décembre 2021

یکی از راه رسیده،
بسته است راه!
ماندن در سکوتِ این سرداب
مثل سنگ یا دستی که قفل زده
بر دهانِ سخره و کوه،

همراه با کارگران

برنامه ای از اتاق تلگرام اتحاد چپ، شنبه ۴/۱۲/۲۰۲۱
با همکاری صادق کار
شنبه ها از ساعت ۱۹:۳۰تا ۲۰:۳۰ بوقت ایران 

گسترش محدودیتهای زمانی و موضوعی پیش بینی شده در برجام بر فعالیت هسته ای جمهوری اسلامی از سوئی و از سوی دیگر رفع تحریمهای هسته ای، عادی سازی روابط اقتصادی و تجاری امریکا و اروپا با ایران با تضمینهای معین، راه حل "مطلوب ممکن" همۀ طرفهاست. اگر این راه حل را "پلان آ"ی تمامی طرفهای درگیر بدانیم، "پلان ب" ای در چارچوب آنچه می خواهند، وجود ندارد. برای پلان ب، یعنی پلانی در صورت عدم توافق، نه جمهوری اسلامی در موقعیت تحمل بی زمان تحریمهاست، و نه امریکا در صدد بازگشت جنگی به خاورمیانه.

اختصاص نیافتن بودجە‌ی کافی جهت اجرای مطلوب رتبە‌بندی مورد نظر معلمان در مجلس و بی‌توجهی بە خواستە‌های دیگر معلمان هم‌چون همسان‌سازی ‌بازنشستگان، مبتنی‌برقانون مدیریت خدمات کشوری و رتبه‌بندی‌ شاغلان حداقل هشتاد درصدحقوق ‌هیات ‌علمی، مطالبات عمدەی اعتراض سراسری معلمان در ١١ آذر بودند. آزادی معلمان دربند و آموزش با کیفیت و رایگان برای همه‌ی دانش‌آموزان نیز، جزو مطالبات مطرح در تجمع‌ها بودند.

زنان افغانان با ستم و سرکوب در داخل کشورشان بسیار پیش از اشغال امریکا مبارزه می‌کردند. درسال ۱۹۷۷، میناکشوار- فمنیست، فعال، انقلابی- راواAWA ، انجمن انقلابی زنان افغانستان را تاسیس کرد. راوا به عنوان اولین دفاع سازمان یافته از حقوق زنان کشور، شیرخوارگاه‌ها، مدارس، دوره‌های پرستاری، و مراکز صنایع دستی برای زنان افغان و پناهندگان زن تاسیس کرد.اگرچه در دهه ۱۹۹۰ ، ابتکارات راوا از سوی حکومت طالبان ممنوع شد، اما آن‌ها به مقاومت ادامه دادند و راه را برای نمایندگی اجتماعی و سیاسی زنان آماده کردند. کشوار و راوا نیازشدید به " رهایی از داخل" را درافغانستان نشان دادند.

همبستگی جنبش‌های اجتماعی در برابر اقتدارگرایی و نیز برای تحقق یک پروژه مشترک سیاسی – اجتماعی چقدر امکان‌پذیر است؟
– چگونه می‌توان همبستگی جنبش‌های اجتماعی را محقق کرد بدون آنکه اهداف هر جنبش در سایه جنبش دیگری محو شود (با نگاه آسیب‌شناسانه به رابطه چپ با جنبش‌های زنان، ملی، کارگران، جوانان و ... در ایران معاصر)؟
– بر‌اساس‌این آیا می‌توان دالّ فراگیری برای دربرگرفتن هدف‌های ترقی‌خواهانه همه جنبش‌های اجتماعی تعریف کرد؟

باورهای نادرست و آسیب زای زنانگی

 صبا آلاله روانشناس بالینی - تحلیلگر سیاسی و اجتماعی در اتاق تلگرامی اتحاد چپ 
پنجشنبه ۱۱ آذرماه برابر ۲ دسامبر  ۱۴۰۰

مطالبات مردم در اصفهان و در چهار گوشە ایران تا پاسخ نگیرند سر جایشان خواهند ماند و مبارزە برای متحقق کردن آنها نیز بە رغم سرکوبها تداوم خواهد یافت. کما اینکە سرکوب های خونین جنبشها، خیزشها و اعتراضات یک دهە گذشتە مبارزە برای رسیدن بە مطالبات متحقق نشدە نە تنها پایان نیافتە بلکە دو چنان ببیشتر شدە است. کشاورزان و مردم اصفهان مرعوب این جنایات نخواهند شد و رژیم یقین بدارد کە آنان ساکت نخواهند ماند. با وجود اینکە عدەای از مردم چشم و بعضی ها هم جان عزیزشان را در راە حق خواهی از دست دادند، با این همە بازندە اصلی این رویداد مهم سیاسی – اجتماعی کسی غیر از خود رژیم جنایتکار حاکم نیست.

در دهه های 60 و 70 قرن گذشته نسل جدیدی از مردمان، با خلق ساختارها و تعاریف خاص خود، ملهم از یک جنبش سیاسی اپوزیسیونی نوین و به نوبۀ خود به عنوان نیروی این جنبش، به کشف مجدد تعاون، همکاری و جمع گرائی نائل شد. سالهای دهۀ 60 به طریقی منحصر به فرد به منظری از آمریکا جان تازه ای بخشید که، اگرچه در آن زمان برای بیشتر افراد ناشناخته بود، اما قویاً رؤیاهای تعاونیهای قدیم را منعکس می کرد. این تعاونیها و جمعهای جدید، مانند گذشتگانشان، به مبارزه ای برای تثبیت هویت دوگانه خود – از سوئی به عنوان تعاونی "صاف و ساده" و از سوی دیگر به عنوان یک جنبش اجتماعی رادیکال برخاستند. 

این بخشنامە بە راستی بسیار بدوی تر از رابطە استاد – شاگردی است. زیرا در مناسبات استاد شاگردی کارفرما بە شاگرد کارگاە و یا همان کارآموز مقدار کمی دستمزد می داد و بعد از کارآموزی طرف را استخدام و دستمزدش را بالا می برد. اما در این بخشنامە هیچ تعهدی برای کارفرما نسبت بە کارآموز منظور نشدە است. این خود تحجر تنظیم کنندگان بخشنامە و نیت پلید استثمارگرانە آنان را بر ملا می کند و بە کارفرما امکان می دهد کە نیروی کار را بە بیگاری بکشاند.