با اندوه فراوان بابک امیرخسروی، از چهره‌‌های نام آشنا و از کوشندگان راه آزادی، دموکراسی و جمهوری‌خواهی ایران، دیروز یکشنبه ۴ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۲ مهر ۱۴۰۵، در پاریس و در ۹۹ سالگی چشم از جهان فروبست.
بابک امیر خسروی یکی از مبارزان شناخته شده نسل قدیم چپ ایران بود که بخش بزرگی از عمر خود را در متن تحولات پرحادثه تاریخ معاصر کشور گذراند و تجربه گرانبهائی از مبارزه سیاسی، شکست‌ها، امیدها و تغییرات فکری پشت سر داشت.
او در سوم شهریور ۱۳۰۶ برابر ۲۵ اوت ۱۹۲۷ میلادی در تبریز زاده شد. از سال های جوانی به فعالیت سیاسی روی آورد و در پاییز ۱۳۲۴ به حزب توده ایران پیوست. در سال های دانشجویی در دانشگاه تهران، از فعالان جنبش دانشجویی و تشکیلات حزب بود و در فاصله سال های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۱ مسئولیت کمیته حزب توده در دانشگاه تهران را برعهده داشت. پس از آن نیز در تشکیلات این حزب در آذربایجان فعالیت کرد.
کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ مسیر زندگی او را دگرگون کرد. در آن هنگام او که برای شرکت در فستیوال جهانی جوانان و دانشجویان به بخارست رفته بود، در بازگشت به ایران دستگیر شد و از آن پس بخش بزرگی از زندگی‌‌ش در مهاجرت و تبعید سیاسی گذشت. او سالیان درازی در فعالیت های دانشجویی و سیاسی بین المللی حضور داشت و مدتی نیز در دبیرخانه اتحادیه بین المللی دانشجویان در پراگ فعالیت کرد. او در دانشگاه هومبولت برلین در رشته اقتصاد سیاسی به درجه دکترا رسید.
بابک امیرخسروی پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ایران بازگشت و بار دیگر در فعالیت های حزب توده ایران مشارکت کرد. اما تجربه جمهوری اسلامی و به ویژه سیاست‌های رهبری حزب توده، او را به بازاندیشی جدی در باورها و انتخاب‌‌های سیاسی گذشته‌اش کشاند. این روند سرانجام به جدایی او از حزب توده انجامید. او بعدها در شکل‌گیری حزب دموکراتیک مردم ایران نقش موثری داشت و در فعالیت‌های سیاسی و فکری خود بیش از پیش بر ضرورت دموکراسی، آزادی، استقلال ایران و همکاری نیروهای دموکراتیک تأکید کرد.
بخش مهمی از زندگی او به نوشتن، پژوهش و ثبت تجربه های سیاسی نسل خود گذشت. آثار او، از جمله نوشته هایش درباره تاریخ و عملکرد حزب توده ایران و زندگی نامه سیاسی خویش، بخشی از حافظه تاریخی جنبش چپ ایران و روایت یکی از شاهدان مستقیم تحولات سیاسی چند دهه کشور است. او بر این باور بود که بدون نقد گذشته و درس گرفتن از تجربه های آن، نمی‌توان راهی برای آینده گشود.
در سالهای بعد، او جزو بنیان‌گذاران اتحاد جمهوری‌خواهان ایران بود و تا سالهای پایانی عمر، دغدغه آینده ایران و ضرورت استقرار نظامی دموکراتیک و جمهوری‌خواه را دنبال کرد. او از دل جنبش چپ برخاست، سال های طولانی با آن زیست، اما به تدریج، بسیاری از باورهای پیشین خود را مورد پرسش قرار داد.
حزب چپ ایران، یاد او را با احترام گرامی می‌‌دارد و درگذشتش را به خانواده، خویشان، دوستان و یاران سیاسی او در حزب دموکراتیک مردم ایران و اتحاد جمهوری خواهان ایران تسلیت می‌گوید. زندگی بابک امیرخسروی بخشی از تاریخ پر فراز و نشیب چپ ایران و تلاش طولانی او در راه آزادی و دموکراسی در کشور ماست.
هیئت سیاسی - اجرائی حزب چپ ایران
دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵ برابر ۶ اکتبر ۲۰۲۶
چاپ
افزودن دیدگاه جدید