پنجشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۸ - ۵ دسامبر ۲۰۱۹

صادق

کشتار داعش گونە بی چیزان و بە زندان بردن هزاران نفر از آنان نە تنها بە خیزش بی چیزان و ستمدیدگان علیە فقر و گرانی و بی عدالتی پایان نخواهد داد، بلکە بە ادامە آن در اشکال متنوع دامن خواهد زد و تا بە زیر کشیدن جنایتکاران و مستبدان حاکم از قدرت پیش خواهد رفت. این نە پایان خیزش، کە آغاز آن است!

 کسی فکر نمیکرد بطور ناگهانی قیمت بنزین کە بە گفتە کارشناسان تاثیر بسیار زیادی روی قیمتهای مایحتاج عمومی، تولید، تورم، گرانی، کرایە حمل و نقل و غیرە دارد این همە گران شود. همە مردم بی شک از این افزایش متضزر می شوند. اما از همە بیشتر مزد و حقوق بگیران و واحدهای تولیدی آسیب خواهند دید و تعدادی از آنها بە احتمال زیاد آنرا تاب نخواهند آورد. عدە زیاد دیگری بیکار خواهند شد و مردم بسیاری تە ماندە قدرت خریدشان را از دست خواهند داد.

طبقە کارگر ایران با وجود همە ضرباتی کە توسط حکومت های ستمگر و عدالت ستیز بر آن وارد شدە است، توانایی و ظرفیت آن را دارد تا تعرض نئولیبرال ها و مرتجعان حاکم برای پس گرفتن دستاوردهای تاریخی جنش کارگری را متوقف و دست آوردهای بە تاراج رفتە را از آنان پس بگیرد. تداوم و گسترش فزایندە مبارزات کارگری موید این ظرفیت و توانایی است!



اینک تنها عاملی کە می تواند این روند مخرب را متوقف کند و جلوی فاجعە نابودی تامین اجتماعی را کە درمان، دارو و حقوق بازنشستگی میلیون ها انسان در گروی بقای آن است بگیرد بە حرکت درآمدن کل جنبش کارگری و همە اعضای تحت پوشش تامین اجتماعی است کە درست نیمی از کل جمعیت کشور را شامل می شود. هر اقدامی کە بخواهد صورت بگیرد باید قبل از تبدیل شدن این سرمایە ها بە دلار و انتقال آن توسط آقایان و آقا زادگان شان بە حساب های بانکی در اروپا و امریکا بشود.

 

گفتەاند و راست هم گفتەاند، وقتی مبارزە طبقاتی در جامعە حاد می شود، شرایطی پیش می آید کە همە جریانات و فاعلان سیاسی و اجتماعی دیگر قادر بە پنهان کردن افکار و نیات خود نیستند و نمی توانند نسبت بە فعل و انفعالاتی کە در جامعە جریان دارند بی طرف بمانند.

از زمان سرکوب جنبش دی هفتەای را نمی توان یافت کە چندین اعتراض و اعتصاب مشابە این هفتە در آن رخ ندادە باشد. مادامی کە استبداد و ظلم و بی عدالتی باقی است، اعتراض و جنبش هم هست و نە با سرکوب و زندان، نە دروغ و جعل آمار هیچ دولتی قادر بە از میان برداشتن شآن نیست!

 ٩٥ درصد کارگران با قراردادهای موقت کار می کنند و بعد از سە ماە برای اینکە سابقە کاری شان ثبت نشود و مزایای بە آنها تعلق نگیرد اخراج و دوبارە استخدام می شوند. هر وقت کە کارگران قراردادی با کارفرما هایشان اختلاف پیدا می کنند، صاحب کار بە راحتی آنها را اخراج و وزارت کار نیز هیچ گونە حمایتی از کارگران قراردادی کە تحت همە نوع فشار و زورگویی قرار دارند نمی کنند و هر گاە هم کە اعتصاب و اعتراض می کنند ماموران را برای سرکوب شان بە سراغشان می فرستند.

با این همە بە نظر نمی رسد کە تسلط باندهای دولتی و حکومتی بر سرمایەهای تامین اجتماعی، بە واسطە اهمیت و حساسیت های فوق العادەای کە در بین دەها میلیون جمعیتی کە سرنوشت شان بە وضعیت آیندە این سازمان وابستە است بە درازا بکشد. ولی بیم انتقال آنها بە حساب های شخصی در خارج از کشور و حیف و میل کردنشان همچنان وجود دارد.

اتهامات وارد شدە بە حبیبی مشابە اتهاماتی است کە سالها توسط دستگاە قضایی حکومت بر فعالین سندیکایی کارگری وارد می شود تا هم با چنین بهانە هایی کلیشەای کە ابداع نهادهای سرکوبگر رژیم هستند آنها را مجازات نمایند و وادار بە سکوت و تسلیم در مقابل حاکمیت ستمگر و سرمایە داران کنند و هم کارگران را از عواقب حق خواهی و اعتراض بە بی عدالتی فاحش کە علیە شان می شود بترسانند.

با وجود گذشت صد سال از حیات سازمان بین المللی کار اما در مجموع این سازمان مانند اكثر سازمانهای وابستە بە سازمان ملل در متحقق نمودن اهداف اش موفقیت چندانی در اکثر کشورهای جهان نداشتە است. در بسیاری از کشورهای جهان اگر کارگران بە پیشرفتی دست یافتەاند، مدیون مبارزات خودشان است و این سازمان در آنها نقش چندانی نداشتە است.