فوریه 2026

اصلاح‌طلبی در جمهوری اسلامی، در بهترین حالت، پروژه‌ای برای «تعدیل درون‌سیستمی» بوده است؛ نه گذار به سکولاریسم و نه برچیدن ساختار ولایت فقیه. تجربه دو دهه گذشته نشان داده که هرگاه اصلاح‌طلبان به قدرت نزدیک شده‌اند، در برابر نهادهای انتصابی و ساختارهای موازی عملاً ناتوان مانده‌اند

در این نوشته، صرفاً به یک موضوع اساسی در فرآیند گذار می‌پردازم: مرحله استقرار نظام سیاسی ـ حقوقی جایگزین. مرحله‌ای سرنوشت ‌ساز که می‌تواند جامعه را به سوی دموکراسی هدایت کند یا، برعکس، زمینه ‌ساز استقرار نظمی اقتدارگرا شود و یا در بدترین سناریو به هرج و مرج و آنارشی برساند. این همان مقطع تعیین مضمون و شکل نظام آینده است.

در نهایت، رسالت نیروهای پیشرو این است که اجازه ندهند «امید به تغییر» به سرنوشتِ پات دچار شود. پات در پایان داستان، فریبِ اتومبیلی را خورد که بوی گذشته می‌داد و در مسیرِ آن جان باخت. نیروهای مترقی باید با نقدِ بی‌رحمانه‌ی این نوستالژیِ ارتجاعی، مسیرِ نجات را نه در «بازگشت به صاحبِ مقتدرِ گذشته»، بلکه در «ساختنِ قدرتِ جمعیِ مردم» در حال و آینده جستجو کنند. مقابله با فاشیسم، تنها با افشای ماهیت ضدانسانیِ آن ممکن است؛ همان ماهیتی که هدایت در چشمانِ پات دید و لرزید.

به بیان دیگر، آنچه این دفترچه ارائه می‌دهد، نه یک «گذار دموکراتیک» که نوعی «گذاراستبدادی - امنیتی» برای حفظ منافع شبکه‌های قدرت قدیمی (اعم از نظامیان سابق و تکنوکرات‌های وابسته) است. برای نیروهای چپ و جریانت دمکراتیک دیگر نین پروژه‌ای صرفاً به معنای تعویض یک استبداد با استبدادی دیگر (یا تداوم همان استبداد در لباسی ملی) است.

حزب چپ ایران سرکوب و کشتار دانشجویان و جوانان را محکوم می‌کند، به خانواده‌های آنان و عموم مردم داغدار ایران تسلیت می‌گوید و از اعتراضات و مطالبات سیاسی و دموکراتیک دانشجویان شجاع و آزادی‌خواه علیه حکومت مستبد جمهوری اسلامی، از جمله درخواست محاکمه و مجازات آمران و عاملان کشتار دانشجویان، آزادی دانشجویان زندانی و سایر زندانیان سیاسی، حمایت می‌کند

هرگونه امید و انتظار به دخالت خارجی، استقلال جنبش مردمی را تضعیف کرده و می‌تواند دست جمهوری اسلامی را در داخل برای سرکوب بیشتر باز کند. آینده ایران از دل جنگ و ویرانی زاده نخواهد شد، بلکه از دل مبارزه آگاهانه، سازمان‌یافته و هوشمندانه همگانی برای دستیابی به یک جمهوری سکولار و دموکراتِ ضد تبعیض، عدالت خواه و طرفدار آزادی و برابری شکل خواهد گرفت

در نهایت، این نگرش بر واقعیت مستمر تاریخ تأکید می‌کند: موفقیت سیاسی صرفاً به وقوع یک رویداد یا تصاحب قدرت فوری وابسته نیست، بلکه به فهم روابط عمیق میان جامعه، ساختار قدرت و نیروهای خارجی و چگونگی شکل‌گیری مشروعیت پایدار بستگی دارد. هرگاه این درک وجود نداشته باشد، همان امر واقع مستمر، حتی در شرایطی که به ظاهر تغییر موفقیت‌آمیز باشد، همواره آثار خود را بر سیاست و جامعه برجای می‌گذارد و نشان می‌دهد که تاریخ، بیش از آنکه تکرار رویدادها باشد، بازنمایی مستمر واقعیت‌های بنیادین قدرت و مشروعیت است.

جنبش دانشجویی و جنبش کارگری در سال‌های گذشته بارها بر مطالبات مشترکی همچون عدالت اجتماعی، حق تشکل‌یابی مستقل، آزادی بیان و مبارزه علیه سرکوب حکومتی تأکید کرده‌اند. سندیکا بر گسترش همبستگی میان محیط‌های کار و دانشگاه، تداوم سنت همبستگی تاریخی کارگر و دانشجو در جنبش‌های اجتماعی ایران و دفاع از استقلال تشکل‌های دانشجویی و کارگری از دولت، نهادهای حکومتی و مدافعان هر شکل دیگری از استبداد، اقتدارگرایی و تمامیت‌خواهی تأکید می‌کند.

به یاد اکبرسوری
۱۳۳۰ - ۱۴۰۴

در گرامیداشتِ اکبرسوری، مبارزی شریف، نیک‌کردار و آرمان‌خواه، گرد هم می‌آییم تا یادِ انسانی را زنده نگهداریم که سراسر عمر خویش را در خدمت به مردم و درآرزوی سعادت و سربلندی آنان سپری کرد.
خانواده و جمعی از دوستان

زمان شنبه 28 فوریه 2026- 9 اسفند 1404 ساعت 19.30 تا 21.30 در ادرس زیر
AGECA, 177 Rue de Charonne,
75011 Paris

جنبش دانشجویی سرمایه‌ای اجتماعی است که با شتابزدگی فرسوده و با خردمندی ماندگار می‌شود. تاریخ مبارزات نشان داده است که حرکت‌های مصادره‌جویانه و تحریک‌آمیز بارها سبب توقف یا انحراف جنبش‌ها شده‌اند. امروز بیش از هر زمان، نیاز به شکیبایی انقلابی، تدبیر جمعی و اتحاد هوشمندانه احساس می‌شود.