Julio 2019

Widerstand formierte sich im Kloster: Linkspartei des Iran im Kampf gegen das theokratische Regime!

دولت آمریکا باید در جهت پایان دادن به تحریمها قدم برداشته و به عادی سازی روابط روی آورد. در این شرایط خطیر، سازمان ها، احزاب و افراد طرفدار صلح باید در جهت برقرای رابطه و همکاری فراتر از مرزهای جغرافیایی تلاش کنند.

Our organizations have much in common, especially at this time when there is great danger of war between the US and Iran. Such a war would be catastrophic for our peoples and movements and the countries of the region

Der Iran ist kein demokratisches Land, im Gegenteil, das wisst ihr am besten. Denn viele von euch haben direkt unter der Verfolgung des Regimes gelitten. Ihr lebt hier, weil ein selbstbestimmtes politisches Leben im Iran nicht möglich ist.

ایران کشوری دمکراتیک نیست. برعکس؛ و این را شما بهتر از هر کس می‌دانید، چرا که بسیاری از شما مستقیماً از پیگرد توسط رژیم رنج برده اید. شما در اینجا زندگی می‌کنید چرا که در ایران یک زندگی توام با انتخاب آزاد سیاسی ممکن نیست؛

هدف جمهوری‌خواهان، استقرار نظامی سکولار و دمکرات در ایران است. نظامی که با رأی و اراده آزاد همه شهروندان کشور فارغ از تبار، جنسیت،عقیده، مرام و مذهب آن‌ها می تواند مستقر شود. از نظر ما دستیابی به این هدف با اتکا به اراده‌ی آگاهانه مردم، تکیه به نهادهای مدنی و جنبش‌های اعتراضی و رأی مردم ممکن است.

حزب توده ایران شعار پیش بسوی تشکیل جبهه واحد ضد دیکتاتوری می‌‌دهد، اما به علت عملکرد سکتاریستی این حزب در گذشته، هیچ سازمان و حزبی به جز حزب چپ حاضر به همکاری با آن‌ها نیستند. اگر روزی این جبهه با حضور این دو حزب تشکیل شود، حزب توده باید سپاسگزار حزب چپ باشد چون حزب توده همه اتصالات همکاری خود با احزاب دیگر را سوزانده است.

این واقعیتی است که خود رژیم بیش از همه به آن واقف است. برای رژیم مسأله مهم و اکنون ایجادگشایشی در عرصه تحریم‌های خفقان آور نفتی و مالی است و بقیه تاکتیک‌ها و رویکردها، ترفندهائی برای تقویت موقعیت ضعف کمابیش مطلق خود در وادی مذاکره است.