کارگری

اول ماه می روز اعتراض به کل این نظام مبتنی بر بردگی مزدی و بربریت سرمایه‌داری است، روز ایستادگی علیه تمامی رنج‌ها و مصائبی‌ست که ریشه در سلطه‌ی سرمایه دارد. از همین رو روز جهانی کارگر تنها به طبقه‌ی کارگر مربوط نیست، بلکه مربوط به همه‌ بخش‌های جامعه‌ی تحت ستم و تبعیضات اقتصادی، اجتماعی، جنسیتی، قومی و مذهبی و غیره است.,.
اول می را در کارخانه، خیابان، مدرسه، بیمارستان، و همه جای جامعه، با شکوه بیشتری گرامی بداریم. با خانواده‌های‌مان در این روز تاریخی همراه شویم، "زن، زندگی، آزادی" را فریاد بزنیم و با صفی متحد و سراسری، عزم خود را برای پایان دادن به مناسبات کنونی اعلام کنیم

در طی ١٠٥ سال گذشتە کارگران ایران در مجموع ١٥ سال آن هم در هنگام بوجود آمدن خلاء قدرت توانستەاند مراسم روز کارگر را بطور مستقل برگزار کنند. دەها کارگر در این مدت بخاطر شرکت در مراسم های روز کارگر بە قتل رسیدەاند. با این وصف روز جهانی کارگر همە سالە توسط بخشهای پیشرو طبقە کارگر با وجود همە ی تهدیدات بصورت غیر رسمی بە اشکال مخفی و نیمە علنی برگزار شدە است و این از اهمیت این روز جهانی در میان کارگران خبر می دهد

این مقاله به بررسی تحول اندیشه درباره فقر از زمان مطالعه کلاسیک راونتری درباره فقر در انگلستان در آغاز قرن گذشته می‌پردازد. در این مقاله، گسترش تدریجی تعریف و سنجش فقر مورد تأکید قرار می‌گیرد؛ این گسترش از تمرکز صرف بر توان دستیابی به کالاهای بازاری، یا درآمد، به ابعاد دیگر استانداردهای زندگی مانند طول عمر، سواد و سلامت گسترش یافته و در سالهای اخیر نگرانیهایی چون ریسک پذیری، آسیب پذیری، بی قدرتی و نداشتن صدای مؤثر را نیز در بر گرفته است

اگر دولت بساط تعاونی های مسکن را بخاطر برادران انبوە ساز خود بر هم نمی زد و طبق قانون خودش امکانات در اختیار تعاونی ها قرار می داد، آیا مردم با چنین بحرانی مواجە بودند؟ جواب قطعا منفی است. کما اینکە تجربە یکی دوسال اول بعد از تشکیل تعاونی ها معلوم کرد کە تعاونی ها مناسبترین راە کار جلوگیری از بحران مسکن هستند. بنا بر این بحران مسکن مانند خیلی از بحرانهای دیگر ریشە در حاکمیت سود پرستان و سود خواهانی دارد کە افزایش سود برایشان بر رفاە و آسایش مردم ارجحیت دارد.

در همین راستا شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از همه‌ی همکاران شاغل و بازنشسته می‌خواهد که در تجمع روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت که به مناسبت آغاز هفته‌ی معلم برگزار می‌شود شرکت کنند.
زمان: روز پنج‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ساعت ۱۰ صبح
مکان: در مراکز استان‌ها مقابل اداره ی کل و در شهرستان‌ها مقابل ادارات آموزش و پرورش

اگر افزایش دستمزدها کمتر از قیمت ٢ کیلو برنج بودە و بقول درست گزارش، اقلام غذایی یکی پس از دیگری از سر سفرە ها غیب می شوند، ناشی از برقراری یک مجموعە سیاست است کە مرتبط با هم بودە و تفکیک ناپذیراند. بهمین جهت این مجموعە را باید در کلیت اش بە چالش کشید، و مردم را برای مبارزە با آن آمادە کرد. بە واقع جمع کردن این بساط تنها بە دست آنهایی میسر است کە نان را از سفرە هایشان دزدیدەاند!

این سیاست ها محکوم به شکست است و دانش آموزان و معلمان آگاه مانع از آن هستند که دشمنان علم و آموزش و آگاهی به اهداف پلید خود دست پیدا کنند. همچنانکه در گذشته نیز بسیج مدارس و امور تربیتی ها نتوانستند در ایجاد محدودیت بر مراکز آموزشی، موفقیتی کسب کنند.

از تمامی نهادها و تشکل‌های کارگری، صنفی و مدنی دعوت می‌کنیم که در کنار دانش آموزان، معلمان، و‌ دختران ما ایستاده و اعتراضات خود را به روش‌های مختلف نشان دهند. ما هشدار می‌دهیم که تداوم چنین سیاست‌هایی تنها موجب افزایش هر چه گسترده تر نارضایتی عمومی خواهد شد و بار دیگر پیامدهای سنگینی برای عاملان آن به همراه خواهد داشت.

این مقاله نابرابریهای جنسیتی متعددی را در محیط کار مورد تحلیل قرار می‌دهد، مانند شیوع آزار جنسی، دشوارتر بودن مسیر ارتقاء برای زنان در مقایسه با مردان، و سن بازنشستگی نابرابر میان زنان و مردان. همچنین، دلایل اصلی نابرابری را شناسایی کرد، که تبعیض جنسیتی، نظام پدرسالارانه، فرهنگ سنتی حاکم بر جامعه، و کمبود آموزش را شامل می شوند.

شرح وقایع آنچە در جامعە می گذرد و بیان درد و رنجی کە بر مردم روا داشتە می شود بدنیست،اما کافی و مفید بە فایدە نیست. باید منشاء، سیاستها و مجریان آن آماج مبارزە هر نیروی عدالت خواهی قرار بگیرند. درست بە مانند همان کاری کە کارگران بازنشستە و شاغل، معلمان و پرستاران و کادر درمان و سایر زحمتکشان می کنند. اگر قبلا در هنگام آزاد سازی قیمت نان و خوراکی ها و سایر کالاها و خدمات مقابلە کافی می شد، روزگار مردم چنین کە هست نمی شد، شوک های تازەای هم در راە است اگر ساکت بمانیم آنها را هم بزودی روی شر مردم آوار می کنند. 

این عناوین زمانی برای فریب و سلطە بر زحمتکشان توسط خمینی و اعوان و انصارش برای کسب و قرص کردن پایە های رژیم عنوان و تکرار می شد، بعد از آن برای گرفتن دست آوردهای مبارزاتی کارگران بە عنوان طبقە ای کە "مستضعف" است و باید برای فربە تر شدن سرمایە داران و دلالان حامی و متحد خمینی مستضعفترنمودە شوند بکار گرفتە شد. با این همە این دوران در حال بسر رسیدن است و پردە فریب و نیرنگ در شرف افتادن.

آیا معلمان در قالب شورای هماهنگی باید پیرو تفکر انسان ساز ماریا مونته سوری باشند که زندگی اجتماعی را از بازی‌های کودکان آغاز می‌کند، و پایه‌های انسان بودن را در ضمیر کودکان عملا پایه‌ریزی می‌کند، یا دنبال‌کننده‌ی همان تفکرات تلقینی و القایی سران جمهوری اسلامی هست که میخواهد کودکان طوطی خوش‌الحان تفکرات آنان باشند؟ و میمون‌وار رقص آنان را در جشن ایدئولوژی به نمایش بگذارند؟

فهم این مسئلە برای کسانی کە اعتراضات پیاپی پرستاران و علل آنها را از بیان خود پرستاران شنیدەاند، دشوار نیست. مقصرمشکلات و اعتراضات پرستاران هم هر کس می تواند باشد غیر از پرستاران "اتباع" کە در واقع هیچ دشمنی نە آنها با بقیە پرستاران دارند و نە پرستاران دیگر با همکاران خود کە با وجود سابقە دەها سال اقامت و کار و تحصیل در ایران عدەای در جامعە با آنها نژاد پرستانە برخورد می کنند و با انواع فشارها و محرومیت ها و تبعیضات باید زندگی پر رنجی را از سر بگدرانند.

این حرف کە اکنون ورد زبان عدە بسیاری و پزشکیان شدە است در واقع حرف دل اتاق بازرگانی برای آزاد سازی قیمت دلار و حذف سوبسیدهاست کە تاکنون دولت قدمهای بزرگی در جهت عملی کردن آن برداشتە است. تاوان این سیاست را مردم عادی با زدن از سفرە و معیشت شان پرداخت کردەاند و سود آنرا سرمایە داران بزرگ حکومتی بە جیب می زنند.

در نهایت، مسئله تنها افراد نیست؛ مسئله ساختار است. و تا زمانی که شفافیت، مشارکت واقعی، و نظارت جمعی وجود نداشته باشد، هیچ انتخاباتی واقعاً دموکراتیک نخواهد بود. انتخابات، در چنین شرایطی، تنها ابزاری است برای تداوم انحصار و تقسیم رانت.

در این وضعیت وانفسا کە همەی طیف های رژیم، از مدعیان اصلاح طلبی گرفتە تا محافظە کاران مدعی عدالتخواهی بواسطە سهمی کە در غارت ثروت و درآمد کشور دارند، همگی پاسدار این وضعیت جهنمی هستند، فقط خود کارگران و زحمتکشان هستند کە می توانند با اتحاد و همبستگی، گسترش اعتراضات سازمان یافتە و متشکل شدن در تشکلهای کارگری مستقل شرایط را برای نجات خود از زیر یوغ رژیم سرمایە سالار و عدالت ستیز حاکم فراهم کنند.

با این اوصاف تشکلهای مستقل امسال نیز بە اشکال مقتصی روز جهانی اول ماە کە نماد همبستگی جهانی طبقە کارگر است را بە رغم اختناق و سرکوب حاکم برگزار خواهند کرد و از فرصت این روز فرخندە و ماندگار بهرە لازم را برای بیان مطالبات واقعی کارگران و مزد و حقوق بگیران خواهند برد و نشان خواهند داد کە روز کارگر توسط عوامل سرمایە داران مصادرە شدنی نیست.

اسماعیل گرامی از ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ تاکنون در زندان اوین دوران محکومیت یک‌ساله‌ی خود را سپری می‌کند. او پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های کارگری و دفاع از حقوق بازنشستگان بازداشت و زندانی شده بود.

تهدید بە ساختن بمب نە تنها بازدارندە نیست بلکە ممکن است باعث جلو انداختن بمباران مراکز هستەای، صنعتی و زیر ساخت های کشور شود. خسارات مالی و انسانی هر حملەای بە هر مکانی در کشور را خامنەای و سران رژیم نمی پردازند، مردم ایران باید بپردازند، بنا بر این مبارزە با جنگ طلبی از هر دو سو، دفاع از صلح و برای سرنگونی رژیم در موقعیت کنونی کاری است کە در مقابل ما قرار دارد.

تبعیض جنسیتی منجر به رفتار نابرابر با زنان در محیط کار می‌شود. طبق گزارش مجمع جهانی اقتصاد، در سال 2021 در چین درصد مردان در مقام قانون‌گذار و مدیر ارشد 83.3 بوده است، در حالی که این درصد برای زنان تنها 16.7 بوده است. طبق تحقیقات خوزوایو در آفریقای جنوبی 79.4% از مدیران ارشد مرد و تنها 18% زن اند.

مختصر گفتە باشم دولت، کارفرمایان و بخش خصوصی هر سە از تغییرات بە عمل آمدە در قانون بازنشستگی سود می برند و ضرر و هزینە سود آنان را کارگران و بازنشستگان هستند کە با زدن از رفاە و سلامت شان باید بپردازند. در آمدهای ناشی از تغییر قانون نیز معلوم نیست مانند قبل بە غارت بردە نشود! خوب البتە زمانی کە طبقە کارگر متشکل و سازمان یافتە نباشد، و دشمنانش سردار و سپاە و تشکیلات و حکومت داشتە باشند، چە انتظاری غیر از این می توان داشت؟

بلە ما با چنین دم و دستگاهی روبرو هستیم کە وظیفە دیگری بە غیر از خدمت بە سرمایەداران و دفاع یک طرفە از منافع آنها و بی حقوق سازی و سرکوب طبقە کارگر برای خودش قائل نیست و تا وقتی کە این نظام اهریمنی بر کشور حکمروانی کند، حال و روز زحمتکشان هم همین خواهد بود کە هست.

حال ایران بدون حل دمکراتیک مسئلە ملی و قومی بە صورت مسالمت آمیز نمی تواند بە آزادی و توسعە و عدالت برسد. انکار حقوق ملیتها و اقوام و تلاش های سرکوبگرانە طی صد سال گذشتە باید بە مرکز گرایان این واقعیت را آموختە باشد، کە انکار حقوق و سرکوب ملیتها نەلازم است،نە نتیجە بخش است، نە دمکراتیک و انسانی است. وقایع ارومیە با وجود اینکە عوامل رژیم در سازماندهی آن نقش اصلی را بەعهدە داشند، بار دیگر اهمیت حل دمکراتیک مسئلە ملی و قومی را عیان کرد.

در محیط‌های کاری موقت، موارد متعددی از نابرابری جنسیتی مشاهده می‌شود. نخست، زنان غالباً در محیط کار مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند. فیتزجرالد (Fitzgerald) بیان کرده است که آزار جنسی از زمانی که زنان برای نخستین بار نیروی کار خود را به بازار عرضه کردند، به بخشی ثابت از زندگی کاری آنان تبدیل شده است. علاوه بر این، زمانی که زنان به عنوان قربانی مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند، به جای برخورداری از همدردی و حمایت، بیشتر مورد انتقاد قرار می‌گیرند. این مسئله نشان می‌دهد که عدم توجه کافی به حقوق زنان، زمینه‌ساز این نوع آزارها است. در مقابل، مردان به‌ندرت توسط همکاران یا کارفرمایان شان مورد آزار قرار می‌گیرند.

بازندگان بحث دستمزدی امسال نیز کسی بە غیر از کارگران، کارکنان دولت، بازنشستگان و برندگان امسال آن نیز کسانی غیر از حکومت، سرمایە داران و سرکردگان همین تشکلهای حکومتی مزدور و فریبکار نبودند. تجربە تلخ امسال بار دیگر ضرورت گسترش اعتراضات سازمانیافتە همە ی مزد و حقوق بگیران تا سطح اعتصاب عمومی سراسری و جدی گرفتن امر مبرم تشکل یابی طبقە کارگر بعنوان امکان رهایی از فقر و فلاکت و حاکمیت پاسدار این نظم جهمنی بردە دارنە را جلوە گر ساخت. ما براستی مجبور بە انتخاب هستیم. انتخاب بر سر بردگی و آزادی

شار بە کارگران در هفت تپە اما سویە های دیگری هم دارد و آن مجازات کارگرانی است کە با مبارزات درخشان خود توانستند پردە فساد های نجومی ناشی از خصوصی سازی را بر افکنند و کارخانە را از غارتگران پس بگیرند. اکنون کە دوبارە زمزمە خصوصی سازی هفت تپە شروع شدە، گسیل چماقدران برای سرکوب مشتی کارگر زحمتکش کە خواستی غیر از تامین امنیت شغلی شان ندارند و بە راە انداختن بحث عرب و عجم مقدمەای برای فراهم کردن زمینە واگذاری کارخانە، بە یکی از سرکردگان مافیای حاکم است. گویااین بار قرار است واگذاری با چوب و چماق و تفنگ انجام شود.

با شادباش فرا رسیدن نوروز و بهار خجستە بە خوانندگان و همراهان عزیز نشریە هفتگی جنگ کارگری بە اطلاع می رسانیم کە نشریە هفتگی جنگ کارگری بمناسبت تعطیلات نوروزی جمعە آیندە منتشر نخواهد شد. تعطیلات و ایام خوشی را برای همە ی عزیزان آرزو می کنیم

براستی باید گفت سال بە سال دریغ از پارسال، با این وصف نمی توان از آمدن نوروز خوشحال نشد و از گفتن شادباش نوروز امید بخش دریغ کرد. بە امید بازگشت بهارانی بە از امسال و همە ی پارسالهای کە رفتند و افسوس شان را برای مردم بە جا گذاشتند. بە امید رهایی از چنگال دیو سیاە استبداد، برقراری آزادی، رهایی زندانیان سیاسی، آمدن بهاران پر امید و شاد و برقراری عدالت در بهاران نزدیک و تبریک نوروز بە همە باورمندان و دوستداران نوروزو مبارزان راە آزادی و عدالت و آمدن نوروزهایی کە در آن کسی غم نان نداشتە باشد.

بااین‌حال، باوجود مزایای بالقوۀ چارچوب چندلایه ای، محدودیت‌هایی نیز در این مدل وجود دارند. از آنجا که این مدل به دنبال بهبود همزمان نتایج تجاری و اجتماعی از طریق فرصت برابر و شمول اجتماعی است، دستیابی به چنین نتایجی زمان بیشتری می‌برد و هزینۀ بیشتری برای دولت و سازمانها خواهد داشت. برخی محققان استدلال می‌کنند که جنبه‌های اجتماعی این رویکرد کمکی به کارایی کسب‌وکارها نمی‌کنند، زیرا نهادهای خاصی به‌طور ویژه برای رسیدگی به این مسائل اجتماعی طراحی شده‌اند.

پیش از این نوشته بودم امکان مطالبه‌گری در چارچوب قوانین موجود منتفی شده‌است. تنها راه مقابله با این سیاست‌های سرکوبگرانه، پافشاری بر تعیین حداقل دستمزدی بالاتر از خط فقر، مطابق با نظرات اقتصاددانان مستقل است. این، مطالبه‌ای است که باید هم در سطح نظری و هم در عرصه‌ عملی، برای تحقق آن تلاش کرد. هر نوع تلاش برای بزک کردن حداقل دستمزد مانند کارزار درخواست بیشتر از پیشنهاد دولت یا درخواست عدم امضا به معنای به رسمیت شناختن این سازوکار سرکوبگرانه است.

جربە طبقە کارگر در رژیم اسلامی و سایر دولت های سرمایە داری نشان دادە است کە طبقە کارگر بدون اتحاد و همبستگی و متشکل شدن در سازمانهای طبقاتی خود قادر بە دفاع از حقوق اولیە خود هم نیست. کاهش هر سالە ارزش دستمزدها، موقتی سازی ٩٥ درصد ازکارگران و کارمندان، حذف کارگران شاغل در کارگاە های زیر ١٠ نفر از شمول قانون کار، حذف قوانین رفاهی و اجتماعی، بی توجهی بە جان و سلامتی کارگران در محیط های کار، از بین بردن امنیت شغلی، زندانی کردن و اخراج کارگران حق طلب و حتی وجود نحس استبداد و فساد همگی از پیامدهای سازمان نایافتگی طبقە کارگر است.

امسال در آستانە عید نوروز کشور با موج بیسابقەای از اعتراضات کارگری مواجە است کە از ماە های پایانی سال ٥٧ هرگز نظیرش وجود نداشتە است. این اعتراضات اگر جواب منطقی بە آنها دادە نشود، بر بستر شرایط بحرانی کنونی گستردە خواهند شد و حالت گلولە برفی غلتانی را پیدا خواهند کرد کە ازنوک قلە ای پر برف سرازیر و بە چنان بهمنی تبدیل خواهد شد کە هر کس و هرچە را سر راهش قرار بگیرد دفن خواهد کرد. در این روزها از عدەای می شنویم کە می گویند، گویا فقیر سازی و بینوا کردن تودەها را مطیع و بە بقای رژیم کمک می کند، و عدەای دیگر نیز ...

ما از تمام کارگران مزدی واحدهای صنعتی، خدماتی، کشاورزی، ساختمانی، معدنی و غيره در بخش های خصوصی و دولتی دعوت می کنيم در محيط کار خود و در سطح جامعه برای حداقل دستمزدی که بدون دغدغه هزینه امرار معاش خانوار کارگران را پوشش می دهد مبارزه کنند.

متأسفانه سال‌هاست که تشکل‌های صنفی معلمان، مطالبات صنفی و آموزشی را در چارچوب آیین‌نامه‌ها و قوانین ناعادلانه دنبال کرده‌اند. از دولت روحانی تا رئیسی و حالا دولت پزشکیان، معلمان با وعده‌های پوچ «رتبه‌بندی» و بازنشستگان با «همسان‌سازی» و «متناسب‌سازی» سرگرم شده‌اند. این سیاست‌های فریبکارانه، فقط برای مدیریت و کنترل اعتراضات بوده است. وقتی خط فقر بیش از ۳۰ میلیون تومان است، چرا باید مطالبات به «رتبه‌بندی» و «همسان‌سازی» تقلیل داد؟ وقتی دولتی حاضر نیست حداقل دستمزد را عادلانه تعیین کند، چرا باید قواعد تحمیلی خودش را مبنا قرار دهیم؟

تغییرات ماە های اخیر و باج خواهی وقیحانە ترامپ مقابل دوربین تلویزیون از زلنسکی وعکس العمل کشورهای اروپای بە آن، ماهیت مناسبات استعماری کشورهای امپریالیستی با کشورهای مانند اوکراین و سبب و هدف از جنگ اوکراین و چهرە واقعی سردمداران سیستم سرمایە داری را آنطور کە هست و نە آنطور کە جلوە دادە می شد بدون سانسور و روتوش در معرض دید همگان قرار داد و یک بار دیگر نشان داد کە نە سرمایە داری حرف آخر تاریخ است و نە هنوز آلترناتیو شناختە شدە تری بە غیر از سوسیالیسم برای سرمایە داری وجود دارد. آن شعار معروف انتخاب بشر بین سوسیالیسم و بر بریت ...