در تاریخ سرزمین ستمدیده ما نه تنها هر ماه بلکه هر روز از سال ما شاهد روزهایی با شکوه و شادمانی اندک بوده، اما شاهد روزهای سخت وفاجعه‌بار افزون‌تری بوده‌ایم و هستیم . این نوشته به چکیده‌ای از رویدادهای مهم سیاسی در ماه آبان می‌پردازد.
۳آبان ۱۳۵۷ آزادی یک‌هزار زندانی سیاسی: در سوم آبان سال ۱۳۵۷ در پی اوج‌گیری مبارزات مردم علیه رژیم شاه و در آستانه انقلاب در میان شعارهائی که خواسته‌ها ومطالبات مردم را در برمی‌گرفت. شعار(زندانیان سیاسی آزاد باید گردد) یکی ازخواسته‌های اساسی مردم بود. رژیم در برابر خواسته‌های میلیون‌ها مردم ناچار به عقب نشینی شد و درشامگاه سوم آبان یک‌هزار زندانی سیاسی را آزاد کرد. خانواده‌ها و مردم در برابر درب خروجی زندان‌ها ایستاده‌بودند و زندانیان را در آغوش می‌گرفتند و این شب بدون شک یکی از شکوهمندترین و فراموش ناشدنی‌ترین شب‌های تاریخ ایران بود. اوج این شکوهمندی دربند ۵ و۶ زندان قصر بود که زندانیان (صفر قهرمانی) قدیمی‌ترین زندانی سیاسی را به‌نشانه پیروزی بر سر دست بلند کرده و شعار آزادی سر دادند، اما دریغا شادمانی این شب با شکوه دیری نپائید که حکومت اسلامی خفقان را بر جامعه حکمفرما کرد و زندانی به‌وسعت سرزمین ایران را ایجاد کرد. زندانیان آزاد‌شده که چهار هزار هم‌بند بودند، در شرایط خفقان با میلیون‌ها هم‌وطن هم‌بند وهم‌زنجیر شدند. بعضی از زندانیان که از آن رژیم جان بدر برده بودند، در رژیم اسلامی به‌جوخه اعدام سپرده شدند و عده زیادی بار دیگر زندان را تجربه کرده وشکنجه‌هائی به‌مراتب هولناک‌تراز گذشته را تحمل کردند، بعضی نیز ناخواسته راهی تبعید شدند و زندان‌هائی که از رژیم پیشین به‌ارث رسیده بود و قرار بود به موزه تبدیل شوند، هم‌چنان شکنجه‌گاه مبارزان است.
۱۳آبان ۵۷ یورش به دانشگاه تهران : در ۱۳ آبان ۵۷ دانش‌آموزان و دانشجویان در دانشگاه تهران گردهمائی اعتراضی تشکیل داده بودند که مورد یورش قرار گرفتند و چند نفر از دانشجویان و دانش‌آموزان کشته و تعداد دیگری مجروح شدند که با اعتراض شدید مردم مواجه شد و شریف امامی نخست وزیر استعفا داد.
۱۳ آبان ۱۳۴۳ تبعید خمینی به نجف: پس از واقعه شورش ملایان ومذهبی‌ها در سال ۴۲ در قم و تهران خمینی به‌عنوان رهبر این شورش دستگیرشد که با وساطت آیت‌الله شریعتمداری وسر‌لشگر پاکروان از اعدام نجات یافت و به‌جای تبعید به افغانستان یا پاکستان به پایگاه اصلی تشیع یعنی نجف تبعید شد که در آن‌جا از تمام امکانات تبلیغاتی مانند رادیو و کلاس‌های آموزشی برخوردار بود وهمواره با هواداران خود در ایران ارتباط داشت و همیشه تعداد زیادی از هواداران به دیدن او می‌رفتند و نوارهای سخنرانی و اعلامیه‌ها را به ایران می‌آوردند و پخش می‌کردند و خمینی کانون‌های مذهبی طرفدار خود‌را در ایران از نجف اداره می‌کرد.
۱۳ آبان ۵۸ تسخیر سفارت آمریکا: رژیم حیله‌گر جمهوری اسلامی برای اینکه شعار مبارزه با امپریالیسم آمریکا را که در آن برهه از زمان یکی از شعارهای اصلی سازمان‌های چپ بود را تصاحب کند، دانشجویان با اجازه خمینی سفارت را تسخیر کردند و کارکنان سفارت را به گروگان گرفتند و با توسل به‌این حرکت خود‌را پرچمدار مبارزه با امپریالیسم معرفی کردند از این‌رو بعضی از نیروهای چپ نیز این اقدام را تایید کردند. بعدا شایعاتی پخش شد که طراح این اقدام کی‌سینجر بوده تا بدی‌نوسیله میلیاردها دلار پول‌های ایران را در بانک‌های آمریکا مصادره کنند، در آستانه انتخابات آمریکا سران رژیم در یک معامله کثیف با جناح هار و نئولیبرالی جمهوریخواهان تا روز انتخابات گروگان‌ها را رها نکردند و در واقع یکی از علل شکست کارتر مسئله گروگان‌ها بود.
۱۵آبان استعفای شریف امامی: در روز ۱۵ آبان شریف امامی بر اثر گسترش اعتراضات و کشتار در دانشگاه و ناتوانی در اداره کشور استعفا داد. شریف امامی که سال‌ها ریاست مجلس سنا را برعهده داشت، در سال ۱۳۴۰ نیز نخست وزیر بود، اما در آن سال به‌علت تظاهرات گسترده معلمان و کشته شدن معلمی به‌نام دکتر خانعلی ناچار به استعفا شده بود، این بار پس از آموزگار به نخست وزیری منصوب شد و با شعار مبارزه با فساد که خود در فساد شهره بود، وبا این امتیاز که وابسته به خاندان روحانیون است و افزایش ۷۰۰ تومان به حقوق کارمندان و معلمان و تغییر تقویم شاهنشاهی به تقویم شمسی پست نخست وزیری را به‌عهده گرفت. اما در برابر طوفان انقلاب به‌زانو در آمد و استعفا داد.
۱۵ ابان آخرین سخنرانی شاه: در شرایطی که خیزش انقلابی سراسر سرزمین مان را فرا‌گرفته‌بود، شاه درمانده ومستاصل از جنبش عظیم مردمی که انتظار چنین جنبش را نداشت و تعویض نخست وزیران و آزادی زندانیان و اجازه تظاهرات هیچ‌کدام نتوانست موج عظیم مردمی را متوقف کند، در آخرین سخنرانی خود به وجود فساد و ظلم اعتراف کرد واز مردم فرصت بازسازی خواست شاه که حتی برای توصیه‌های نخست وزیر و وزیران و دیگر رجال حکومتی ارزشی قائل نبود در آغاز سخنرانی از فیلمبردار خواست که (هروقت حاضر شدید، بگویید تا شروع کنم) چنین جمله‌ای هیچ‌گاه از شاه شنیده نشده بود، که خود نشانگر استیصال و بن‌بستی بود که خود عامل اصلی آن بود. این سخنرانی نیز نتوانست مانع از گسترش انقلاب شود. دیکتاتورها همواره زمانی به خطاهای خود پی می‌برند که دیگر امکان جبران وجود ندارد.
۱۵ آبان حکومت نظامی .نخست وزیری ارتشبد ازهاری: در چند دوره در کشور ما حکومت نظامی برقرار شده است بعد از کودتای ۲۸ مرداد سال ۳۲ تا سال ۳۶ حکومت نظامی به رهبری تیمسار بختیار برقرار گردید. وقایعی که در‌این چهار سال اتفاق افتاد، خود مبحث دیگری را می‌طلبد. در ۱۵ آبان شاه با این توهم که حکومت نظامیان می‌تواند مانع گسترش اعتراضات شود وتاج وتخت را باو بازگرداند، ارتش را به‌رهبری سپهبد ازهاری به ریاست دولت برگزید. اما این ترفند هم نتوانست مانع از حرکت سیل انقلاب شود و پس از چند روز گام‌های انقلاب شتاب بیشتری گرفت و مشت آهنین ارتشی‌ها هم نتوانست تاج و تخت را حفظ کند. به‌ویژه پس از سفر ژنرال هایزر و توصیه‌های او به سران ارتش و گفتگوها و قول و قرارهای تیمسار مقدم با بهشتی و بازرگان آخرین امیدهای شاه را برباد داد و شاه ناامیدانه دست کمک به‌سوی جبهه ملی دراز کرد که سال‌ها حق فعالیت نداشتند و بختیار با شجاعت تمام این مسئولیت سنگین را پذیرفت اما دیگر دیر شده بود .
۲۴ آبان ۹۸ اعتراضات گسترده در پی گران شدن بنزین: در روز ۲۴ آبان ۹۸ در پی سه برابر شدن بنزین از یک‌هزار تومان به سه هزار تومان موج گسترده و خودجوش اعتراضات مردمی به‌تدریج سراسر ایران را فرا گرفت و چند پمپ بنزین به‌آتش کشیده شد. رژِیم که همواره نیروهای سرکوبگر‌ش را برای مقابله با خیزش‌های مردمی آماده در اختیار داشت از گسترش خیزش به‌هراس افتاد و دستور آتش را صادر کرد. گزمه‌های سرکوبگر با سبعیت و درنده خوئی مردم را به گلوله بستند که آمار کشته شدگان از ۴۰۰ نفر تا ۱۵۰۰ نفر گزارش شده‌است. وحشیگری مزدوران رژیم در ماهشهر به‌حد اعلا رسید و مردمی را که به‌میان نیزارها فرار کرده بودند، با تانک تعقیب کرده وعده‌ای را به‌قتل رساندند. تعداد دستگیری‌ها خیلی زیاد بود و در تمام شهرها زندان‌ها از مبارزین پر شده بود. چند نفر از دستگیر شدگان نیز اعدام شدند و عده زیادی هنوز زندانی هستند.
این نوشته نشانگر گوشه هائی از مبارزات مردم ایران وجنایات دورژیم فقط در آبان ماه بود. اما تمام ماه‌های سال در میهن ما حاکی از مبارزات مردم و از سوی دیگر جنایات رژیم است. خروش ما برکند بنای بیداد به‌سر رسد این نبرد آخرین.
چاپ
افزودن دیدگاه جدید