avril 2019

بگذار تا بسوزد آتش
'بگذار تا بسوزاند
بگذار سیل را که روان گردد؛
ویران کند ستبر بنایی را
کو با نهیب ستونهاش، استوار،
بس ریشه ی درختِ پربار زندگی را خشکانده ست

شما در سال گذشته به‌موازات گسترش تعرض دولت و سرمایه‌داران علیه حق‌وحقوق کارگران مبارزاتتان را به‌نحوی‌که در ٤٠ سال گذشته بی‌سابقه بود گسترش دادید، برای توقف سیاست‌های ضد کارگری حکومت، افزایش دستمزد، امنیت شغلی، حفظ اشتغال، حق تشکل و اعتصاب و آزادی رهبران کارگران زندانی‌تان اعتصاب و تظاهرات کردید.

از شما دعوت می کنیم که از چادر حزب چپ ایران (فدائیان خلق) در مراسم اول ماه مه در بروکسل، دیدن کنید!   

در راهپیمایی و مراسم بزرگداشت روز جهانی کار، اول ماه مه، مشارکت و شرکت می کنیم!

ما چهار حزب و سازمان جمهوری‌خواه از مبارزات کارگران و مزدبگيران، از حق اعتصاب و اعتراض، حقوق سندیکائی، دستمزد مکفی، امنیت شغلی، برچيدن قراردادهای سفيد امضا و موقتی و برخورداری از تأمین اجتماعی کارآمد حمایت می‌کنیم، مخالفت خود را با کار کودکان و اعمال تبعیض عليه زنان کارگر ابراز می‌داریم و دستگيری و زندانی کردن فعالين کارگری را محکوم می‌کنیم.

اظهارنظر و پرسش و پاسخ

میهمانان برنامه:
- بهروز بیات، تحلیلگر سیاسی
- بهزاد کریمی، عضو حزب چپ ایران

امروزه، ابداع شکل‌های جنبشی و رهایشی در زمینه‌ی سازماندهیِ جمعی و به دور از حزب‌سازی سنتی، تلاشی بس دشوار و بغرنج است. تجربه‌ی جنبش‌های میدانیِ اخیر در بسیاری از کشورها نشان می‌دهد که مبارزات جنبشیِ خارج از مدار تحزب سنتی، می‌توانند گرفتار ایدئولوژی‌ها‌ و راه و روش‌هایی راست‌روانه، ارتجاعی، ناسیونالیستی، پوپولیستی، فاشیستی و عوام‌فریبانه ...، به دور از هر گونه پروژه‌ی رهایی‌خواهانه، شوند.

در این شماره می‌خوانید:

- "هفته کارگر" بنام کارگر به کام حکومت و سرمایه‌دار!
- نگاهی به اعتراضات معیشتی در سال 1397
- فراخوان 11 اردیبهشت روز جهانی کارگر
- بیم و امید در زمانۀ اتوماسیون انبوه: مباحثه در آیندۀ کار )بخش اول(
- حداقل دستمزد و مسائل مربوط به آن
- اعتصاب کارگران تِکِل در ترکیه و آغازی نو برای مقاومت کارگری – بخش دوم
- برگ‌هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران – ۱۱