شنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۸ - ۱۴ دسامبر ۲۰۱۹

گزارش

بهنام ابراهیم زاده فعال کارگری پس از گذراندن ۸ سال زندان، مجددا بصورت فعال در فعالیت های مدنی، صنفی و حقوق بشری شرکت داشت. او همواره در کنار خانواده زندانیان دربند بود. در زلزله کرمانشاه مدتها به آسیب دیدگان زلزله سرپل امدادرسانی کرد تا اینکه توسط اطلاعات کرمانشاه بازداشت و زندانی شد. پس از آزادی مجددا به فعالیت خود ادامه داد. بی خبری از محل بازداشت بهنام ابراهیم زاده نگران کننده است

اسماعیل را تنها نگذارید!

ین جنبش با فراهم کردن امکان مشارکت همگان در آن روحیه همبستگی و مشارکت شرکت‌کنندگان را افزایش می‌دهد. از طرف دیگر آن‌ها اعلام می‌کنند که خواهان عدم شرکت احزاب و سندیکاها در این جنبش هستند و تمام تلاش خود را بکار می‌برند تا این جنبش را «غیرسیاسی» نشان دهند. این نحوه برخورد هم به خاطر دوری این اقشار از احزاب سیاسی موجود و هم برای این است که مانع یارکشی احزاب و سندیکاها و بقول جلیقه زردها "سوءاستفاده" آن‌ها از این جنبش شوند.

برای حاکمانی که خیال رسیدن به رتبه‌ی اول در منطقه، در بسیاری از شاخص های توسعه تا ۱۴۰۴ را در سر می‌پرورانند، تناقض آشکار این است که دو نیروی اصلی محرک توسعه یافتگی، «معلمان» و «کارگران» (آموزش و تولید) را تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی و امنیتی قرار داده‌اند.

ما کارگران هفت تپه، برای جلوگیری از ورشکستگی یا پرداخت بدهی ها به دولت، خودمان بلدیم چه بکنیم. ما به راحتی با همین نماینده های کارگری و همکاران در هفت تپه نه تنها میتوانیم بدهی ها را بدهیم بلکه شرکت را به سود رسانی هم برسانیم.

با وجود دستگیری ها، کارگران به درستی از خواسته های خود عقب نشینی نکردند و ضمن ادامه اعتصاب، در حمایت از کارگران بازداشت شده اعتراض خود را به مقابل دادگستری شهر شوش برده اند. تداوم ادامه اعتراض کارگران به این روش قطعا در آزادی دستگیر شدگان و دستیابی به خواسته هایشان بسیار موثر خواهد بود.

زندان های جمهوری اسلامی که قرار بود جایگاه انسان سازی باشد، تجاوز به نسبت جمعیت، بمراتب از جامعه بیشتر است وجوانان زندانی مورد تجاوز لاتها و لمپن ها قرار میگیرند، اغلب وکیل بندها در ازای دریافت پول جوانان را به سردسته لاتها میفروشند، در اصطلاح زندان باین جوانان قربانی و بیگناه عروس می گویند. انسان فروشی و واسطه گری نیروی انتظامی، نشانگر سقوط اخلاقی این باصطلاح حافظان ناموس مردم است.

او شخصیتی چند وجهی داشت. روابط وسیع و گسترده ای با طیف متنوع کنشگران جامعه سیاسی و مدنی، اعم از ایرانی و خارجی، برقرارکرده بود. مبارزی بود نوآور و دائم درجنب و جوش. سکون را برنمی تابید. مرتب درکنکاش بود. تحولات جنبش را تا آخرین مراحل زندگی اش به دقت تعقیب می کرد. درجستجوی پاسخ‌های عملی برای مسایل جنبش بود و با دوستان و رفقایش حتی به هنگام پیشرفت بیمای رایزنی می کرد و توصیه هایش را در کمال تواضع درمیان می گذاشت.

یادمان کشتار سال 67 در بلژیک