چهارشنبه ۰۲ مهر ۱۳۹۹ - ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰

گزارش

گردهمایی سه تشکل دموکراتیک: انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران- پاریس، جمعیت کردهای مقیم فرانسه و هماهنگی ایرانیان- پاریس(دراعتراض به شکنجه واعدام)

تصویربزرگی از زنده یاد نوید افکاری، همراه با جمله تاریخی وی چندی قبل از اعدام مبنی بر اینکه: "این ها طنابی برای دار زدن دارند، دنبال گردنی می گردند!" حالت خاصی به تجمع بخشیده بود، و توجه همگان، ازجمله فرانسوی ها و توریست های حاضر، را به شدت جلب می کرد.

در این دیداریک ساعته، هیئت نمایندگی جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران ضمن اشاره به هشدارهای مکرر این جمعیت در آخرین دیدار با وزارت امور خارجه سوئد درباره جدی بودن خطر گسترش اعدام ها و تشدید فضای سرکوب در ایران، واکنش دولت سوئد و اتحادیه اروپا را پیش از اعدام نوید افکاری محتاطانه خواند و مورد انتقاد قرارداد.

خانم ارنست اعلام کرد هیئت نمایندگی پارلمان اروپا برای مناسبات با ایران، نشستی برگزار خواهد کرد که در آن، قتل نوید افکاری یکی از موضوعات بحث است. خانم ارنست از حکومت ایران خواسته است به پیگرد شرکت کنندگان در تظاهرات مسالمت آمیز پایان دهد و حقوق و آزادی های دمکراتیک مردم ایران را تضمین کند.

جنایت به قتل رساندن نوید در حالی صورت گرفت که مطالبه لغو اعدام و اجرای یک دادرسی عادلانه، از سوی افکار عمومی داخلی و خارجی و از جمله خیل وسیعی از فعالان حقوق بشری و مجامع و شخصیت های ورزشی، هنری و سياسی به اطلاع سنگین‌ترین گوشهای حاکمان نیز رسیده بود. اما بیت ولایی قدرت و رئیس جنایتکار قوه قضائیه بی‌اعتنا به این خواسته عمومی، شتابزده و بدون رعایت حداقل تشریفات معمول قانونی و انسانی نوید ورزشکار و کارگر گچکار را اعدام کردند. نویدی که که گفته بود «آنها برای طناب‌شان دنبال یک گردن می گردند».

در مقابله با امواج عظیم نارضایتی و برای تداوم عمرننگین نظام است که حکومتگران بیش ازگذشته به ابزارسرکوب و کشتارشریفترین فرزندان مردم ما پناه برده اند. شکنجه بازداشت شدگان، دادن حکم اعدام به متهمان بی گناه، اعدام زندانیان واعمال فشاربه زندانیان سیاسی و کنشگران جامعه مدنی و سیاسی ابعاد گسترده تری پیدا کرده است.

طیفور بطحائی در کوران تحولات بعد از انقلاب، از پیگیری راهی که انتخاب کرده بود، از تلاش برای جهانی بهتر باز نماند و جزو کسانی بود که در مقاومت مردم کردستان در برابر یورش رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی ایستاد. به همین خاطر هم بار دیگر، این بار توسط رژیم جدید غیاباً به اعدام محکوم شد.

من بر این باور عمیق هستم که زندگی انسان ها با ارزش است. این ورزشکار جوان و محبوب مردم، درصورت زنده ماندن، می تواند بارها در عرصه ورزش بین المللی حاضر شود و مدال برای کشورش بیاورد. در عالم هستی هیچ کس حق ستاندن زندگی کسی را ندارد. باید به زندگی ارزش گذاشت، زندگی مهمترین پدیده است.

شنبه ٥ مهرماه ۱۳۹۹ برابر با ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰ 

۳تشکل سیاسی در کانادا به صورت مجازی برگزار می کنند: یادمان جانباختگان کشتار زندانیان سیاسی در زندانهای ایران در تابستان ۶۷

ما به عنوان پارلمان کانادا و در حمایت از جامعه جهانی و پارلمان اروپا و دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد، همبستگی خود را با خانم نسرین ستوده اعلام میداریم و از دولت ایران می خواهیم ایشان و سایر زندانیان سیاسی را که به ناحق زندانی شده اند را آزاد کند.