septembre 2026

اعتصاب آبادان، ظهور کارگر صنعتی سازمان‌یافته را آشکار کرد.
اعتصاب وطن، حقوق کار را به موضوعی عمومی تبدیل کرد.
قانون ۱۳۱۰ و سرکوب ۵۳ نفر، فضای سیاسی را بست.
و شهریور ۱۳۲۰ این سد را شکست.
از این منظر، تاریخ کارگری ایران در سال ۱۳۲۰ از نو شروع نشد؛ بلکه یک تاریخ نیمه‌تمام دوباره آشکار شد

اعتصاب و اعتراض استادان البتە فراتر از درخواست افزایش حقوق است. آنها کە نسبت بە آنچە در کشور می گذرد اشراف علمی و سیاسی دارند از فجایعی کە توسط حکومت بر مردم رفتە و می رود و از نقش دولتهای فاسد و مستبد کە مسبب این فجایع هستند بخوبی آگاهند و فریب حرفها و توجیە های مقامات دولتی را نمی خورند.

جِرم، هندسهٔ فضازمان را و هندسهٔ فضازمان، نوع حرکت جرم را تعیین می‌کند. این هم‌کنش‌‌ها در نقاط مختلف کیهان قابل مشاهده و سنجش‌اند. اینشتین، چگونگی این پدیده‌ها را در نظریهٔ نسبیت عام شرح داده است. اما، این نظریه نمی‌تواند «چرایی»  بنیادین ایجاد گرانش توسط جرم را توضیح دهد.

ژینا آغازگر همه مطالبات انباشته‌شده جامعه ایران نبود؛ اما قتل او لحظه‌ای تاریخی آفرید که بسیاری از این مطالبات را در یک خیزش گسترده به یکدیگر پیوند زد.
به همین دلیل، سالگرد ژینا تنها روز سوگواری نیست؛ روز یادآوری یک مسئولیت تاریخی است: دفاع از آزادی در برابر اجبار، برابری در برابر تبعیض، زندگی در برابر خشونت و عدالت در برابر مصونیت از مجازات.

امروز چهارشنبە ٢٥ شهریور مردم رنجدیدە کردستان با همان گستردگی از فراخوان احزاب کردی استقبال کردند، کە در فراخوانهای مهم و تاثیرگذار چهار سال پیش مشاهدە شد. مشارکت وسێع مردم در اعتصاب عمومی نشان داد کە جنبش انقلابی و دمکراتیک زن، زندگی، آزادی همچنان در میان مردم کردستان و کل ایران با وجود سرکوب وحشیانە آن و تلاشها و تبلیغات مزورانەای کە برای تخریب چهرە آن بە عمل می آید همراە با اهداف انسانی آن زندە و پویندە است و مردم برای تحقق آنها از دل و جان مایە می گذارند.

فرهنگی که در آن یک فرد به‌تدریج از «فعال سیاسی» به «محور طبیعی رهبری» تبدیل می‌شود؛ هواداری با مشروعیت اشتباه گرفته می‌شود؛ نقد با دشمنی برابر قرار می‌گیرد و هرکس در صف تأیید قرار نگیرد، به‌سادگی در صف دشمن نشانده می‌شود.

مطالب این شماره:
-فاجعه مرگ ماهیان در زاینده‌رود
-صدها متر عقب‌نشینی آب در شمال ایران
-بحران آب در ایران؛ چرا یک تابستان سخت، پایان ماجرا نیست؟
-از «باران سیاه» تهران تا لکه‌های نفتی قشم: ۳۰۰ هزار تن فرآورده نفتی در حملات آمریکا و اسرائیل هدف قرار گرفت
-سدهای زاینده‌رود و مشهد در وضعیت هشدار؛ ادامه تنش آبی در ۱۲ استان

مطالب این شمارە:
اسماعیل بخشی را در تحصن دادخواهانە اش حمایت کنیم - صادق کار
بی ثباتان - بخش هفتم - گای استندینگ
تبارشناسی تاریخی مبارزات و سازمان‌یابی نیروی کار در ایران - بهروز فدایی
حذف پیمانکاران ودلال ها فقط با سازمان دهی جمعی نیروی خود کارگران میسر است - صادق
و...

با آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶، میلیون‌ها کودک و نوجوان راهی مدرسه می‌شوند؛ اما واقعیت نظام آموزشی کشور، نابرابری گسترده، فقر، کمبود مدرسه و معلم، فرسودگی فضاهای آموزشی، ترک تحصیل و گسترش آموزش خصوصی و پولی است. آموزش که باید حق همگانی و اجتماعی باشد، بیش از پیش به کالایی تبدیل شده که کیفیت و فرصت برخورداری از آن به توان مالی خانواده‌ها وابسته است. طبقاتی‌شدن آموزش از پیش‌دبستانی آغاز می‌شود و تا مدارس متوسطه، کنکور و دانشگاه ادامه می‌یابد. فرزندان خانواده‌های برخوردار از امکانات و آموزش‌های تکمیلی بیشتری بهره‌مندند، در حالی که فرزندان کارگران، زحمتکشان، روستاییان و خانواده‌های کم‌درآمد، در بسیاری از مناطق از ابتدایی‌ترین امکانات آموزشی محروم‌اند. بدین ترتیب، موقعیت اقتصادی خانواده بیش از استعداد و توانایی کودک، آینده تحصیلی و شغلی او را تعیین می‌کند.

امسال اول مهرماه زنگ آغاز فعالیت ۱۲۵ هزار مدرسه به‌صدا درمی‌آید و۱۷ میلیون دانش‌آ مور و۹۰۰ هزار معلم سال تحصیلی را با نگرانی  و بدون امید به آینده ای روشن آغاز می‌کنند. سال گذشته برای بخش بزرگی از دانش‌آموزان و خانوادهایشان وضعیت آموزشی در تمام عرصه‌ها  به‌مراتب فاجعه‌بارتر از سال‌های گذشته بود، تهاجم موشک‌های آمریکا و اسرائیل به سرزمین ستمدیده مان افزون بر ویرانی مراکز اقتصادی و پل‌ها به چندین مدرسه نیز آسیب رساند و باعث تعطیلی مدارس و سرگردانی دانش‌آموزان شد و آموزش به شیوه(آن‌لاین) تدریس می‌شد.