شنبه ۲۸ دی‌ ۱۳۹۸ - ۱۸ ژانویه ۲۰۲۰

جُنگ کارگری

از سرگیری اعتصاب بار دیگر نشان داد کە کارگران نە از مطالبات برحق و بدیهی شان کوتاە خواهند آمد و نە زیر بار پایمال شدن حق و حقوق شان توسط کارفرمای رانت خوار و فاسد و ستمگر و حامیان حکومتی اش خواهند رفت. براستی راە دیگری نیز بە غیر ادامە مبارزە سازمان یافتە توام با همبستگی برای کارگران وجود ندارد.

در این شماره می خوانید:

-"منشوری" کە موجب ترغیب کارگران بە شرکت در انتخابات نخواهد شد!

-استراتژیهای اتحادیه های کارگری معطوف به کار نامتعارف - بخش چهارم

-تعداد اعتراضات کارگری مهر ماه: تقریباً دو برابر شهریور!

-با فرمان محمد شریعتمداری غارت بخش دیگری از سرمایە های تامین اجتماعی کلید خورد!

-گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید!(1) " - بخش نهم

-گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە

 

هر منشور و برنامەای در شرایط کنونی کە درب مجلس بە روی نمایندگان واقعی مردم بستە است بایستی در سطح جامعە و جنبش کە حکم مجلس را دارند بە معرض آزمون و قضاوت گذاشتە شود. تغییرات واقعی از این پس در سطح جامعە است کە رقم خواهد خورد!

کار نامتعارف یا نااستاندارد نیز می تواند اشکال متفاوتی را بپذیرد: مشاغل موقت، مشاغل پاره وقت، خویش فرمائی، کار سیاه و ... تمام این انواع مشاغل در مجاری متفاوتی بسط یافته اند و آثار متمایزی را بر شرایط استخدام در کشورهای مختلف اروپا بجا گذاشته اند. به طریق اولی، تغییرات در شرایط کار نیز از این تا آن کشور یکسان نبوده ان

امکان اتحاد عمل میان کارگران معترض در واحدها و مناطق مختلف، با توجه به گسترش روز افزون اعتراضات بسیار بیشتر شده است و ایجاد ارتباط و طرح شعارهای متحد، نظام سیاسی و اقتصادی حاکم بر ایران را مستاصل و مجبور به عقب‌نشینی خواهد کرد.



اینک تنها عاملی کە می تواند این روند مخرب را متوقف کند و جلوی فاجعە نابودی تامین اجتماعی را کە درمان، دارو و حقوق بازنشستگی میلیون ها انسان در گروی بقای آن است بگیرد بە حرکت درآمدن کل جنبش کارگری و همە اعضای تحت پوشش تامین اجتماعی است کە درست نیمی از کل جمعیت کشور را شامل می شود. هر اقدامی کە بخواهد صورت بگیرد باید قبل از تبدیل شدن این سرمایە ها بە دلار و انتقال آن توسط آقایان و آقا زادگان شان بە حساب های بانکی در اروپا و امریکا بشود.

 

متأسفانه، راهپیمایی و مارش یک عصای جادویی نداشت که با یک تکان بتواند بیماریهای مردسالاری را در جامعه علاج کند: "نابرابری و تبعیض در محیط کار یک شبه قابل پاک شدن نیست. ما هنوز شاهد اخراج از محیط کار هستیم که بر اساس آمار رسمی 59% آن نصیب زنان می شود." 

ما آزادی همە این عزیزان را بە خانوادەها، همرزمان کارگرشان و همە گروەها و نهادهای سیاسی و مدنی کە در این راە کوشا بودند صمیمانە شادباش می گوییم. خواست ما آزادی بی قید و شرط کلیە زندانیان سندیکایی، مدنی، سیاسی و اتنیکی، لغو احکام ظالمانە کە علیە شان صادر شدە، بازگشت بە کار همگی آنها، تضمین امنیت شغلی، اجتماعی و رعایت اکید کلیە حقوق شهروندی آنهاست.

 

در این شماره می خوانید:

-پس از عراق، لبنان و شیلی نوبت بە ایران هم می رسد!

-استراتژیهای اتحادیه های کارگری معطوف به کار نامتعارف - بخش سوم

-تعرضی دیگر به حقوق کارگران، اولین حرکت پیشا انتخاباتی دولت

-این طریق حمایت از حق و حقوق کارگر نیست!

-گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید! (1) - بخش هشتم

-گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە

در ایران استبداد زدە کە زیر لوای خصوصی سازی منابع ملی بە غارت بردە می شود و حق اعتصاب و تشکل از کارگر سلب شدە است، عواقب خصوصی سازی بە مراتب خطرناکتر از شیلی امروزی و مشابە شیلی دوران پینوشە است کە در نهایت بە جز فقر و بی عدالتی و رنج و درد برای اكثریت مردم و ثروت و مکنت بسیار برای یک اقلیت کوچک در بر ندارد.