دوشنبه ۰۶ خرداد ۱۳۹۸ - ۲۷ می ۲۰۱۹

4 تشکل سیاسی

ما چهار حزب و سازمان جمهوری‌خواه از مبارزات کارگران و مزدبگيران، از حق اعتصاب و اعتراض، حقوق سندیکائی، دستمزد مکفی، امنیت شغلی، برچيدن قراردادهای سفيد امضا و موقتی و برخورداری از تأمین اجتماعی کارآمد حمایت می‌کنیم، مخالفت خود را با کار کودکان و اعمال تبعیض عليه زنان کارگر ابراز می‌داریم و دستگيری و زندانی کردن فعالين کارگری را محکوم می‌کنیم.

نیروهای وابسته به حشد الشعبی، جنبش النجباء عراقی و گردان فاطمیون متشکل از افغانستانی‌های شیعه باید هر چه زودتر خاک ایران را ترک کنند. سکوت دولت روحانی و همچنین حمایت سفیر ایران در عراق از حضور این نیروها دنباله‌روی و همسویی این دولت بااراده‌ی رهبری و سپاه پاسداران را هر چه بیشتر آشکارتر ساخت. همچنین با اين اقدام بار دیگر مشکلات و خطرات برآمده از نهاد سپاه پاسداران و اقدامات ضد ملی این نهاد نمایان شد.

اگرچه با توجه به حجم عظیم بارش و افزایش آب رودخانه‌ها که حداقل در چهار دههی اخیر بی‌سابقه بوده است، بخشی از خسارت‌ها و آسیب‌ها گریزناپذیر بوده است، اما عواملی چون «عملکرد ضعیف نهادهای حاکمیتی مسئول»، «کندی و ناکارآمدی ساختار مدیریت بحران کشور»، «بی‌توجهی به هشدارهای فعالان و متخصصان محیط‌زیست و منابع آبی و کارشناسان بین‌المللی»، «بی‌نظمی و تعدد مراکز تصمیم گیر» و «ضعف اطلاع‌رسانی» در گسترش دامنه تخریب‌ها و تلفات انسانی نقش انکارناپذیری دارد.

علاوه بر ایرادات گسترده‌ی حقوقی و قضائی، عزم قوه‌ی قضائیه جمهوری اسلامی برای نگه‌داشتن طولانی‌تر وی در زندان، برنامه‌ی سیاسی بلوک قدرت در حکومت را بازتاب می‌دهد که در واکنش به نگرانی از گسترش مبارزات مردمی، به تشدید فضای پلیسی و افزایش سخت‌گیری‌ها بر کنشگران سیاسی و مدنی مخالف در داخل کشور روی آورده است.

در آستانه‌ی سالی نو بار دیگر بر مبارزات خستگی‌ناپذیر زنان و مردان آزاده‌ای که در راه رهایی از استبداد و ایجاد جامعه‌ای آزاد و برخوردار از رفاه اجتماعی و کرامت انسانی تلاش می‌کنند، ارج می‌گذاریم؛ به فعالان سیاسی، مدنی، رسانه‌ای و عقیدتی در بند درود می‌فرستیم.

شوربختانه دولت اعتدال علی‌رغم شعارها و وعده‌های بسیار، عملکرد ضعیفی در حوزه زنان داشته و به‌خصوص در دولت دوازدهم با عقب‌نشینی به سمت کارهای نمایشی رفته است. رویگردانی حسن روحانی از انتخاب وزیر و استاندار زن، سترونی دولت اعتدال و جریان‌های سیاسی حامی آن در بن‌بست شکنی علیه موانع رشد زنان در ساختار حکومت را آشکار ساخت.