چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۴۰۰ - ۸ دسامبر ۲۰۲۱

خیزش آبان ۹۸، پیام‌آور ضرورت گذار به آینده‌ای دیگر!

۲۸ آبان ۱۴۰۰

خیزش آبان ۹۸، ادامه‌ی اعتراضات دی‌ماه ۹۶ در ابعادی دیگر بود. اگر خیزش دی‌ماه ۹۶ بازتاب گذر از امیدهای بخشی از مردم به تغییرات از درون حکومت و اعلام بی اعتمادی مطلق به همه‌ی ارکان جمهوری اسلامی و جناح‌های درونی آن بود، خیزش آبان ۹۸، پیام‌آور ضرورت گذار به آینده‌ای دیگر و پشت سرگذاشتن کابوس دوران چهل ساله‌ی جمهوری اسلامی در برابر جامعه بود. شعارهای فراگیر آبان ۹۸ بیش از همه، مرکز قدرت جمهوری اسلامی دستگاه ولایت فقیه و شخص ولی فقیه خامنه‌ای را هدف گرفتند و ارکان قدرت جمهوری اسلامی را به لرزه درآورند.

 به‌مناسبت دومین سالگرد خیزش آبان ۹۸ 

خیزش آبان ۹۸، پیام‌آور ضرورت گذار به آینده‌ای دیگر!

مردم آزادهی ایران

هموطنان

دو سال از خیزش آبان‌ماه ۹۸ در بیش از ۱۰۰ شهر، در ۲۹ استان کشور و بیش از هفتصد نقطه‌ی کشور می‌گذرد. خیزش عظیمی که با مقابله‌ی خونین حکومت، کشتار صد‌ها تن و بازداشت و زندان هزاران تن مواجه گشت. هر چند سرکوب شد، اما به نقطه‌ی عطفی مهم در مبارزه‌ با جمهوری اسلامی و برای خلاصی از مصائب آن مبدل شد.

سران جمهوری اسلامی در آخرین ساعت‌های پایان روز پنجشنبه ۲۳ آبان ۹۸، سه برابر شدن قیمت بنزین از صبح جمعه ۲۴ آبان را اعلام کردند. اعتراض‌ها به این اعلام ناگهانی از همان ۲۴ آبان‌ماه آغاز و به‌تدریج گسترده‌تر شد. اوج این اعتراضات در روزهای شنبه و یکشنبه ۲۵ و ۲۶ آبان بود که با فرمان شخص خامنه‌ای و شلیک مستقیم نیروهای سرکوب به سر و سینه‌ی مردم، استفاده از سلاح سنگین علیه تجمعات در جنوب ایران و دستگیری و شکنجه‌ی هزاران نفر، سانسور شدید رسانه‌ها و قطع اینترنت با آن مقابله شد.

ابعاد اعتراض‌ها آن چنان گسترده بود که حکومت با تمان قوا به میدان آمد و دست به یک جنگ تمام عیار علیه معترضان زد و ماشین قتل و کشتار و دستگیری خود را در سراسر کشور به راه انداخت. هنوز بعد از دو سال رقم واقعی قربانیان سرکوب حکومت اعلام نشده‌است. ارقام رسمی که در این مورد داده شده‌است، به هیچ وجه قابل اعتماد نیست. خود حکومت به کشتار چند صد تن اعتراف کرده‌است، اما خبرگزاری رویتر از قول منابع حکومتی این رقم را حدود ۱۵۰۰ نفر اعلام نموده است. هم چنین، از سرنوشت هزاران معترضی که بازداشت‌شدند، خبری در دست نیست. فقط صدور احکام سنگین در مورد چند تن و از جمله حکم اعدام در مورد برخی از آن‌ها منتتشر شده است.

خانواده‌های جانباختگان آبان ۹۸ هم‌چنان تحت فشار حکومت قرار دارند. پیکرهای فرزندانشان بدون حضور آن‌ها به خاک سپرده‌شده‌است. برخی از آن‌ها بازداشت و زندانی شده، از پیگیری قتل فرزندان خود منع گشته‌اند و مدام در معرض تهدید قرار دارند. با این وجود، کم نیستند پدران و مادرانی که با شجاعت و بی‌باکی پیگیر خون عزیزان خود، دادخواه آنان هستند و با ایستادگی خود، آدمکشان حاکم در جمهوری اسلامی را به مصاف می‌طلبند.

سران جمهوری اسلامی به طرق مختلف در این دو سال اعتراف کرده‌اند که خیزش آبان ۹۸ در حال تبدیل شدن به قیامی علیه حکومت و «جنگ تمام عیار علیه نظام و انقلاب» آنان بود. همین اعتراف‌ها نیز آشکار می‌سازد که خیزش مردم چه هراسی را در صفوف حکومت دامن زده‌است. آن‌ها برای غلبه بر این ترس، با قساوت و خشونت تمام به کشتار فرزندان مردم دست زده‌اند. به واقع سران حکومت و در راس همه خامنه‌ای، با اعلام جنگ علیه مردم، توانستند خیزش اعتراضی آبان ۹۸ را «جمع» کنند. نیروهای سرکوب حکومت نه فقط معترضان، بلکه هر کسی را که در خیابان یافتند به سوی او شلیک کردند. اگر به سیاهه‌ی جانباختگان آبان ۹۸ دقت کنیم، بخش بزرگی از آنان را جوانانی تشکیل می‌دهند که با شلیک بر سر و سینه در فاصله‌ی خانه و مدرسه جان‌باخته‌اند، جوانه‌هائی که در بهار شکفتن و نوجوانی خود توسط رژیم قرون وسطائی جمهوری اسلامی بر خاک افتاده‌اند.

خیزش آبان ۹۸، ادامه‌ی اعتراضات دی‌ماه ۹۶ در ابعادی دیگر بود. اگر خیزش دی‌ماه ۹۶ بازتاب گذر از امیدهای بخشی از مردم به تغییرات از درون حکومت و اعلام بی اعتمادی مطلق به همه‌ی ارکان جمهوری اسلامی و جناح‌های درونی آن بود، خیزش آبان ۹۸، پیام‌آور ضرورت گذار به آینده‌ای دیگر و پشت سرگذاشتن کابوس دوران چهل ساله‌ی جمهوری اسلامی در برابر جامعه بود. شعارهای فراگیر آبان ۹۸ بیش از همه، مرکز قدرت جمهوری اسلامی دستگاه ولایت فقیه و شخص ولی فقیه خامنه‌ای را هدف گرفتند و ارکان قدرت جمهوری اسلامی را به لرزه درآورند. اراده‌ای که در آبان ۹۸ از دل جامعه برخاست، هم چنان در اعماق زنده‌است. غلیان آن هر روز در اعتراض و اعتصاب و تجمعی در این یا آن گوشه‌ی کشور بروز بیرونی می‌یابد. خواست تغییرات بنیادی و گذار به آینده‌ای دیگر در این دو سال قوی‌تر شده و در برآمد‌های مقطعی و موضعی مردم خود را آشکارتر کرده‌‌است. این واقعیت را هزاران برآمد مدنی و اعتراضی در این دو سال نشان داده‌است.

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) بر اراده‌ی خیزش آبان ۹۸ در تغییر وضع کنونی و استواری آن در مقابله‌ با استبداد و خودکامگی ارج می‌گذارد. یاد جانباختگان این خیزش بزرگ را گرامی می‌دارد. با خانواده‌های داغدار جانباختگان آبان ۹۸ اعلام همدردی می‌کند و از دادخواهی آنان پشتیبانی می‌نماید. ما «دادگاه مردمی بین المللی آبان» را که در لندن برگزار شد، گامی در اين راستا می‌دانيم. ما بر آزادی همه‌ی بازداشت شدگان پافشاری می‌کنیم؛ خواستار سپردن آمران و عاملان کشتار مردم به دست عدالت هستیم. باید همه‌ی کسانی که در سرکوب و کشتار مردم دست داشته‌اند، چه آمر و چه عامل، به دست عدالت سپرده‌شوند. جنایت علیه مردم هرگز فراموش نخواهد شد!

 

حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

۲۸ آبان ۱۴۰۰ - ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱

 

دیدگاه‌ها

حزب چپ پیوسته بر گذار از جمهوری اسلامی تاکید دارد، گذاری که امروز یک ضروت اجتناب ناپذیر است. فارغ از شکل گذار( که البته جای بحث دارد) میزان آمادگی حزب برای حضور موثر در مرحله گذار چقدر است؟ به بیان دیگر اگر فرض کنیم که درآینده نزدیک گذار اتفاق بیفتد آیا حزب تشکیلات مناسبی درگستره جغرافیای سرزمین دارد؟ آیا کادر سازی لازم برای اداره موثر برای گذار به آینده روشن انجام شده و یا اصولا چنین تفکری در دستور کار می باشد؟
0

افزودن دیدگاه جدید