منوط کردن افزایش دستمزد بە گران شدن نان خطا بود

تصورش را بکنیم اگر جای کارگرانی بودیم کە نان مردم را می پختیم اما خود از آن بهرە چندانی نمی بردیم چە حال و روزی پیدا می کردیم. یاوقتی کە قیمت نان پیاپی افزایش پیدا می کرد اما دستمزد مان مانند کارگران نانوایی ها سالها بە رغم افزایش تورستمزد کارگران را اجرا نکردندم و گرانی ثابت می ماند کار کردن برایمان در نانوایی چقدر ناگوار بود.

سخت می شود باور کرد کە دستمزد کارگران نانوایی سالهاست بە این بهانە کە افزایش دستمزد باعث گران شدن نان می شود، از افزایش دستمزد آنها حتی آن مبلغ ناچیزی کە در شورای عالی کار تصویب می شود امتناع کرد. و سختر وقتی است کە قیمت پیاپی  نان تا صد درصد افزایش پیدا کند، اما باز هم با افزایش دستمزد کارگران نانوایی ها مخالفت شود.

بقول عبدالله بلواسی، یک کارگر نانوایی ، : "طی سال‌های گذشته، افزایش دستمزد کارگران بر اساس یک عرف نادرست به افزایش قیمت نان موکول شده است. این بار نیز قیمت نان افزایش کم‌سابقه‌ای را تجربه کرده و این افزایش قیمت به تنهایی با ۵۰ سال اخیر برابری می‌کند اما همچنان خبری از اصلاح دستمزد کارگران نیست"

قانون کار نصفە نیمە بیش از نیمی از کارگران را تحت پوشش قرار نمی دهد. کارگران کارگاە های زیر دە نفر از شمول قانون کنار گذاشتە شدە و دست صاحبان کارگاە هایی کە کمتر از دە نفر کارگر دارند برای انواع حق کشی ها باز گذاشتە شدە است.

هم از این روست کە سالها قانون افزایش دستمزد مطابق نرخ تورم سالیانە و هزینە سبد مواد غذایی در مورد کارگران نانوایی ها اجرا نمی شد و بە بعد از افزایش قیمت نان حوالە دادە می شد. چند هفتە پیش دوبارە قیمت نان یک شبە صد درصد افزایش دادە شد ، با این حال دولت و کارفرمایان هنوز حاضر بە افزایش دستمزد کارگران نانوایی ها نشدەاند.

البتە خیلی از شرکتهای مشمول قانون کار نیز از افزایش دستمزد سالیانە کارگران خود طفرە می روند و بدتر از آن مزایای مزدی سال گذشتە کارگران را نیز با اجازە خودشان قطع کردەاند.

یعنی دستمزدها و دریافتی کارگران را بجای افزایش کاهش دادە اند و همان دستمزدهای خجالت آور را نیز بطور مرتب با تاخیر پرداخت می کنند و مواردی پیش آمدە کە کارگرانی را کە بە علت نگرفتن سە ماە دستمزد اعتصاب کردەاند از کار اخراج نمودەاند. دولت نیز از این اعمال خلاف قانونی کارفرمایان و فشار روزافزون بە کارگران حمایت می کند.

اما تفاوت میان دستمزد کارگران نانوایی ها با سایرین مربوط بە امسال نیست یک تفاوت چند سالە است. صاحبان نانوایی ها اما با وجود افزایش صد درصدی قیمت نان با اینکە دیگر بهانەای برای افزایش دستمزدها ندارند، اما طمع کارانە همچنان از افزایش دستمزد امسال طفرە می روند و خیالشان هم از این بابت کە دولت و رئیس جمهور نهج البلاغە خوان و وزیر کار مدعی اصلاح طلبی دولت و سایر نهادهای ریز و درشت حکومتی نیز در هر حال و شرایط مگر در شرایط قیام جانب آنها را خواهند گرفت راحت است. بلە زمانی کە کارگر تشکل مستقل نداشتە باشد، اول از قانون کنارش می گذارند، بعد حق و حقوق مکتسبە اش را از او می گیرند، سپس نان سفرەاش را با کاهش دستمزد اش و گران کردن هزینە ها نصف می کنند .

کارگران نانوایی ها زمانی کە سندیکا داشتند و رهبران شان مستقل بودند با نفوذی کە در میان کارگران داشتند می توانستند با استفادە از پشتوانە کارگری خود از حقوق خود دفاع کنند. آن وضعیت در اثر  سرکوب سندیکا ها و مشارکت شوراهای اسلامی حکومتی در سرکوبها تضعیف و بە کارفرمایان و دولت امکان داد کارگران را با از بین بردن حقوق شان و سرکوب بە فلاکت امروزی بکشانند.

منوط کردن افزایش دستمزد  بە گران شدن قیمت نان خطایی بود کە در غیاب سندیکاها بە کارگران تحمیل شد. کارگران نباید زیر بار آن می رفتند و کارفرمایان را بد عادت می کردند. حالا نیز تنها راە احقاق حق و حقوق کارگران احیای سندیکا های مستقل و واقعی است .