Septiembre 2026

زنان در این سال‌ها نشان داده‌اند که نمی‌خواهند حضورشان در جامعه مشروط به تأیید دائمی نهادهای رسمی باشد. ورزش، دانشگاه، محیط کار، خیابان، هنر و زندگی روزمره به میدان‌هایی تبدیل شده‌اند که در آنها زنان درباره شیوه زندگی خود تصمیم می‌گیرند و مرزهای پیشین را جابه‌جا می‌کنند. این تغییر را نمی‌توان با بخشنامه، تذکر، تعهدنامه یا پرونده قضایی به عقب راند؛ زیرا ریشه آن در تجربه زیسته و انتخاب‌های روزمره است

افق دیدم کوتاه تر و کوتاه تر می شود، قهوه سرد شده و سیگار به انتهای راه رسیده، دیگر نشانی نه از خورشید است و نه از ابری که او را در خود گرفته بود، تاریکی دوباره برگشته بود تا یک روز یکنواخت را کامل کند

پس شاید در روز اول مهر، در کنار آرزوی موفقیت برای همه دانش آموزان، شایسته باشد آرزوی دیگری نیز داشته باشیم: روزی فرا برسد که هیچ کودکی احساس نکند برای آموختن، پیشرفت کردن و شهروند خوب بودن، باید زبان مادری خود را پشت در مدرسه جا بگذارد. مدرسه می تواند محل یادگیری باشد، بی آنکه محل فراموشی زبان و هویت کودک باشد. و شاید عدالت آموزشی از همین جا آغاز شود: از پذیرفتن این حقیقت ساده که همه کودکان حق دارند با تمام هویت خود وارد مدرسه شوند.

تا هنوز فرصت هست و کشتار ویرانی های جنگ بیشتر نشدە است و کشورهای دنیا بەجنگ ایران و اسرائیل و امریکا نپیوستەاند باید بە تبلیغات و اقدامات جنگی خاتمە دادە شود، هزینە های سرسام آور جنگ صرف بازسازی زیرساختهای ویران شدە، تامین اشتغال، بهبود وضعیت معیشت مردم ، کاهش فقر و بی عدالتی.شود. راە جلوگیری از سوءاستفادە امریکا و اسرائیل از نارضایتی بە حق مردم از رژیم ، کە حکومت و جریانات تندرو خود در فراهم کردن زمینە های آن نقش داشتە و دارند تهدید و سرکوب و اعدام نیست، بە رسمیت شناختن حقوق شهروندی مردم، آزاد کردن زندانیان سیاسی و مدنی، خاتمە دادن بە دیکتاتوری و تبعیض و بی عدالتی است که جمهوری اسلامی دەها سال از از تن دادن بە آنها طفرە رفتە است

بعید است جنبش «زن، زندگی، آزادی» بار دیگر به همان صورت تکرارشود و احتمالا خیزش‌های آینده با زبان، مطالبات، ترکیب اجتماعی و شیوه‌های نوین دیگری پدیدار خواهند شد. اما هیچ تحول دموکراتیک و رهایی‌بخشی در ایران نمی‌تواند با نادیده گرفتن ردپای تاریخی و میراث فمینیستی این ابرجنبش، به دنیایی آزادتر، برابرتر و انسانی‌تر راه یابد. جنبش‌های آینده شاید شکل دیگری داشته باشند، اما ناگزیر باید از افقی عبور کنند که «زن، زندگی، آزادی» در برابر جامعه ایران گشود!

یکی از وظایف نیروهای صلح‌دوست این است که این خواست بالفعل جامعه را ببینند، آن را به زبان سیاسی و اجتماعی بیان کنند و امکان حضور و شنیده شدن آن را در فضای عمومی فراهم آورند. زیرا اگر قرار است از دام حماقت سیاسی و خودفریبی قدرت بیرون بیاییم، راه آن از بازگشت به واقعیت جامعه و شنیدن صدای مردمی می‌گذرد که بیش از هر چیز خواهان امنیت، زندگی و صلح‌اند.

نقد فرهنگ سیاسی پیرامون رضا پهلوی، در نهایت دفاع از جمهوری اسلامی نیست. برعکس، بخشی از نقد جدی به اپوزیسیون است تا بتواند از اشتباهات خود عبور کند و ظرفیت واقعی برای ایجاد یک جبهه دموکراتیک و فراگیر را به دست آورد .

بریکس نه یک جایگزین انقلابی، بل‌که یک فضای «سرسپرده نشدن» نهادهای غربی آفریده است—فضایی که کشورها می‌توانند در آن، بیرون از چارچوب‌های زورگویی غرب، روابط خود را سازمان دهند. این فضا، به خودی خود کافی نیست. برخی «چپ‌»هایی که نبرد ضدامپریالیستی را مطلق می‌کنند، یک نکته را در نمی‌یابند.

مجری شیرین جهانبان
زمان یکشنبە ٢٠ سپتامبر ٢٠٢٦
سخنرانان:
مهدیە گلرو
بهروز خلیق
شهین باور
برگزار کنندە:
همگامی بلوک جمهوریخواە