مارس 2026

بر پایه اصول همبستگی بین‌المللی و مسئولیت مشترک برای حفظ صلح و امنیت جهانی، حزب کمونیست عراق فراخوانی فوری به نیروهای دموکراتیک و مترقی در سراسر جهان—به‌ویژه احزاب کمونیست و چپ—صادر می‌کند تا تلاش‌ها برای دستیابی به آتش‌بس فوری، بازگشت به مسیر دیپلماتیک و اولویت دادن به راه‌حل‌های سیاسی را تشدید کنند؛ چرا که تنها از این طریق می‌توان منطقه را از ویرانی بیشتر مصون داشت

میگوییم: «زن، زندگی، آزادی»؛ و این نه یک شعار لحظه‌ ای، بلکه افق اخلاقی و نقشه راه بازسازی ایران است؛
افقی که در آن کرامت انسانی، حضور سیاسی، برابری حقوقی و به رسمیت شناختن تکثر و تنوع اجتماعی پایه‌ های نظم جدید را شکل میدهند

ما علیه نابرابری‌های جنسی‌ـ‌جنسیتی و به‌حاشیه‌رفتن مطالبات زنان مقاومت می‌کنیم؛ برای آزادی همه‌ی زندانیان سیاسی می‌کوشیم و خواهان توقف ماشین کشتار جمهوری اسلامی هستیم. هم‌زمان، در شرایطی که جنگ و مداخله‌ی نظامی آغاز شده است، بر ضرورت همبستگی با تشکل‌های فمینیستی جهان و جنبش‌های ضدجنگ و ضد فاشیسم تأکید می‌کنیم.
نه به جمهوری اسلامی

از این رو، فوری‌ترین و ضروری‌ترین گام در شرایط کنونی برقراری آتش‌بس فوری است. توقف درگیری‌ها نخستین شرط برای جلوگیری از گسترش فاجعه انسانی، حفظ جان غیرنظامیان و گشودن راهی برای دیپلماسی و کاهش تنش‌هاست. آتش‌بس باید اکنون برقرار شود؛ زیرا تنها راه جلوگیری از تبدیل شدن این بحران به جنگی فراگیر و بی‌پایان، آتش‌بس است.

هشت مارس، روز فریاد زنان علیه ستم طبقاتی و جنسیتی
هشت مارس روز زنانی است که نامشان در رسانه‌ها و تاریخ رسمی جایی ندارد؛ زنانی که در کارخانه‌ها، مزارع، بیمارستان‌ها، خانه‌ها و خیابان‌ها کار می‌کنند، اما استثمار و تبعیض همچنان سهم آن‌هاست. این روز، نه یک جشن فرمایشی، بلکه یادآور ضرورت مبارزه برای محو همه‌ی اشکال ستمی است که بر زنان، تحمیل می‌شود.

آوارگی در جنگ اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا جابه‌جایی اجباری جمعیت یکی از جدی‌ترین پیامدهای انسانی درگیری‌هاست و می‌تواند برای مدت طولانی بر امنیت، معیشت و سلامت جوامع اثر بگذارد

وزارت امور خارجه نروژ ایمیل شما درباره وضعیت کنونی در ایران را دریافت کرده است.

نروژ در موارد متعددی به‌روشنی خشونت، سرکوب و نقض حقوق بشر توسط رژیم ایران را محکوم کرده است. نروژ همچنین چندین بیانیه در رابطه با وضعیت بحرانی و نگران‌کننده صادر کرده است.

در پایان، ما جنگ را در هر شکل و از سوی هر طرف محکوم می‌کنیم. جنگ‌ها ساختارهای حمایتی را فرو می‌ریزند، فقر و بی‌ثباتی را گسترش می‌دهند و بیشترین آسیب را به غیرنظامیان، به‌ویژه زنان و کودکان وارد می‌کنند. بدن زنان در بسیاری از منازعات به میدان نبرد تبدیل می‌شود و خشونت جنسی به ابزاری برای تحقیر و سلطه بدل می‌گردد. ما بر این باوریم که صلح پایدار، پیش‌شرط تحقق عدالت جنسیتی است و بدون امنیت انسانی، هیچ جامعه‌ای به برابری دست نخواهد یافت