دوشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۹ اوت ۲۰۱۹

جُنگ کارگری

در این شماره میخوانید:                                                                                                                                       

- راە نجات تامین اجتماعی این نیست کە شما می روید!

- بیم و امید در زمانۀ اتوماسیون انبوه: مباحثه در آیندۀ کار- بخش پنجم

- اقدامات مشترک عاجل برای آزادی زندانیان هفت تپه را سازمان دهیم!

- جنبش کارگری و مبارزه برای دموکراسی در نیجریه- بخش اول

- یاد کریم کفاش کارگر مبارز گرامی باد!

- برگ هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران – ١٤

- تهدید فعالان کارگری به خودداری از اطلاع‌رسانی و جلوگیری از آزادی با قرار وثیقه

متاسفانە باید گفت کە غارت اموال تامین اجتماعی و تسلط زورمندانە مدیریت دولتی بقای نظام تامین اجتماعی را بطور جدی در معرض تهدید قرار دادە و دولت بجای کمک بە تامین اجتماعی با انواع سواستفادە از منابع مالی این نهاد بین النسلی را تضعیف می کند. اگر این وضع تداوم پیدا کند در آیندە اثری از تامین اجتماعی باقی نخواهد ماند و طبعا میلیونها انسان هیچ تامینی نخواهند داشت.

اشتباه کینز این بود که از عواقب مصرف گرائی در دوام تقاضا برای ساعات کار بیشتر و تضعیف قدرت چانه زنی کارگران و ممانعت از کاهش ساعات کار غفلت ورزید. فرض اشتباه او، در ارتباط با دوام تقاضا برای ساعات کار بیشتر، این بود که مصرف کننده پذیرای یک حد طبیعی برای مصرف است. او نتوانست این را ببیند که چگونه سرمایه داری با توسل به طرق پیچیده تری برای انگیزش مصرف، تقاضا برای مصرف را چندین برابر خواهد کرد.

همه شواهد تاکنونی حاکی ست که قاضی و ارگان های امنیتی می خواهند با صدور حکم های سنگین جلوی آزادی زندانیان هفت تپه را بگیرند. آنها مثل همیشه می توانند بصورت ناعادلانه برای فعالین مدنی، صنفی و سیاسی حکم زندان صادر کنند اما صدای آزادیخواهی و عدالتخواهی را هیچگاه با این محکومیت ها نمی توان خاموش کرد.

جنبش کارگری نیجریه معمولاً به عنوان باسابقه ترین مبارزین دموکراسی در کشور به شمار می آید. این جنبش پیشگام مبارزه، و هدف بیشترین و سخت ترین سرکوب های دولتی بوده است، بویژه در سالهای اولیه مبارزه دهه های 1960 و 1970 زمانی که دولت هنوز تحت کنترل کامل نیروی نظامی بود.

کریم درسال ٥٦ آزاد شد و باز به همان دکه محقر زیر پله بازگشت و کار خود را از سر گرفت، پس از انقلاب دوستانش بارها بە او پیشنهاد کار در شرکت ها و کارگاه ها را با درآمد بیشتر دادند اما کریم گفته بود این زیر پله محقر من وسیله ارتباط من با مردم است و این وسیله پیوند با مردم را از دست خواهم داد.

وضعیتی کە باب میل رژیم و سرمایە داران بود عادت دادە است اما کارگران در اولین فرصتی کە پیدا کردند بە دنبال تشکلهای مطلوب خودشان رفتند و با تشکیل شوراهای کارگری تشکیلاتی را بوجود آوردند کە مسولین رژیم سلطنتی حتی تصورش رانکردە بودند!

علی نجاتی، کارگر بازنشسته و عضو هیات مدیره سندیکای کارگران هفت‌تپه هشتم آذر ماه ۹۷ به اتهام نقش در اعتصابات کارگران نیشکر هفت‌تپه در منزل خود بازداشت و در تاریخ هشتم بهمن ماه به دلیل بیماری قلبی و تنفسی با مرخصی درمانی از زندان بیرون آمد. نجاتی در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ماه به شعبه هفتم برای اخذ آخرین دفاعیات خود احضار شد.

در ابن شماره می خوانید:

 

 

 

 

 

-یادداشت صلح شرط مقدم برای نان و آزادی است!

-اعتراض در هفت تپه ادامه دارد ...

-بیم و امید در زمانۀ اتوماسیون انبوه: مباحثه در آیندۀ کار- بخش چهارم

-گذری کوتاه به مشکلات معلمان زن در آموزش و پرورش

-اعتصاب کارگران تِکِل در ترکیه و آغازی نو برای مقاومت کارگری- بخش پایانی

-برگهایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران – ١٣

مردم عادی جنگی با کسی ندارند، خواهان صلح اند، از مذاکرە حمایت می کنند و در حال حاضر مذاکرە را راه درست دور کردن خطر جنگ از سر مردم ایران و منطقە و برقراری صلح می دانند. کارگران و زحمت کشان و نیروهای ترقی خواە و مردم دوست و همە عدالت خواهان می دانند کە بروز یک جنگ احتمالی چە مصیبت بزرگی بر سر مردم و ایران می آورد و بهمین جهت بە همان اندازە کە با حکومت مخالفند و با آن مبارزە می کنند با هر نوع جنگ و تجاوز خارجی بە هر دلیل و بهانە و از جانب هرکس کە باشد مخالف هستند و با آن و برای حفظ صلح مبارزە خواهند کرد.