رفقا و دوستان عزیز فرا رسیدن اول ماە مە روز همبستگی جهانی کارگر را بە شما کە همچنان پرچم این روز فرخندە، مهم و تاثیرگزار را برافراشتە نگاە می دارید و بە کارگران و همە ی سازمانهایی کە برای رهایی طبقە کارگر از استثمار و سرمایە داری و برای ساختن جهانی فارغ از استثمار، بی عدالتی، جنگ، نابرابری و تبعیض و سالم سازی محیط زیست ، پیکار مێ کنید تبریک می گوییم و برای همگی مان اول ماە مە پرشکوهتری از سال پیش داریم.
کارگران و نیروهای مترقی امسال در شرایطی روز جهانی کارگر را برپا میدارند، کە مردم جهان در اثر رشد نیروهای دست راستی فاشیستی و پوپولیست راست و تشکیل دولتهای راستگرا سال سختی را از سر گذراندە است.تهاجم دولتهای سرمایە داری برای بازپس گیری بخش های از دست آوردهای مبارزاتی جنبش کارگری و بشریت ترقی خواە در اکثر کشورها شدت گرفتە است.
دەها هزار فلسطینی در غزە توسط دولت اشغالگر اسرائیل با حمایت امریکا و کشورهای امپریالیستی قتل عام شدەاند، دو جنگ پیاپی توسط ایالت متحدە و اسرائیل علیە ایران انجام گرفتە، است، تعرض جنگی اسرائیل بە لبنان و سوریە و اشغال بخش هایی از این دوکشور انجام شدە است و دامنە تعرضات جنگی اسرائیل بە مناطق فلسطین نشین تا نوار غربی امتداد پیدا کردە است.
با بە قدرت رسیدن ترامپ دمکراسی و حقوق بشر در امریکا و سطح جهان با تعرض همە روزە مواجە شدە است، قوانین و حقوق بین الملی زیر پا گذاشتە می شود و تلاش دولت امریکا برای تسلط بر ونزولا، کوبا، ایران تشدید شدە است و تلاشهای این دولت برای ضمیمە کردن گرین لاند، کانادا بە خاک خود بە پایان نرسیدە است.دولت ترامپ کشورها و رهبرانی را کە حاضر بە تمکین از خواستە های زورگرایانە ی او نیستند، حتی متحدین سنتی غربی خود را تهدید می کند.
با این همە اما خوشبختانە مقاومت در برابر این تعرضات نیز وجود دارد و در حال رشد و گسترش است.
جنگ، تجاوز و هرج مرج بعد از بە قدرت رسیدن دولت ترامپ گسترش یافتە و اختلافات میان کشورهای امپریالیستی و ناتو نیز افزایش یافتە است.
رفقای عزیز در ایران یک رژیم مذهبی مستبد و سرکوبگر سرمایە داری حاکم است کە ارزشی برای آزادی های اساسی مردم و حقوق کارگر و مزدبگیر قائل نیست
حقوق انسانی و آزادی های اساسی را بر نمی تابد.فعالیت احزاب و اتحادیە های کارگری در کشور ما ممنوع است و رهبران و اعضای احزاب و اتحادیە هموارە تحت پیگردهای شدید پلیسی قرار می گیرند و زندانی می شوند.
رژیم حتی بە کارگران اجازە نمی دهد در روز کارگر راهپیمایی کنند.
بیشتر قوانین حمایتی را دەها سال است کە از میان برداشتە است و باقی ماندە آنها را هم اجرا نمی کند.
دستمزدهای کارگران را زیر خط فقر منجمد کردە است، بیش از نیمی از کارگران را از شمول قانون کار محروم نمودە، مانع تشکیل اتحادیە های کارگری مستقل می شود، اعتصابات کارگری را سرکوب می کند و مناسبات تبعیض آمیز جنسی علیە زنان در محل کار و جامعە برقرار است، بیش از ٩٥ درصد کارگران استخدام موقت هستند و فاقد امنیت شغلی.
وضعیت و حقوق و دستمزد و شرایط کار و زندگی کارگران مهاجر، بە مراتب بدتر از کارگران ایرانی است و هروقت کە بخواهند آنها را بدون اینکە مرتکب جرمی شدە باشند از کشور اخراج می کنند.
سیطر یک سیستم سرمایەداری عمدتا رانتی در کشور شکاف طبقاتی عمیقی را بوجود آوردە است کە در یک سوی آن یک اقلیت کوچک دە پانزدە درصدی قرار گرفتە و در سوی دیگر بقیە مردم.
قریب ٧٥ درصد جمعیت کشور در زیر خط فقر و یا در مرز خط فقر بسر می برند. ٣٥ درصد از این جمعیت در فقر مطلق هستند.
فقر و تبعیض و همچنین سرکوب مردم در مناطق غیر فارس مانند کردستان و بلوچستان بە مراتب شدیدتر است. جلوگیری عامدانە از توسعە این مناطق و کمبود محل های کار عدە زیادی از مردم این مناطق را بر خلاف میل شان بە کارهای سخت، کم درآمد، پر ریسک و خطری مانند کولبری و سوختبری کە در واقع بە نوعی قاچاق بری است وادار کردە است.
نرخ بیکاری در ایران بالاست.آمارهای دستکاری شدە رسمی آن را ٨ درصد اعلام می کند، اما کارشناسان آنرا تا ١٥ درصد تخمین می زنند. نرخ بیکاری بعد از جنگ ٤٠ روزە در اثر بمباران های بربرمنشانە امریکا و اسرائیل بە شدت بالا رفتە. نرخ بیکاری اما در برخی مناطق از جملە در کردستان و بلوچستان بالاتر از متوسط نرخ سراسری است.
وضعیت عمومی مردم و کشور کە قبل از شروع جنگ نیز بحرانی بود، بویژە کارگران شاغل و بازنشستە و بقیە مزدبگیران بعد از دو جنگ پیاپی یک سال اخیر و تجاوزات دولت های متجاوز و قلدر امریکا و اسرائیل از هر لحاظ بحرانی تر شدە است.
سیاستهای اقتصادی اجتماعی رژیم در ایران تا آنجا کە بە مناسبات کار و سرمایە بر می گردد، حتی خشن تر از مناسبات رژیم های افراطی سرمایە داری است. دولت کنونی و سیاستهای اقتصادی آن متاثر و ملهم ازاحزاب و نهادهای کارفرمایی طرفدار افراطی بازار آزاد و در انطباق با نهادهای بین المللی سرمایە داری مانند بانک جهانی است.
بی حقوق سازی طبقە کارگر، منجمد سازی دستمزدها، سرکوب اتحادیە ها و احزاب کارگری، حذف سوبسیدها، خصوصی سازی همە چیز حتی بخش درمان و آموزش از مشخصات بارز حکومت در ایران است کە با چاشنی اسلامی پیش بردە می شود.
نزدیک بە دو میلیون نفر کارگر در اثر تخریب واحدهای بزرگ صنعتی و خدماتی مشاغل خود را از دست دادەاند، نرخ تورم بخصوص مواد غذایی بە صورت جهشی افزایش یافتە است. هزاران کارخانە و شهرک صنعتی، بیمارستان، دانشگاە، مدرسە، اسکلە، کارخانە برق، جادە، پل. راە آهن و دەها هزار خانە و مغازە ویران شدەاند.
اعتراضات کارگری و مدنی بعد از تجاوز جنگی فروکش کردە است، تعرض بە حقوق کارگران گسترش پیدا کردە است.
سە و نیم ملیون نفر از شهروندان برای یافتن جان پناە امن آورە شدەاند. حتی موسسات و کارخانە های تولید دارو از بمبارانها در امان نماندەاند.
بە بهانە جنگ دیکتاتوری و سرکوب مخالفان تشدید شدە است. زندانها پر شدە است، تعداد اعدام های سیاسی افزایش پیدا کردە و نوعی حکومت نظامی در کشور حاکم گردیدە است.
در اثر این جنگ هزاران نفر از شهروندان غیر نظامی از جملە صدها کودک کشتە و هزاران نفر مجروح شدەاند.
طبق آماری کە دولت اخیرا منتشر کردە است خسارات تا کنونی وارد آمدە بە کشور در اثر جنگ ٢٧٠ میلیارد دلار تخمین زدە شدە
مردم بە استثنای اقلیت کوچکی کە طرفدار رضا پهلوی فرزند شاە سرنگون شدە در انقلاب ١٩٧٩ هستند و از حمایت دولت اسرائیل برخوردار است، خواهان پایان یافتن جنگ و برقراری صلح و آزادی و عدالت برداشتن تبعیضات و نا برابری و استبداد هستند، خواستهایی کە در جامعە جریان داشت و در حال پیشروی بود اما در اثر دخالت فرصت طلبانە ناتانیاهو و ترامپ و رضا پهلوی و طرفداران بازگشت بە سلطنت مطلقە و تجاوز جنگی آنان و استفادە رژیم ایران از این فرصت برای سرکوب مردم از مسیر خود منحرف و بە آن آسیب جدی وارد شد
از سوی گروە کار کارگری حزب چپ ایران
٢٠ آپریل ٢٠٢٦
یکم فروردین ١٤٠٥
افزودن دیدگاه جدید