آنچه در این روزهای شنبه و یکشنبه اتفاق افتاد و ادامه نیز خواهد داشت، تفاوت‌ها معینی آن با جنگ ۱۲ روزه و متعاقباً پیامدهای متفاوتی را نیز به همراه خواهد داشت. نخست این که سَکان قدرت پس از کشته شدن خامنه ای عملاً بطور کامل به دست رادیکال تر ها در حاکمیت افتاد. این که ترامپ اعلام کرده است که از ایران پیام برای گفتگو دریافت کرده است را در بهترین حالت باید در زمره آرزوهای ترامپ ارزیابی کرد؛ اگر چنین پیامی از جانب سُکانداران اصلی قدرت در لحظه کنونی به ترامپ ارسال شده بود، آمریکا با شدت بیشتر از آنچه شاهد هستیم، به حملات خود ادامه می داد تا با ایرانی زانو زده در برابرش آغاز به گفتگوئی نابرابر بکند. کسانی که اکنون در مراکز تصمیم گیری حضور دارند، بمراتب رادیکال تر از آنچه در جنگ ۱۲ روزه دیدیم، اقدام خواهند کرد.

نکته مهم بعدی: اهدافی که از جانب ایران مورد حمله قرار گرفتند، قبل از نظامی بودن، اهمیت لجستیکی آنها برای حفظ امنیت ترابری و کشتیرانی محسوب می شدند. با این حملات ایران و موضوع بسته شدن تنگه هرمز برای نفتکش های غیر از ایرانی و چینی، ، عملاً قیمت های کالاها، نه فقط نفت و گاز بلکه طلا و بیت کوین و نیز هر آنچه که از طریق دریا حمل و نقل می شد، و از حمله هزینه بیمه کشتی ها بود، به شدت بالا خواهند رفت. موضوع بعدی ضربه ایران به دوبی، قطر و ابوظبی، موجب بروز ناامنی در این "بهشت" سرمایه های فراری از سراسر دنیا بود؛ با این ضربه اعتبار وجود "آرامش" برای سرمایه در این کشورها به شدت ضربه دید و قطعاً نتایج زیانباری برای کشورهای حوزه خلیج فارس خواهد داشت.

 در مورد اسرائیل نیز در این ۲ روز مشخص شد که تاکتیک حملات موشکی ایران، متفاوت با جنگ ۱۲ روزه، دلیل آن هم عدم استفاده وسیع از پهپادها بود. در حملات به اسرائیل فقط از موشک‌ها استفاده شده است. اما آنچه نگران کننده است، امکان آغاز هر لحظه عملیات زمینی در حاشیه مرزهای ایران است بویژه در کردستان و بلوچستان. قریب ۲٥ هزار نفر از زندانیان داعشی که مدتی قبل از زندانهای تحت کنترل کردهای سوری آزاد شدند، به یکباره ردهای مسیر حرکتشان پاک شده اند، اگر به این نیروها، طبق خبری که چند ماه قبل مربوط به انتقال نیروهای مزدوری که توسط نظامیان جمهوری آذربایجان در پایگاه های مستقر در مناطقی از مرزهای پاکستان و افغانستان، که بالغ بر 10 هزار نفر می شوند و به شکل "نیروی خفته و در انتظار" در قفقاز جنوبی بطور پراکنده ولی کاملاً در دسترس هدایت کننده گان شان قرار دارند، اضافه کنیم، آنوقت به اهمیت و خطر پیش روی بیشتر پی خواهیم برد. بویژه حملات سنگین هوایی به نوار مرزی کشورمان با عراق، خطر تکرار سناریوی ادلیب سوریه از جانب اسرائیل و مزدوران نیابتی اش چه ایرانی و چه غیر ایرانی، بسیار شدت گرفته است. نکته پایانی این که  حمله به ایران، که با هدف اعمال کنترل بر مسیرهای کشتیرانی حامل انرژی صورت گرفت، در عین ضربات سنگین به زیر ساخت های ایران و نابودی ثروت های ملی کشورمان، از دیگر سو نیز قطعاً ترامپ، چه در داخل و چه در خارج از آ مریکا، صدمات جدی که چه بسا از قبل وسعت آن قابل پیش بینی نبود، وارد خواهد آمد