حدود ۵.۵ صبح امروز[جمعه ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۶ مارس ۲۰۲۶] ترسناکترین حملاتی بود که تو جنگ اخیر تجربه کردیم. حرکت جنگندهها از فاصلهی خیلی نزدیک و صداهای انفجار پشت هم و نزدیک. از اون موقع تا الان چهار ساعت میگذره اما بدنم میپره و لرز داره و نمیتونم بخوابم.《جنگ》 نمیتونه بشردوستانه باشه.
۲
وحشت امروز صبح از خاطره جمعی شهر هرگز پاک نخواهد شد.
۳
بدترین تجربه این چند روز امروز ساعت ۵:۳۰ صبح و دو روز پیش طرفهای ساعت ۴ عصر بود. صبح امروز شمردن صدای انفجار از دستم در رفت و دو روز پیش برای اولین بار صدای سوت موشک قبل از برخورد را تجربه کرده ام؛ سه بار. فکر میکردم موشک درست وسط خانه فرود میآید. آن صدا هنوز توی گوشم هست.
۴
مداخلهی بشردوستانهای که میخواستید، ما رو جنگزده کرده و روز و شبمون رو با صدای انفجار محلههای عادی پر کرده. راستی یه عالمه آدم معمولی هم کشته شدند و آواره شدند که فکر نکنم براتون مهم باشه. برید به ادامهی رقصتون برسید.
۵
این تصویر شهر در آتش سوزی و ویرانی ناشی از بمباران که اینروزها در تهران میبینیم.آزادی؟ فکر نکنم اینشکلی باشه.
۶
اخباری از سرقت منازل و مغازه ها و در مواردی سرقت گوشی موبایل شهروندان به عبدی مدیا واصل شده و در مواردی تسویه حساب های شخصی. این افعال در شرایط جنگی و موشک باران شهرها و تضعیف قوای انتظامی قطعا یک جرم ساده نیست و جنایت در حق شهروندان است. دزدها حداقل به شرایط استیصال هم نوعان خود توجه کنند
۷
مردم عزیز من زیر بمباران، زیر خروارها آوار دارن دفن میشن…و ما برای شناسایی پیکرها فقط اشک میریزیم آیا دنیا میبینه؟ یا فقط آمارها را میشماره…
۸
از حملهها و اخبار جدید جنگ، دهنمون سرویس شده!!! ساعت ۵ صبحه و ۴ بار تا حالا از صدای انفجار پریدیم. شب و روز خواب و آرامش نداریم. هر لحظه تو شدیدترین اضطرابیم، یا برای خودمون یا عزیزامون تو تهران و نقاط مختلف کشور. کارمون مختل شده، از ماه بعد حقوق نداریم. زیرساختهامون در خطرن و این یعنی به زودی آب و برق هم نخواهیم داشت. از شدت استرس سوزش معده عصبی گرفتم. به اینترنت برای عادیترین فعالیتها به سختی وصل میشیم و بعد از اتصالهای نصفه و نیمه هم فقط یا داریم اخبار تخریبها رو میبینیم و میخونیم یا تهدیدها رو. و این فقط و فقط حالمونو بد و بدتر میکنه.
۹
اینجا اینترنت نداریم. ماهوارهها زیر پارازیت شدیدند. تلویزیون جمهوری اسلامی تصویری از «آرامش کامل» نشان میدهد: میگویند اسرائیل نابود شده، آمریکا شکست خورده و کشورهای منطقه به زانو درآمدهاند. مردم کنار نظام ایستاده اند و جانشان را برای رهبر میدهند. در آنسو، اینترنشنال از کشور روایت دیگری دارد: میگویند جمهوری اسلامی سقوط کرده و هیچ غیرنظامی کشته نشده، اماکن غیرنظامی هدف قرار نگرفته و «عملیات آزادی ایران» ادامه دارد. اما واقعیت میدان چیز دیگری است. شهر زیر بمباران سنگین و موشک است. سرمایه های متعلق به مردم ایران یک به یک در مقابل چشممان نابود میشود. صدای انفجارها واقعی است، ترس واقعی است. دوستی در پزشکی قانونی از صدور ۱۵۰۰ گواهی فوت اطلاع داده. دائم آنتن موبایل را چک میکنیم که تنها راه خبر گرفتن از عزیزانمان قطع نشود. هرنوع فعالیتی توسط جمهوری اسلامی جرم انگاری شده. با این حال مردم همدیگر را تنها نگذاشتهاند. بیمارستانها بازند و هر بیمارستانی تعدادی مجروح دارد. پمپبنزینها کار میکنند.آب معدنی هست، فقط گرانتر شده.امروز ساعت ۷ صبح رفتم خون بدهم.در شهری که زیر بمباران است، صفی از آدمهایی را دیدم که برای نجات جان هموطنانشان آمده بودند.آنقدر زیر فشار نگرانی و جنگیم که بغضم ترکید.این مردم، با همه ترس و خستگی، هنوز کنار هم ایستادهاند. اما در همین شهر، گشتهای بسیج محلات عربده میکشند، شعار میدهند و هر شب کارناوال حیدر حیدر راه میاندازند. صفهای نان طولانی و خستهکننده است.قرص کلر و قرص های افسردگی تقریباً پیدا نمیشود. و در همین شرایط، حکومت هنوز در رسانههایش دروغ میگوید. اینترنت را از مردم گرفتهاند. اقتصاد خوابیده و قیمت غذا چند برابر شده. ما که در دل یک شهر جنگزده هستیم، برای هر دو روز اتصال به جهان باید یک میلیون تومان پول فیلترشکن بدهیم تا شاید بتوانیم بفهمیم بیرون و داخل چه خبر است. ما در دل بحرانیم، در دل جنگیم، و حتی حق دانستن هم از ما گرفته شده است. خاک بر سر حکومتی که در میان بمب و موشک، هنوز بزرگترین هنرش دروغ گفتن به مردم خودش است.
۱۰
اینجا تهرانه،ساعت ۵:۳۰ صبح جمعه.صدای جنگنده اونقدر نزدیکه که از خواب بیدار شدم. هرلحظه درانتظار مرگ بودن، سروده قشنگی نیست.دورتادور زدن، شرق، غرب، مرکز ... هر باری که بمب زدند، یا حسین گفتم. خواهرم پشت هم ایه الکرسی میخونه و وحشت کرده. عشاق جنگ طرفدرانش چقدر خوشحالید؟
۱۱
دیشب، وحشتناکترین شب تهران، از شروع جنگ بود؛ بمبها و موشکها یکی پس از دیگری منفجر میشد، خانهها میلرزید و جنگندهها در ارتفاع پایین پرواز میکردند. قطعی اینترنت باعث شده، مردم حتی ندانند کجا مورد هدف قرار گرفته. همه از شدت انفجارها، فکر میکردند کوچه خودشان منفجر شده…
۱۲
دیشب یکی از سختترین شبهای تاریخ معاصر تهران بود. نمیدانم این شبها باز هم تکرار خواهد شد یا نه، ولی آنچه میماند، بیم و هراس از دست رفتن جان انسانهای بیگناه و همطنان نازنینی است که حقی برای این انتخاب نداشتند.
چند حاشیه من بر نوشته های جنگ زدگان
۱۳
زنده بمان عزیز! زنده بمانید عزیزانمان در ایران! هر خرابی در کشورمان، مرا هم در پاریس خراب می کند. تجاوز و جنگ نتانیاهو و حامی اش ترامپ به ایران، مردم محروم و خاک بلادیده ما را محرومتر و بلا زده تر کرد. رهایی از استبداد دینی، تنها بدست مردم ایران ممکن است
۱۴
اگر زمان شاه، اتحاد شوروی و عراق، به ایران حمله و کشور را بمباران و مردم را به خیابان دعوت می کردند، شاه چه می کرد؟ ارتش چه می کرد؟ رژیم چنج در ایران، برای سومین بار شکست خورده است. هم، این بار که فکر کردند با کشتن خامنه ای،کار تمام است، هم دیماه و هم خرداد ماه۱۴۰۴.
۱۵
جنگ را می گفتند «این تنها راهه»! و هنوز برخی “غوره ندیده مویز شده” تکرار می کنند. «این تنها راهه»،القا ادراک است از طرف آن تلویزیون وابسته عوامفریب که تا ده کوره ها هم رفته. همان که با فریب مردم را به قتلگاه ۱۸ و ۱۹ دی برد.همان که رسانه تغییر رژیم است برای خارجیان. همان که مردم وامانده و محروم از زندگی روزمره را بازهم در این جنگ و ویرانی گوشت دم توپ می کند.
۱۶
این ها چطور بر مردگان این مردم محروم و جنگ زده و بر ویرانی این خاک بلادیده پشت می کنند و با سماجت از بمباران دو قدرت پیرو قانون جنگل و ضد حقوق بین الملل خشنود و آن را کمک می نامند؟ این ها نه رژیمی هستند و نه فاشیست! بخشی از نسلی هایی هستند که با القا آن تلویزیون وابسته که رسانه رژیم چینج یک قدرت خارجی است، هویت و روانشناسی ایدئولوژیک پیدا کرده و ضد غیر خود بار آمده اند. جمهوری اسلامی این نسل ها را محروم از زندگی شایسته کرد و دشمن جمهوری اسلامی بخشی از آن ها را برده ایدئولوژیک خود ساخت.
۱۷
ویرانی شهر و دیار و تهران و دیگر شهر ها و خطر موجودیتی ایران، آتش بس فوری را حیاتی کرده است. وقت “تو گو مو گو” و پلمیک نیست. وقت وفاق بر فوری ترین وحیاتی ترین هدف، آتش بس و جمع کردن نیرو برای عملی کردن آن است
جمعه ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۶ مارس ۲۰۲۶
افزودن دیدگاه جدید