دوشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۹ اوت ۲۰۱۹

گزارش

دونالد ترامپ میخواهد با فلج كردن اقتصاد ایران مردم این كشور را علیه حكومت به شورش احتمالى وا دارد تا از این طریق رژیم را به زانو در آورد و این در حالیست كه سیاست تحریم‌ها فقط باعث قدرت گیرى جناح إفراطى و راست و محافظه كار و فاسد در كشور می‌شود؛ اكثریت مردم ایران بارها و به شكل‌هاى مختلف مخالفت خود را با آن‌ها نشان داده اند.

اوضاع داخلی ایران فقط به ایرانی ها مربوط است و توجیهی نه برای تحریم اقتصادی و نه برای دخالت نظامی نیست. تهدیدهای دائمی به ضرر نیروهای ترقیخواه در ایران است چرا که به ملایان فرصت می دهند اذهان را از بحران اقتصادی به وجود آمده توسط خود آنها منحرف و به منتقدانشان را به دستور گرفتن از آمریکا متهم کنند.

مهم است اشاره کنیم که مبارزه برای صلح و علیه دخالت امپریالیستی ارتباط نزدیکی با مبارزه برای دموکراسی و حقوق بشر دارد. حزب ما تمامی اقدامات سرکوبگرانه علیه نیروهای میهن‌دوست و دموکراتیک و علیه نیروهای چپ، ترقی، سوسیالیسم و کمونیسم در خاورمیانه و سراسر جهان را محکوم می‌کند.

دولت آمریکا باید در جهت پایان دادن به تحریمها قدم برداشته و به عادی سازی روابط روی آورد. در این شرایط خطیر، سازمان ها، احزاب و افراد طرفدار صلح باید در جهت برقرای رابطه و همکاری فراتر از مرزهای جغرافیایی تلاش کنند.

ایران کشوری دمکراتیک نیست. برعکس؛ و این را شما بهتر از هر کس می‌دانید، چرا که بسیاری از شما مستقیماً از پیگرد توسط رژیم رنج برده اید. شما در اینجا زندگی می‌کنید چرا که در ایران یک زندگی توام با انتخاب آزاد سیاسی ممکن نیست؛

هدف جمهوری‌خواهان، استقرار نظامی سکولار و دمکرات در ایران است. نظامی که با رأی و اراده آزاد همه شهروندان کشور فارغ از تبار، جنسیت،عقیده، مرام و مذهب آن‌ها می تواند مستقر شود. از نظر ما دستیابی به این هدف با اتکا به ارادهی آگاهانه مردم، تکیه به نهادهای مدنی و جنبش‌های اعتراضی و رأی مردم ممکن است.

دموکراسی، جدائی دین از حکومت، اعلامیه جهانی حقوق بشر، استقلال، عدالت اجتماعی، حفظ تمامیت ارضی ایران و مخالفت علیه هرگونه تبعیض در جامعه مضامینی هستند که در مجموع، نیروهای دموکرات و جمهوریخواه ایران را از جریانهای پوپولیستی و مخالفان دموکراسی این کشور متمایز میکنند.

اکنون همگرایی ۴ سازمان و حزب جمهوری‌خواه، به عنوان اتفاقی امیدبخش در تاریخ جنبش مبارزاتی مردم ایران به وقوع پیوسته است. همه این رخدادها نوید‌بخش آینده‌ای روشن برای سرزمین ماست به شرط آنکه برای آزادی، برابری، برابری فرصت‌ها و امکانات و صلح و همبستگی دست به دست هم دهیم.

در دو جنبش واپسین، قدرت هدف نبود، رهایی از قدرت، استبدادی وابسته، هدف بود. هدف بنای جامعه مستقل و آزاد و رشد بر میزان عدالت اجتماعی بود. تا که، هدف از خود بیگانه شد، قدرت شد، تمایلهای سه گانه برضد یکدیگر شدند و یک تمایل بر آن شد دو تمایل دیگر را نه سرکوب که از میان بردارد.

 حزب ما، توانایی هضم تنوع‌ها و تفاوت‌ها را دارد. هر جریانی که متفاوت فکر می‌کند و متفاوت می‌اندیشد، هنر تبدیل به یکپارچگی و نه یکی شدن را دارد. دقیقاً تفاوت در همین نقطه ظریف و حساس است. جمع هایی که یک صدایی را دوست دارند و بر طبل حذف می‌کوبند، منزوی و تنها می شوند.