septembre 2026

امسال در چهارمین سالگرد این جنبش، ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران، به این مناسبت فراخوانی برای اعتصاب داده‌اند. ما با پشتیبانی از این فراخوان و در همراهی با مردم کردستان، اعم از کارگران و زحمتکشان و همه‌ی فعالان سیاسی و مدنی، در گرامیداشت یاد مهسا - ژینا امینی و جنبشی که با نام او آغاز شد، همراهیم. ما با تاکید بر اهداف این جنبش در برخورداری همگان از آینده‌ای روشن، شغل، رفاه، کرامت انسانی و زندگی در آزادی و امنیت، از همه‌ی تجمعات و تلاش‌ها به این مناسبت، در هر کجا که برگزار می‌شود، استقبال می کنیم و از نیروهای مترقی و آزادیخواه نیز برای شرکت در این بزرگداشت دعوت می‌کنیم

چهار سال پس از ژینا، شاید مهم‌ترین وظیفه ما همین باشد: دستاوردهای جنبش را حفظ کنیم، از کاستی‌های آن بیاموزیم و ظرفیت عظیم اجتماعی‌ای را که «زن، زندگی، آزادی» آشکار کرد، به همکاری، سازمان‌یابی و نیرویی پایدار برای تغییر دموکراتیک تبدیل کنیم . زیرا آزادی زن، آزادی جامعه است؛ پاسداری از زندگی، پاسداری از انسان است؛ و آزادی هیچ‌کس کامل نیست تا زمانی که دیگری در بند است .

سخنرانان: الهه امانی، سعید پیوندی و کاظم کردوانی،
شنبه ۲۸ شهريور ۱۴۰۵ ـ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶
ساعت ۲۰.۳۰ به وقت تهران ـ ۱۹ به وقت اروپای مرکزی

حزب چپ ایران نیز همچون سال‌های گذشته حضوری فعال داشت. در سه چادر پیوسته ای که حزب چپ برپا کرده بود میز کتاب، اعلامیه‌ها، بولتن‌ها و پوسترهای متعدد به زبان‌های فارسی، فرانسوی و انگلیسی در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داشت. بخشی از چادر به صنایع دستی اختصاص داده شده بود و در مقابل چادرها انواع غذاهای گرم و سرد ایرانی عرضه می‌شد. پخش موسیقی، اجرای سرودها و رقص‌های ملی ایرانی نیز توجه بسیاری از بازدیدکنندگان را جلب کرد. بر دیواره های چادر شعارها و آفیش ها به زبان فرانسه و فارسی نصب شده بود. مضمون آنها دفاع از جنبش های اجتماعی و افشای سرکوبگری های جمهوری اسلامی بود.

در شرایطی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به آرامش نیاز دارد، حاکمیت با تلاش برای ترویج مذهب شیعه در میان تورکمن‌ها و، به‌ویژه اخیراً، با فعالیت‌های نابخردانه یک مبلغ مذهبی شیعه مصری درتورکمن‌صحرا، بر اختلافات مذهبی دامن می‌زند. ایجاد شهرهای غیر تورکمن‌نشین در میان روستاها و شهرهای تورکمن‌نشین، بدون انجام مطالعات اجتماعی، فرهنگی و حتی جغرافیایی لازم، می‌تواند به عاملی برای تشنج و گسترش اختلافات قومی در منطقه توررکمن‌صحرا تبدیل شود. نیروهای امنیتی نیز هرگونه مخالفت با این روند را با تهدید و ضرب‌وشتم پاسخ می‌دهند.

دست‌کم هشت زن زندانی به نام‌های پخشان عزیزی، ارغوان فلاحی، زهرا شهباز طبری، مریم هداوند، مهناز چاردولی، لیلا ابوالحسنی، ترانه رحیمی و سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی در زندان‌های مختلف ایران با حکم اعدام مواجه‌اند. احکام این زنان در پرونده‌هایی با اتهاماتی از جمله «بغی»، «محاربه» و «افساد فی‌الارض» صادر شده است؛ احکام اعدام پخشان عزیزی و ارغوان فلاحی در دیوان عالی کشور تأیید شده و پرونده شماری دیگر همچنان در مراحل بدوی قرار دارد. در این گزارش، آخرین وضعیت قضایی و روند پرونده هر یک از این زندانیان بررسی شده است.

مدرسه دخترانه «شجره طیبه» در میناب در مجاورت یک منطقه نظامی قرار داشت؛ موضوعی که پس از حمله برای توضیح یا توجیه آن مطرح شد. اما حتی اگر وجود یک هدف نظامی در نزدیکی مدرسه را بپذیریم، مجاورت جغرافیایی هرگز به‌خودی‌خود مجوز حمله به یک مرکز غیرنظامی نیست. اگر هدف، یک ظرفیت نظامی مشخص بود، پرسش اساسی این است: چرا زمان و شیوه عملیات به‌گونه‌ای انتخاب شد که دانش‌آموزان و معلمان در معرض مرگ قرار گیرند؟ چرا همه اقدامات ممکن برای کاهش خطر برای غیرنظامیان انجام نشد؟

بستن مرزهای عراق بە روی ایران توسط یکی از نزدیکترین متحدان اسبق آن کە می تواند نقشی منفی در مبادلات بازرگانی بین ایران و عراق در پی داشتە باشد تنها یک نمونە از پیامدهای سیاستهای ماجراجویانە و دخالتگرانە در امورات داخلی کشورهای همسایە است. سیاستهای زیانبار و بد عاقبتی کە باید هرچە فوری تر بە آن خاتمە دادە شود.

ما به اعدام نه می‌گوئیم زیرا سال‌هاست با رنج جانکاه ناشی از اجرای این حکم برای عزیزان عدالتخواه و آزادیخواه‌مان زندگی کرده‌ایم و عمیقا همدرد خانواده‌هائی هستیم که فرزندان برومندشان قربانی این حکم می‌شوند. خانواده‌هائی که هرگز داغ این اندوه از قلبشان زدوده نخواهد شد.ما به اعدام نه می‌گوئیم زیرا حیات ابتدائی‌ترین حق انسان است و بر مبنای هیچ قانونی نمی‌توان آن را از کسی گرفت. ما بر توقف حکم اعدام جایگزین کردن این حکم با مجازات‌های بازدارنده تاکید داریم. ما به اعدام برای هر کس، هر کجا و هر زمان و تحت هر عنوان نه می‌گوئیم.

ما تنی چند از فراوان دوستداران مظفر اکرم که دریغا شانس آن نداشتیم تا بعد چهل و پنج سال دوری از او، به حرمتش دسته گلی نثار راه رفته‌‌ی وی کنیم، اینجا و از بُعد مسافت بسیار، یاد و خاطره‌ی وی را با همه‌ی وجود گرامی می‌داریم و به تکرار نام عزیزش برمی‌آییم. ما، فقدان مظفر اکرم وداع گفته و از دست رفته را به همسر محترم و فرزندان دلبند این عزیز، نیز خانواده و هر بازمانده و دوست وی تسلیت گفته و خاطره‌ی مانای وی را یاد می‌داریم.