استعفا قابل فهم است ولی راە گشا نیست

در روزهای اخیر خبر استعفاهای اعتراضی جمعی در میان معلمان در برخی رسانە ها منتشر شدە است. گفتە می شود استعفاها سازمان یافتە نیست و یک حرکت خودبخودی اعتراضی است.

کانال تلگرامی شورای هماهنگی فرهنگیان  آن را نشانە یک بحران خواند و نوشت:

برای بسیاری از معلمان، دل کندن از کلاس درس آسان نیست. سال‌ها زندگی‌شان با مدرسه، دانش‌آموز و آموزش گره خورده است. اما وقتی فشارها روی هم انباشته می‌شوند و امیدی به تغییر شرایط باقی نمی‌ماند، گاهی استعفا به آخرین انتخاب تبدیل می‌شود".

پیش از این نیز شمار زیادی از پرستاران  پس از آنکە مقامات دولتی با بهبود حقوق و شرایط کاری شان موافقت نکردند از شغل های خود استعفا دادە و عدە زیادی از آنها با مهاجرت بە کشورهای دیگر کارهایی با حقوق و شرایط مناسبتر پیدا کردە بودند. 

مهاجرت پرستاران همچنان ادامە دارد و روز بە روز گستردە تر می شود. آمارها رقم مهاجرت سالیانە نیروی کار ماهر از ایران را بین٦٠ تا صد هزار نفر تخمین می زنند.تعداد پرستارانی کە در یکی دوسال اخیر از کشور برای یافتن شغل بهتر مهاجرت کردەاند را تا ٣ هزار نفر در سال اعلام کردەاند

واقعیت این است کە پدیدە مهاجرت نیروی کار ماهر در ایران وسیع است و کشورهای زیادی هستند کە برای جذب نیروی کار ماهر و متخصص آمادگی از خود نشان می دهند. دوستانی کە در کشورهای مختلف اقامت دارند نیز این را تائید می کنند. خصوصا در اروپا کە نیاز بە پرستار و دکتر زیاد است اکثر پرستاران حتی قبل از گذراندن دورە آموزش زبان استخدام می شوند.اما این وضع برای همە ی مشاغل یکسان نیست.

نارضایتی معلمان تنها بخاطر حقوق های ناچیز نیست، آنها از مشکلات موجود در آموزش و پرورش، کمبود معلم، فشار کاری بیش از حد و وجود استبداد و سرکوب و عقب ماندگی سیستم آموزشی ایدولوژیک نیز در رنج هستند، با این همە مهمترین مشکل آنها حقوق های ناچیزی است کە کفاف هزینە های زندگی شان را نمی دهد و مجبورند یک تا دو شغل اضافی پیدا کنند. هر وقت هم کە اعتراض می کنند  بە مانند سایر مزدبگیران سرکوب و اخراج و زندانی می شوند.هم اکنون نیز شمار زیادی از معلمان یا درزندان هستند و در نوبت محاکمە قرار دارند یا از کار اخرج شدەاند. بهمین جهت استعفای اعتراضی جمعی آنها کە توجە بسیاری را متوجە خود کردە است، قابل فهم است ولی بە نظر نمی رسد کمک چندانی بە تغییر رویکرد حکومت بنماید، مگر اینکە از حمایت گستردە همکاران شان بهرمن شود کە امکان آن در شرایط کنونی آمادە نیست.ولی همین کە این استعفاها توانستە توجە عدە قابل توجهی از مردم و رسانە ها را بە وضعیت معلمان جلب و برخورد مثبتی بە آن نشان دادە شدە حائز اهمیت است. 

ما با حکومتی سر و کار داریم کە نە فهم و شعور مدیریت کشور را دارد و نە ارزش نیروی کاری را کە آن همە هزینە صرف آموزش آن شدە است می فهمد.بە همین جهت کمبود معلم و پرستار و نیروی کار ماهر برایش اهمیت ندارد و سیاست اش برای کمبود نیروی کار ماهر سرشکن کردن  کارها  روی دوش پرسنل باقی ماندە  مانند تحمیل اضافە کاری های طولانی  اجباری و فرسایندە بە پرستاران است. 

نباید تصور کرد هرکس کە استعفا می دهد مبادرت بە مهاجرت می کند. خیلی ها سعی می کنند با تغییر شغل درآمد و شرایط بهتری برای خود مهیا کنند، اما از آنجا کە بیکاری در کشور گستردە است و بیشتر محل های کار یا پر شدە است و یا حقوق و شرایط کار در آنها تفاوت زیادی با هم ندارد، عدە زیادی بە ناچار تن بە مهاجرت می دهند کە همەنیز موفق نمی شوند. 

در مورد معلمان و کسانی کە تخصص شان کمتر مورد نیاز کشورهای نیروی کار پذیر است، قضیە کمی فرق می کند. بهمین جهت این گروە از متخصان نسبت بە سایرین هم شانس کمتری برای یافتن شغل بهتر و هم امکان کمتری برای مهاجرت دارند .

بهمین خاطر پیش بینی نمی شود کە استعفاهای اعتراضی معلمان بتواند بە چنان حرکتی فراگیر تبدیل شود کە بتواند رویکرد دولت نسبت بە معلمان را تغییر دهد. حکومت هم بدش نمی آید کە معلمان مستعفی  را کە جز عناصر پیشروتر در درون  جنبش معلمان هستند کە هموارە در جستجوی راهکار های موثر برای بهتر شدن حق و حقوق خود و وضعیت آموزش و پرورش  بودەاند، بە این بهانە تصفیە کند. 

طبیعتا دفاع از حق و حقوق مستلزم مشارکت در تشکلهای صنفی است و آمادگی داشتن برای پرداخت هزینە هایی است. اعضا و رهبران تشکلهای صنفی فرهنگیان بویژە شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان تا کنون هزینە های سنگینی بابت فعالیتهای دامنە دار خود پرداختەاند. درست است کە این تشکلها هنوز بە اهداف خود نرسیدەاند، ولی توانستەاند راە کار و انگیزە معلمان برای کسب حقوق آنها را در میان یک میلیون معلم و فرهنگی نهادینە کنند و تشکلها را فعال و سر پا نگهدارند. با این اوصاف پیوستن بە تشکلهای مستقل موجود و تقویت آنها گزینە بە مراتب بهتری هم برای نشان دادن اعتراض است وهم برای کسب حق و حقوق.و آزادی. بهر حال تلاش برای زندگی و شرایط کاری بهتر حق هر کسی است و موضوعی قابل احترام است. بە امید موفقیعت برای معلمان معترض و حق طلب.