سه شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۱ اوت ۲۰۲۰

صادق

روشن است کە این وضع نمی تواند برای مدتی طولانی از طرف کسانی کە این ستم ها بر آنها روا داشتە می شود تحمل شود. تحمل زحمتکشان بە سر آمدە و آنها دیگر نمی خواهند و نمی توانند در برابر ظلم و فشاری کە از طرف سرمایە داران حریص و دولت خدمت گزار شان بە آنها وارد می شود منفعل بمانند!

 

ملیونها انسان گرسنە و رها شدە بە حال خود را کە قربانیان سیاستهای اقتصادی- اجتماعی و ماجراجویی های زیانبار، پرهزینە و بی سرانجام حکومت هستند نمی توان با حرفهای تکراری و بی پشتوانە از اعتراض و خیزش باز داشت. مردم نان و آزادی می خواهند و حکومت نشان دادە است کە نە قادر بە تامین نان مردم و نە تمایلی برای پذیرفتن حق آزادی مردم دارد.

تهیە طرح طبقە بندی برای کارگران نفت، جزئی از اصلاحات کوچکی است کە در اثر فشار اعتراضات کارگران پذیرفتە شدە و مدیران شرکت نفت برای تن ندادن بە مطالبە مهمتر کارگران کە لغو کار پیمانی است در نظر گرفتەاند. با این همە این عقب نشینی ها نشان می دهند کە اعتراضات نتیجە می دهند و راە احقاق حقوق ادامە اعتراضات بیشتر و سازمان یافتە تر است. کارگران اگر اعتراض نکنند روز بە روز وضع شان بدتر خواهد شد. این واقعیتی است کە خود آنها اینک بهتر از هر کسی آن را هم تشخیص می دهند و هم دارند بر مبنای آن عمل می کنند.

 

در مورد همسان سازی و بە اصطلاح افزایش حقوق های بازنشستگی کە هنوز کم و کیف آن نامعلوم است و تازە اگر قطعی شود از مرداد گفتەاند پرداخت آن را شروع می کنند. همان رویەای را کە راجع بە افزایش حق مسکن در پیش گرفتند و هنوز آنرا نە در هیات وزیران تصویب کردەاند و نە بە هیچ کارگری پرداخت کردەاند دنبال می کنند. مجموعا ٧٢٠٠٠ تومان ظاهرا قرار است بە حقوق بازنشستگان اضافە کنند کە هنوز بقول خودشان تکلیف حق خواروبار و حق مسکن کە بخشی از این افزایش قرار شدە باشد نا مشخص است!

پرستاران حقوقی دارند کە مانند بقیە زحمتکشان از آنها دریغ داشتە می شود و هر گاە اعتراض می کنند سرکوب و تهدید و اخراج می شوند. بجای این حرفها و دادن صفاتی مثل شهید و غیرە حقوق شان را بە آنها بدهید و امکانات حفاظتی مناسب در اختیارشان قرار دهید تا سلامت بمانند و بتوانند با بیماری مهلک کرونا مبارزە شان را ادامە دهند. موقعی کە جامعە حالا حالاها بە پرستار نیاز دارد چرا آنها را بطور رسمی استخدام نمی کنید و بخشی از حق زحمت آنها را بە دلالهای بازار کار می دهید؟

در گزارشی کە در ١٣ تیر در خبرگزاری (ایلنا) منتشر شد. موسسات درمانی بە کارگرانی کە برای تست کرونا بە آنها مراجعە کردەاند گفتەاند، برای تست دفترچە بیمە را نمی پذیرند و خود آنها باید تمام هزینە های تست را بپردازند. بە نوشتە گزارشگر، در صورتی از کارگران پولی از این بابت گرفتە نمی شود کە آنها را با آمبولانس بە بیمارستان بیاورند. در گزارش دیگری کە در همین خصوص در همین خبرگزاری منتشر شد، هزینە تست کرونا ٧٠٠ هزار تومان اعلام شدە بود. یعنی کارگر اگر برای تست بە بیمارستان مراجعە کند بایستی معادل ١٠ روز دستمزد خودش را بابت آن پرداخت نماید

جنبش کارگری اگر بخواهد خودش را از قید فرهنگ اسارتبار حداقل خواهی کە توسط سرمایەداران و عوامل آنها در تشکلهای حکومتی بە آنها تحمیل شدە خلاص کند، بایستی حداکثر خواە بشود و اسباب آنرا کە مبارزە متشکل اتحادیەای و حزبی است خود بوجود آورد. وقتی کارگر بە حداقل ها تن می دهد کارفرما مرتب بە او کمتر می دهد، اما وقتی حداکثر خواهی می کند اگر تشکل داشتە باشد می تواند با چانە زنی مقداری بیشتر از آنچە کارفرما و دولت در نظر دارند بە دست بیاورد. همین فرهنگ حداقل خواهی در از بین بردن مواد حمایتی محدودی کە در قانون کار وجود داشت نقش مخربی داشت.

کارگران هم برای اینکە بتوانند از حقوق شان در مقابل تعرض دولت و کارفرمایان دفاع و بە مطالبات شان برسند و مورد سئواستفادە قرار نگیرند باید خودشان را وسیعتر از کارفرمایان متشکل و منسجم کنند. هیچ راە موثر دیگری بە غیر از این برای خلاصی از فقر و گرسنگی و بی حقوقی برای کارگران و مزدبگیران و دیگر زحمتکشان وجود ندارد. سرنوشت کارگران نا متشکل نمی تواند بهتر از این کە در ایران کنونی است باشد. وضع ما در زمانی کە متشکل بودیم بسیار بهتر از امروز مان بود و اگر تعلل کنیم و زودتر متشکل نشویم وضع فردای مان بدتر از امروز مان خواهد شد!

در چند روز گذشتە در میان انبوهی از خبرهای تاسف آور مختلف کە منتشر شد، خبر خودکشی کارگر نفت هویزە از همە دردناکتر بود. خبری آن چنان دردناک و تکان دهندە کە خواندن اش وجدان هر انسان با وجدانی را بایستی بە درد آوردە و بە فکر انداختە باشد. انتشار فیلم و خبر خودکشی تراژیک "عمران" کارگر میدان نفتی هویزە کە برای یک شرکت پیمانکار کار می کرد و بواسطە استیصال معیشتی و امتناع کارفرما از پرداخت دستمزد و مساعدە بە وی خودش را در محل کارش حلق آویز نمود یکی از شوم ترین خبرهای هفتە بود.

شوراهای اسلامی کار تشکلهای ارتجاعی و در خدمت حکومت و سرمایە داران هستند. آنها را نە می شود با یکی دو تغییر کوچک در مقررات شان دمکراتیزە کرد و نە بایست وقت صرف اصلاح آنها کرد. این است جواب ما بە آنهایی کە گمان می کنند شوراهای اسلامی را می شود دمکراتیزە کردە و آنها را بە تشکل مستقل تبدیل کرد. آنهایی هم کە پشت تشکیل این شوراها بودەاند چنین اجازەای بە کسی کە بخواهد ماهیت و کارکرد شوراها اسلامی حکومتی را دگرگون کند را نخواهند داد.