به دلیل اعتقادات و دفاع از انقلاب کتک خوردیم، چراکه معتقد بودیم مطالبات کارگران در چارچوب نظام جمهوری اسلامی قابل پیگیری است". او البتە نگفتە است کە کی و کجا از چریکهای اقلیت و اکثریت کتک خوردە است و نمی توانستە هم آدرس در مورد این اتهام جعلی بدهد!