کارگری

با وجود آن که کتاب تأثیرگذار جرد دایموند نقش جغرافیا و اقلیم را بار دیگر به مرکز توجه بازگرداند، کار دایموند به هیچ وجه نخستین اثر در این زمینه نیست. استدلال اقلیم و جغرافیا را می‌توان دست‌کم تا مونتسکیو دنبال کرد. او استدلال می‌کند که جمعیت مناطق گرمسیری به طور عمده به دلیل گرمای فرسایندهٔ انرژی، به اندازهٔ کافی سختکوش نیستند. دسترسی طبیعی و فراوان به غذا نیز مردم مناطق گرمسیری را "تنبل" می‌کند. این امر تأثیری مستقیم و منفی بر بهره وری انسانی و در نتیجه رشد اقتصادی دارد. در یک مطالعهٔ جدیدتر، پارکر (Parker) از استدلال مونتسکیو حمایت می‌کند

متاسفانە تسلط دولت از طریق نصب مدیران دولتی همراە با تداوم غارت منابع تامین اجتماعی بە غیر از این کە باعث کاهش روز افزون خدمات بیمەای بە صاحبان واقعی تامین اجتماعی شدە است، بلکە این سازمان عظیم و پر اهمیت کشور را بسوی افلاس و ورشکستگی پیش می راند.بهمین سبب فشار برای از بین بردن تسلط دولت و مدیریت دولتی کە نقش دست غارت دولت را بە عهدە دارد اولین اقدام عاجلی است کە باید انجام گیرد. تا هم این سازمان بتواند خدمات بهتری بە بیمە شدگان ارائە دهد هم جلوی دست درازی دولت ...

ترس و دلتنگی در مواجهه با انحطاط اخلاقی جامعه ، طبیعی و انسانی است. اما می‌توان این احساس را به آگاهی و عمل اخلاقی تبدیل کرد. همان‌طور که زمین آرام می‌چرخد و عمر می‌گذرد، جامعه نیز ظرفیت بازیابی و تداوم اخلاق را دارد؛ با این تفاوت که این بازیابی نیازمند شجاعت، مراقبت و تلاش مستمر انسان‌هاست. هر عمل درست، هر صداقت و هر مقاومت کوچک، شیرازه‌ی اخلاق را تقویت می‌کند و تضمین می‌کند که انسانیت، حتی در شرایط سخت، از بین نمی‌رود

تشکل‌های صنفی کارگری در جمهوری اسلامی
شکل گرفتند، اما نهادینه نشدند
دستاورد آفریدند، اما تثبیت نشدند
رهبر پرورش دادند وهزینە سنگین متحمل شدند، اما مرعوب نشدند

این مخالفتها اگر بە تلاش جدی نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات برای ایجاد آلترناتیوی مرکب از این نیروها در داخل و خارج از کشور بر پایە سرنگونی رژیم فقاهتی منجر نشود، نە تاثیری درجلوگیری از جانشینی یک دیکتاتوری سلطنتی با استبداد فقاهتی دارد و نە غفلت های گذشتە این گروە ها را توجیە می کند. نیروهای چپ و جمهوریخواهان دمکرات اکثریت بالقوە را در جامعە دارند و می توانند در مقام آلترناتیو واقعی رژیم برآمد کنند.

. شیر و گوشت حیوانات اهلی به منبعی قابل اتکا از پروتئین بدل شد که بهره وری نیروی کار کشاورزی را افزایش داد. استفاده از نیروی عضلانی حیوانات بزرگ اهلی در کشاورزی نیز بهره وری کشاورزی را بالا برد و به ایجاد مازاد غذایی کمک کرد.

تشکل‌های کارگری در دوران پهلوی بارها منحل و سرکوب شدند، اما هر بار تجربه، آگاهی و حافظه‌ی جمعی تازه‌ای بر جای گذاشتند. چرخه‌ای که آثار آن، هم در انقلاب ۱۳۵۷ و هم در مبارزات کارگری دوران جمهوری اسلامی، به‌وضوح قابل مشاهده است

متحد و متشکل شدن در اتحادیە ها و احزاب کارگری بە اندازە نان شب برای کارگران لازم و ضروری است. علت خالی شدن سفرە ها، نداشتن امنیت اجتماعی و شغلی، دستمزدهایی کە مرتب ارزش خود را از دست می دهند، محرومیت از بیمە و درمان، سقوط بە زیر خط فقر و فراتر از آن، نبود آزادی و دمکراسی و وجود رژیم فاسد و سرکوبگر، بواسطە جامعە غیر متشکل و فقدان تشکل و حق تشکل است کە بوجود آمدەاند. این را تجربیات مردمان کشورهای دمکراتیک کە از حق تشکل، اعتراض، اعتصاب و آزادیهای دیگر برخوردارند بە ما می گویند.

 یک فرمول هژمونیک (اگر بخواهیم خیلی فشرده بگوییم):
گفتمان عدالت اجتماعی امروز باید بگوید:
«ما علیه کار نیستیم، علیه رانتیم
ما علیه بازار نیستیم، علیه انحصاریم
ما آزادی می‌خواهیم، چون بدون آن عدالت ممکن نیست
و عدالت می‌خواهیم، چون بدون آن زندگی ممکن نیست»

براساس اعلام مرکز آمار ایران،  تورم نقطه‌ای کلی در ماه گذشته (دی ماه)  حدود ۶۰ درصد و تورم نقطه به نقطه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها ۹۰ درصد ثبت شده است. این افزایش قیمت ناشی از اثر حذف ارز ترجیحی بوده است اما اثرات این سیاست یکجانبه، هنوز هم ادامه دارد، در بهمن نیز گرانی کالاهای خوراکی و به تبع آن سایر کالاها و خدمات ادامه دارد.  دولت کمبود ارز و جیب خالی خود را از سفره‌های خالی فرودست‌ترین طبقات مردم جبران می‌کند.

ما کارگران نفت دست در دست یکدیگر اعتصاب و اعتراض و تجمع میکنیم تا فریاد دادخواهی خود و تمامی مردم تحت ستم را به گوش جهان برسانیم. ما دادخواه خون تک تک جوانانمان هستیم که بسادگی با یک دستور از بالا با بیرحمی درو شدند. می ایستیم و حقوقمان را تا ذره آخر از حلقوم پیمانکاران و کارفرمایان بیرون می کشیم.

هر روز اخبار اجرای اعدام‌ها به گوش می‌رسد. حاکمیت بداند که حتی اعدام هزاران زندانی سیاسی در دهه‌ی ۶۰ نیز نتوانست مانع تداوم حق‌خواهی و مطالبات آزادی خواهانه و برابری طلبانه مردم شود. کشتار جمعی و اعدام‌های امروز نیز، در جامعه‌ای به‌مراتب گسترده‌تر، آگاه‌تر و متکثرتر، نه‌تنها قادر به مهار اعتراضات و نارضایتی‌های عمیق اجتماعی نخواهد بود، بلکه بر دامنه‌ی خشم عمومی خواهد افزود. کم‌هزینه‌ترین راه برای مردم و کشور، کنار رفتن فوری همه شما و توقف بی‌درنگ ماشین کشتار، سرکوب و ویرانی کشور است.

مردم خواستار تامین شرایط امن برای مداوای زخمی ها، آزادی زندانیان سیاسی، متوقف کردن بازداشت ها و سرکوبها و توقف مصادرە اموال بازداشت شدگان ، پایان دادن بە آزار و اذیت و پیگرد و مجازات خانوادەهای جانباختگان و نهادهای مدنی، حق تشکل و اعتراض، قطع سانسور، توقف بی احترامی اوباشان حکومتی بە آرامگاە های جان باختگان، ، قطع مزاحمت برای صاحبان کسب و کار و تامین معاش و ایجاد ثبات اقتصادی، محاکمە آمران و عاملان جنایات و تشکیل کمیتە حقیقت یاب توسط نهادهای مستقل حقوق بشری تحت مدیریت سازمان ملل هستند.

ادبیات گسترده ای نیز وجود دارد که نهادهای تجارت برده را با تلۀ فقر در آفریقا مرتبط می‌سازد. از مهمترین محققان این حوزه می توان به اینیکوری (Inikori)، مانینگ (Manning) و میلر (Miller) اشاره کرد. اینیکوری در اثری در سال 1992 استدلال می‌کند که اکثریت عظیمی از کسانی که به بردگی گرفته و "صادر" می‌شدند، افراد آزادی بودند که به زور اسیر شده بودند. اسارت اشکال گوناگونی داشت، از جمله آدمربایی، یورشهای سازمانیافته توسط دولت، جنگ، گروگذاری، از ...

این رژیم باید بوسیلە یک انقلاب سرنگون شود و خواهد شد. هر چند کە نمی شود جلوی فوران خشم همە ی مادران و پدران هزاران جانباختە را در فازهای بعدی انقلاب گرفت، و انقلاب خودش روشهای مبارزاتی اش را فارغ از نصایح کلیشەای این و آن انتخاب خواهد کرد، غیر از اینکە آرزو کنیم مراحل پیشرفت انقلاب هرقدر کە ممکن است کمتر همراە با خشونت باشد، کار دیگری از دست مان ساختە نیست.

اقتصاد مختلط عدالت‌محور (نه بازار رها، نه دولت رانتی)
تقدم بازتوزیع و امنیت اجتماعی بر انباشت سرمایه
کنترل اجتماعی بر منابع استراتژیک
دموکراتیزه‌کردن اقتصاد (مشارکت واقعی کارگران، تعاونی‌ها و جامعه مدنی)
توسعه درون‌زا و ضد رانتی

واقعا نهایت بی شرمی است کە در چنین شرایطی حکومت یارانە کالاهای اساسی را قطع کند، ارز را تک نرخی کند، بنزین را گران کند، و ادعا کند با چنین اقداماتی می خواهد قیمتها را تثبیت کند و زمانی کە قیمت همە ی کالاها پس از چنین اقداماتی سر بە فلک کشیدە است و مردم توان خرید تخم مرغ و لبنیات و روغن را هم ندارند، پز بدهد و ادعا کند کە انبارها پر از کالاست، لابد برای خوراک موشها. با این وضعیت ذرەای نباید شک داشت کە بحران معیشتی تشدید خواهد شد

بلە هزاران نفر کشتە و دەها هزار تن مجروح و معلول بە اسارت درآمدند، ولی نە این جنبش خاموش شدنی است و نە بحرانهای رژیم با این جنایات رفع خواهند شد. مردم نان، مسکن، آب، برق آزادی و عدالت می خواهند، کە هیچ کدام آنها با کشتار و شکنجە و فریب و دروغ و پرکردن زندانها از آزادیخواهان تامین نمی شوند. گلولە شکمهای گرسنە را البتە سوراخ می کند، اما سیر نمی کند. مسئلە این است!

بحث دربارهٔ نهادها و توسعه در علم سیاست تا حدی تحت سیطرهٔ "فرضیهٔ نوسازی" سیمور مارتین لیپست (Seymor Martin Lipset)، جامعه شناس، قرار داشته است. طبق این فرضیۀ ساده "همزمان با توسعهٔ کشورها، کیفیت نهادها، آموزش و خدمات بهداشتی آنها نیز بهبود می‌یابد". به بیان پیچیده تر و فنی تر، جهت علیت از سطح زندگی به سوی نهادهاست، و نه برعکس.

پیامدهای سیاست‌های نئولیبرالیسم در ایران بر طبقات اجتماعی مورد کنکاش قرار میدهیم. این تحلیل بر شاخص‌های کلیدی اقتصادی و اجتماعی (نابرابری، فقر، اشتغال، دستمزد و وضعیت کار) متمرکز است و نشان می‌دهد چگونه این تغییراتِ اقتصادی ساختارهای طبقاتی را شکل داده یا تخریب کرده است.

بیش از دو دهە است کە اعتراضات کارگران برای بهبود شرایط شغلی و معیشتی و علیە، سرکوب، استبداد و بی عدالتی سال بە سال افزونتر شدە است، دخالت نظامی و جابجایی یک نظام دیکتاتوری استثمارگر با نظامی مشابە نە تنها بە سود حقوق و منافع کارگران و زحمتکشان نیست، بلکە هزینە های تازەای را بە کشور تحمیل می کند کە کارگران و مردم عادی باید جور آن را بکشند. انقلاب و رسیدن بە دمکراسی و عدالت و برابری با مداخلات کشورهای امپریالیستی کە کارنامە سیاهی دارند و جنایات و جنگ های بیشماری را در جهان رقم زدەاند تامین شدنی نیست.

جنبش کارگری در جمهوری اسلامی، وارث تجربه‌ی تاریخی دوران پهلوی است، اما با شرایطی پیچیده‌تر مواجه شده است. اگر در دوران پهلوی مشکل اصلی ممنوعیت تشکل بود، در جمهوری اسلامی مسئله‌ی اصلی کنترل، بی‌اثر‌سازی و امنیتی‌کردن تشکل‌ها است.

بعد از اعمال جنایاتی کە در جریان جنبش انقلابی توسط رژیم علیە مردم انجام گرفت، عزم اکثریت مردم برای برچیدن این نظام ستمگر و فاسد کە تا کنون با تکیە بە زور و خشونت توانستە بر پا بماند، قویتر از پیش شدە است . مردم آگاهتر و با تجربە تر از آن شدەاند کە رژیم بتواند با سرکوب و فریب مانع از تداوم و پیروزی انقلاب آنها بشود

با استفاده از داده های مربوط به نرخ مرگ و میر مهاجران اروپایی و روحانیون در مستعمرات، عجم اوغلو و همکاران در سال 2001 نشان می‌دهند که واقعاً یک همبستگی منفی میان مرگ و میر مهاجران و کیفیت کنونی نهادها وجود دارد. افزون بر این، آنها نشان می‌دهند که کیفیت نهادی تأثیر مثبتی بر سطح کنونی توسعه دارد.

در ایران، واگذاری‌ها و خصوصی‌سازی‌ها یک روند «بازار آزاد خالص» نبوده بلکه بخشی از
دارایی‌های بزرگ به بنیادها و نهادهای وابسته به رهبری واگذار شدە است

رهبران مبارز، با تجربە و آگاە کارگران کە منافع و مصالح جنبش کارگری را بهتر از هر جریانی تشخیص می دهند، خودشان در موقع مناسب تدارک لازم برای دعوت بە اعتصاب عمومی را خواهند دید و اجازە بهرە برداری و سئو استفادە از مخالفت و نارضایتی کارگران از رژیم را بە جریانات فرصت طلب و ضد کارگری نخواهند داد.برگزار سالیانە چند هزار اعتصاب و اعتراضات کارگران و مزد و حقوق بگیران سالیانە توام با زندان و اخراج رهبران میدانی جنبش سندیکایی قرار نیست صرف تقویت جریانی شود کە ضدیت اش با دمکراسی و حقوق کارگران اگر بیشتر از رژیم اسلامی نباشد، کمتر از آن نیست. .

.

اعتصابات کارگری، به‌ویژه در صنعت نفت، نشان داد که طبقه کارگر می‌تواند با توقف تولید، معادلات سیاسی را تغییر دهد. اعتصاب‌های ۱۳۵۷ این تجربه را به اوج رساند و به الگویی ماندگار در حافظه سیاسی ایران بدل شد

انقلاب بە امری اجتناب ناپذیر تبدیل شدە است و مردم در این ١٢ روز گامهای بزرگی در راستای انقلاب بە پیش برداشتەاند. مشاهدە فیلمها و گزارشات مستند از تظاهرات بە روشنی وجود روحیە و تمایلات انقلابی مردم را منعکس می کند و نوید پیروزی می دهد.

با وجود آن که بسیاری از پژوهشگران پس از آدام اسمیت به نقش نهادها پرداخته اند، اما شاید به واسطهٔ آثار داگلاس نورث، برندهٔ جایزهٔ نوبل، در دههٔ 80 قرن گذشته بود که نظریهٔ نهادها و توسعه بار دیگر به مرکز توجه اقتصاد جریان اصلی بازگشت. نورث در سال 1994 نهادها را به‌عنوان "محدودیتهایی که به دست انسان طراحی شده اند و ساختار کنش متقابل انسانی را برمی‌سازند" توصیف می‌کند.

مردم از حکومتها انتظار، آزادی، رفاە، امنیت، عدالت و برابری دارند، حکومت اسلامی هیچ کدام از اینها را نتوانستە و نمی تواند تامین کند، بە همین دلیل محکوم بە فناست.در کشور ما ظرفیت کافی برای ایجاد رفاە و استقرار عدالت اجتماعی در صورت استقرار یک نظام دمکراتیک و مردمی وجود دارد. آنچە امروز فقر و فلاکت را بر مردم این کشور ثروتمند مستولی کردە است وجود نظام مستبد و غارتگر و فاسد فقاهتی است کە با بە انحصار در آوردن نیمی از دارایی ها و درآمدهای کشور تحت عنوان "انفال" و تقسیم بخشی از آن میان عوامل خود اکثریت مردم کشور ما را بە فقر و فلاکت کشاندە است.

دولت احمدی‌نژاد (۱۳۸۴–۱۳۹۲)

عدالت‌محوری در گفتار - اجرای رادیکال‌ترین سیاست نئولیبرالی  در عمل از مشخصات بارز دولت احمدی نژاد بود

دولت احمدی نژاد پارادوکسیکال‌ترین دولت در زمان خود بود..

الف) مهم‌ترین سیاست نئولیبرالی این دوره

طرح هدفمندسازی یارانه‌ها (۲۰۰۹)

آزادسازی شدید قیمت انرژی
حذف یارانه سوخت
پرداخت نقدی یارانه به‌جای حمایت ساختاری...

حالا کە گروە های اجتماعی بطور جدی وارد مبارزە همە روزە با حکومت استبدادی و ستمگر و برنامە های اقتصادی اجتماعی و سیاسی فقرافزای آن شدەاند، منافع کارگران و مزد بگیران ایجاب می کند حقوق خود را با پیوستن بە این جنبش بزرگ و متنوع مردمی کە برای آزادی و عدالت مبارزە می کند دنبال کنند

راه رهایی کارگران و زحمتکشان نه از مسیر رهبرتراشی از بالای سر مردم، نه با تکیه بر قدرت‌های خارجی و نه از طریق جناح‌های درون حاکمیت، بلکه از مسیر اتحاد، همبستگی و ایجاد تشکیلات مستقل در محیط‌های کار و زندگی و در سطح سراسری می‌گذرد. ما نباید اجازه دهیم بار دیگر قربانی بازی‌های قدرت و منافع طبقات حاکم شویم. سندیکا همچنین هرگونه تبلیغ، توجیه یا حمایت از دخالت نظامی دولت‌های خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، را قویاً محکوم می‌کند. ما خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط تمامی بازداشت‌شدگان هستیم و بر لزوم شناسایی و محاکمه آمران و عاملان کشتار مردم تأکید داریم.

تداوم قاطعانهٔ اعتراضات، گسترش اعتصابات، هوشیاری و اتحاد، ضامن پیشروی ما و تحقق آرزوهای سرکوب‌شده‌مان است. راهی را که انتخاب کردیم با قدرت ادامه میدهیم و با اتحاد و همبستگی خود به این بردگی، فقر، خفت و نابرابری پایان خواهیم داد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، خود را جزئی جدایی‌ناپذیر از مردم می‌داند و در کنار آنان ایستاده و خواهد ایستاد. نه برای سهم‌خواهی، نه برای قدرت، بلکه برای کرامت انسانی، عدالت اجتماعی و آینده‌ای که دیگر بر پایه‌ی ترس و فقر بنا نشود. این صدا، صدای مردم است و مردم، صاحبان اصلی این سرزمین‌ هستند.