شنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۸ - ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹

گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە

۲۲ شهريور ۱۳۹۸

در جریان اعتصاب هفت تپە رهبری اعتصاب کوشش فراوان و موفقیعت آمیزی برای جلب افکار عمومی نمود. مرور سخنرانی های اسماعیل بخشی در ایام اعتصاب بە روشنی حاکی از چنین تلاشهای درستی است. اکنون کە شرایط بە نفع زندانیان و علیە دستگاە قضایی است مهم است کە بصورت تاکتیکی هم کە شدە از طرح مسائلی کە ممکن است اجماع کنونی را تضعیف کند اکیدا اجتناب کرد.

واکنش های گستردە علیە احکام سنگین زندان برای کارگران و روزنامە نگاران مهمترین رویداد کارگری هفتە بود. با همە تعمیدات و زمینە سازیهای کە از پیش برای توجیە احکام ظالمانە توسط نهادهای سرکوب و دستگاە قضایی بیداگر حکومت چیدە شدە بود، اما همە اینها هم نتوانستند مانع بە راە افتادن موج کم سابقەای از مخالفتها با احکام بیدادگاەهای فقاهتی شود.

هئیت سیاسی اجرایی حزب چپ ایران (فدائیان خلق) نیز در اعلامیەای کە در ارتباط با احکام صادرە "همراە با کارگران برای لغو احکام زندان و آزادی فعالان سندیکائی تلاش کنیم" در ١٨ شهریور منتشر کرد، آنرا محکوم و خواستار لغو احکام ظالمانە، آزادی همە کارگران و فعالین مدنی و سیاسی و رفع همە موانع فعالیتهای سندیکایی شد. در اعلامیە حزب، ضمن تاکید بر حمایت خلل ناپذیر حزب چپ ایران(فدائیان خلق) از مبارزات و حقوق سندیکایی کارگران "همە‌ی هم‌میهنان آزادیخواه، سازمان‌ها، احزاب و نهادهای مردمی، به‌ویژە نهادهای کارگری را بە مبارزە‌ی مشترک علیە زندانی کردن کارگران حق‌طلب و تلاش برای آزادی رهبران و فعالان کارگری دعوت"کرد.

این بار نە تنها نهادها و سازمانهای کارگری و ترقیخواە بلکە شماری از نهادها و احزاب غیر کارگری و برخی از نمایندگان مجلس نیز نتوانستند در مقابل این همە بیدادگری ساکت بمانند و آن را محکوم نکنند. یکی از دلایل واکنش این گروە بدون شک وضعیت متزلزل و بحرانی حکومت و فاصلە گیری آرام عدەای از وابستگان طیفهای حکومتی با دستگاە سرکوب است. حتی تشکل حکومتی خانە کارگر کە تا کنون از سرکوب تشکلهای مستقل آشکار و نهان حمایت نمودە صلاح خود را در آن دید کە یک موضع دو پهلو در قبال این احکام بگیرد تا هم از قافلە عقب نماند و هم از ژرفتر شدن شکافی کە در بدنە شوراهای اسلامی با باند حاکم بر خانە کارگر ایجاد شدە اجتناب نماید و بیش از این کارگران را از رفتارش خشمگین ننماید. در پاراگراف پایانی بیانیە خانە کارگر البتە خط رئیس قوە قضائیە کە همانا مجازات شدید رهبران اصلی فعالیتهای صنفی تاکید شدە است. بر خلاف این موضعگیری دو پهلو خانە کارگر اما حسن حبیبی رئیس کانون شوراهای اسلامی قبل از اعلام احکام رهبران کارگری در نامەای خطاب بە ابراهیم رئیسی بە محاکمە کارگران و دانشجویان اعتراض کردە بود.

پیرامون موضعگیری سندیکای هفت تپە

سندیکای کارگران نیشکر هفتە نیز در بیانیەای کە بە این مناسبت منتشر کرد این محاکمات را محکوم نمود. با این حال برخی از نکات این بیانیە مناسب با شرایط کنونی و در خدمت حفظ و گسترش موج مخالفتهایی کە علیە دستگاە قضایی و دفاع از کارگران برخاستە نیست. در بخشی از بیانیە با همسان سازی کشورهایی کە در آن حقوق سندیکایی کارگران بە هر دلیل پذیرفتە شدە است با ایران در واقع فعالیت سندیکایی توسط نویسندگان بیانیە بە شکل غیر مستقیم نفی و بی فایدە تلقی شدە است. این نحوە برخورد در حالی است کە مبارزە برای تشکیل اتحادیە های مستقل کارگری سالهاست کە در صدر مبارزات کارگران قرار دارد و احکام رهبران کارگری نیز بی ربط با این مسئلە نیست. متاسفانە در این بیانیە تفاوت میان بیانە های حزبی و سندیکایی رعایت نشدە و می تواند از طرف دستگاە سرکوب مورد سوءاستفادە قرار گیرد. در جریان اعتصاب هفت تپە رهبری اعتصاب کوشش فراوان و موفقیعت آمیزی برای جلب افکار عمومی نمود. مرور سخنرانی های اسماعیل بخشی در ایام اعتصاب بە روشنی حاکی از چنین تلاشهای درستی است. اکنون کە شرایط بە نفع زندانیان و علیە دستگاە قضایی است مهم است کە بصورت تاکتیکی هم کە شدە از طرح مسائلی کە ممکن است اجماع کنونی را تضعیف کند اکیدا اجتناب کرد. بخصوص رهبران سندیکایی لازم است هوشیاری خود را حفظ کنند و از افتادن در دامهایی کە بە نفع کارگران نیست پرهیز نمایند و استقلال خود را از دخالت احتمالی خارج از سندیکا کە زیانبار است محفوظ نگاە دارند.

ادامە تبلیغات انتخاباتی برای فریب کارگران

در این هفتە بواسطە نزدیک شدن زمان انتخابات مجلس عدە دیگری از نمایندگان مجلس بە صحنە آمدند و برخورد دولت با کارگران در زمینە های مختلف را مورد انتقاد قرار دادند و از طرح هایی کە برای بهبود حقوق کارگران در نظر دارند بە تصویب برسانند سخن گفتند. خبرگزاری (ایلنا) بە نقل از قاسم میرزایی نکو نمایندە دماوند در مجلس نوشت:" نماینده دماوند در مجلس شورای اسلامی، مشکلات کارگران را بی‌شمار توصیف کرد و گفت: دستمزدهای پایین و تلاش زیاد از ویژگی‌های جامعه کارگری است و در این شرایط که سفره کارگران خالی است، مسئولان باید پای صحبت‌هایشان بنشینند و مشکلاتشان را بشنوند. به عبارت بهتر شنیدن درد و دل‌های کارگران؛ حداقل وظیفه مسئولان در وضعیت نامناسب اقتصادی است". در گزارش دیگری کە در همین خبرگزاری منتشر شد، "نسرین هزاره مقدم" نویسندە گزارش نوشت: "از قرار معلوم، طرح حذف پیمانکاران در کمیسیون اجتماعی به تصویب رسیده است؛ این طرح در حال حاضر در انتظار مطرح شدن در صحن علنی مجلس است. یک کارگر پیمانکاری نفت در رابطه با این موضوع و انتظار طولانی پیمانکاری‌ها می‌گوید: «چشم میلیون‌ها کارگر پیمانکاری، منتظر ورود این مصوبه به صحن مجلس است؛ مصوبه‌ای که زمان مشخصی برای ورود آن به صحن مجلس اعلام نشده؛ کارگران پیمانکاری همچنان چشم انتظارِ درایت و تدبیر نمایندگان مجلس هستند؛ امید هست که نمایندگان مجلس فقط شعار انتخاباتی نداده باشند و به وعده‌های خود عمل کنند". گفتە های این کارگر حکایت از پوچ بودن اینگونە وعدەهای تکراری دارد کە هنگام انتخابت برجستە می شوند تا شانس انتخاب شدن نمایندەای را بالا ببرد و بعد از انتخابات تا موسم انتخاباتی دیگر بە بایگانی سپردە می شوند. این بازیها اما نزد کارگران کهنە شدە اند و می دانند کە وضعیت فلاکتبارشان محصول همکاری مجلس، دولت و دستگاە قضایی است و دیگر بە این نمایندگان قلابی رای نمی دهند.

تفاوت وضعیت کارگران در ایران ضد "استکبار" با کشورهای "استکباری چیست؟

در طول هفتە چند گزارش در مورد شرکت نمایندگان خانە کارگر جمهوری اسلامی در کنفرانس تعدادی از اتحادیە های کارگری کە در دمشق برگزار شد و افاضات نمایندگان تشکیلات دولتی خانە کارگر منتشر شد. علی ساری (عضو‌ کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی) کە این گروە را همراهی می کرد در یکی از جلسات این نشست سخنرانی کرد. او در قسمتی از سخنرانی اش گفت: "امروز همه کارگران جهان باید متحد شوند، چرا که نظام سرمایه‌داری به سرکردگی ترامپ، کارگران و مستضعفان جهان را له می‌کند و نظام سرمایه‌داری روز به روز بزرگ و بزرگتر می‌شود". البتە واقعیتهای در این گفتە هست کە انکارشان نمی شود کرد، ولی او با گفتن بخشی از واقعیت بصورت کج و کولە، بخش دیگر واقعیت را کە حکومت ایران خودش نیز جزیی از ماجرا ست سعی کردە است پنهان کند! بە راستی مگر چە تفاوتی بین سیاستهای بقول ایشان "نظام سرمایەداری بە سرکردگی ترامپ" و "استکبار جهانی) با سیاستهای ضد استکباری جمهوری اسلامی در قبال کارگران و حقوق شان وجود دارد؟ جز این است کە در بسیاری از کشورهای "استکباری"حداقل فعالیت احزاب و اتحادیە های کارگری بهر دلیل پذیرفتە شدە است و وضعیت معیشتی کارگران بە مراتب بهتر از ایران است، اما در جمهوری ضد استکباری حتی همین ها هم برتافتە نمی شود و یک کارگر و معلم و فعال سندیکایی را تا ١٤ سال بە این خاطر بە زندان می اندازند؟ این جناب کە نە کارگر هستند و نە عضو یک تشکیلات کارگری است معلوم نیست کە بە چە دلیل بعنوان نمایندە کارگر بە کنفرانس اتحادیە های کارگری فرستادە شدە است تا این دروغ ها را بخورد شرکت کنندگان در کنفرانس بدهد؟

افزودن دیدگاه جدید