janvier 2026

در این شرایط حساس وظیفه تک تک نیروهای مردمی رساندن هرچه وسیع تر اخبار این کشتار و سرکوب به افکار جهانی و تلاش برای کمک به هر شکل ممکن به مردمی است که پا به میدان مبارزه گذاشته اند و از همه طرف در محاصره نیروهای ددمنش و تا دندان مسلح رژیم قرار گرفته اند. باید مانع از این شد که جمهوری اسلامی در روایت سازی خود موفق شود و با جلوگیری از درز اخبار، به کشتار مردم معترض ادامه داده و خیزش آن‌ها را یک بار دیگر به عقب براند.

جامعه و کشور در شرایط بسیار حساس و خطرناکی قرار گرفته است. در این شرایط حساس و  جنبش ها و خیزش‌های گسترش یابنده بی سامان  و بی سازمان و موقعیت شکننده و ناپایدار جمهوری  اسلامی، تشکیل  آلترناتیو  دمکراتیک، مشترک، میهن دوست و  فراگیر با پایگاه اجتماعی وسیع  و مستقل، نیاز اساسی جامعه و هسته اصلی استراتژی گذار مسالمت آمیز و دمکراتیک  از جمهوری اسلامی به دمکراسی است.

روز چهاردهم اعتراضات سراسری ایران در شرایطی سپری شد که همچنان قطع گسترده اینترنت و محدودیت شدید ارتباطات، فرآیند اطلاع‌رسانی، گردش اخبار و مستندسازی میدانی را با اختلال جدی مواجه کرده بود. پس از اوج‌گیری اعتراضات در روز دوازدهم که ۹۶ شهر در ۲۷ استان شاهد تجمعات اعتراضی بودند، از شامگاه همان روز ارتباطات ایران با جهان خارج به‌طور گسترده قطع شد. این وضعیت، اگرچه دامنه انتشار تصاویر و گزارش‌ها را به‌شدت محدود کرد، اما مانع تداوم اعتراضات در داخل کشور نشد.

اکنون بر عهده شورای امنیت سازمان ملل و به ویژه پنج عضو دائم آن است که فورا برای بررسی وضعیت ایران گرد هم آیند تا به نام منافع مردم ایران، راهکارهای مشترکی برای یک گذار مسالمت‌آمیز و مذاکره‌شده بیابند. این نشست باید به مسیری عملی منجر شود: ایجاد یک چارچوب بین‌المللی برای تنش‌زدایی، مطالبه پایان سرکوب و آزادی زندانیانِ خودسرانه، تضمین وحدت سرزمینی و عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای در خدمت امنیت پایدار منطقه‌ای، و تعیین یک میانجی با مأموریت از سوی سازمان ملل که قادر باشد فضای مذاکره را بدون مصادره کردن صدای ایرانیان، باز کند.

این خدا، خدایی نیست که از عدالت، کرامت انسان یا حق زندگی سخن بگوید؛ بلکه خدایی است که طناب دار را تقدیس می‌کند، زندان را تطهیر می‌کند و قتل را «واجب شرعی» می‌نامد. این خدا، ابزار ایدئولوژیک یک حکومت است که از همان آغاز، بقا را بر عدالت و قدرت را بر حقیقت ترجیح داد .

روزشنبه، ۲۰ دی ماه ۱۴۰۴( ۱۰ ژانویه)  جمعی از ایرانیان مقیم مالمو سوئد در حمایت از مبارزات مردم ایران برای برانداختن جمهوری اسلامی ایران و برقراری آزادی و دمکراسی تجمع کردند .

زمان آن رسیده‌است که سیاستمداران کشور ما به تغییرات کلان در سطح کشور فکر کنند و از حلقه‌های کوچک فرقه‌ای خود بیرون آمده، نگاه خود به آینده‌ را وسعت دهند. جنبش ما نیازمند تحول در اپوزیسیون و تبدیل شدن آن به بازیگری موثر در عرصه‌ی سیاست در ایران است. ما باید  با مهار ترس از حاشیه‌های این جنبش و آن‌چه که در کمین آن نشسته‌است و گذشته‌ی سپری شده را به نام آینده می‌فروشد، بذر امید به‌آینده را بکاریم  و در همراهی با خیزش مردم که ادامه مبارزات چند دهه‌‌ی گذشته است، تمام توان خود را برای پیشروی و گسترش این خیزش انقلابی و درانداختن طرحی نو، به کار گیریم.

جای ما در متن جامعه است ،در کنار مردم، نه عقب‌تر از تحولات. وظیفه ما نه تخطئه جنبش‌های مردمی، بلکه تقویت، تعمیق و جهت‌دهی آگاهانه به آن‌هاست. باید با نیروهای کف خیابان همراه شویم، با آن‌ها گفت‌وگو کنیم، بیاموزیم و بیاموزانیم و بکوشیم مسیر مبارزه را به سوی انتخاب‌های عقلانی‌تر، دموکراتیک‌تر و انسانی‌تر سوق دهیم.