باور نمی کنم پایان اسطوره را.
رسیده ام به یقین'
تیری که پرواز کرد با جان آرش'
ورفت سوی جیحون رود'
نشد ماندگار در آن کرانه دور.
نشاند مرزایستادن را'
بر تنه ستبر آن درخت گردو.
وبرگشت'
به خاستگاه بلند خویش'
البرز کوه.
آرش آنجا نبود.
چرخید تیر بر بام سرزمین'
ورها کرد نیروی خویش'
بر هزاران هزار بازو.
وچنین بود که تکثیر شد آرش'
وایستاد جهان'
به تماشای اعجاز یک اسطوره.
..................................
س_خرم
چاپ
افزودن دیدگاه جدید